เราพบกันที่นั่น
1.

หญิงสาวกำลังนอนอยู่บนเตียงด้วยท่าโก้งโค้ง เธอกำลังนับถอยหลังในใจช้าๆ

สิบ เก้า แปด เจ็ด หก ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง

ติ๊ด ติ๊- ...

ไม่ต้องรอให้นาฬิกาปลุกดังเกินหนึ่งครั้ง เธอเอื้อมมือไปหยิบมัน กดปิดเสียง แล้วลุกขึ้นหยิบผ้าเช็ดตัวที่นอกระเบียง

วันนี้ เธอตื่นเช้ามาก นอกห้องพักขนาดสี่คนอยู่ยังไม่มีแสงใดๆส่องเข้ามาบอกให้รู้ว่าได้เวลาตื่น แล้ว เธอยืนเกาะขอบระเบียงอยู่ครู่หนึ่ง มองลงไปข้างล่างอย่างที่ชอบทำประจำ ที่มุมสูงสิบสองชั้นมักจะทำให้เธอได้เห็นอะไรสนุกๆ (เช่นในบางครั้งเธอเห็นชุดชั้นในของคนชั้นล่างลงไปปลิวออกจากระเบียงและได้ ยินเสียงเจ้าของชั้นในกรี๊ดลั่น) แต่ในวันนี้ยังคงเช้าเกินกว่าจะมีใครเริ่มกิจวัตรของตัวเอง

หญิงสาวชอบเวลาช่วงเช้าที่สุด เพราะมันเป็นเวลาที่ห้องอาบน้ำรวมยังไม่มีใครเข้ามาใช้ เธอจึงสามารถเลือกห้องที่ดีที่สุดให้ตัวเองได้ เธอชอบอาบน้ำในห้องที่สามจากริมสุด อย่างไม่มีเหตุผลอะไรมากไปกว่าแค่มันเป็นห้องเดียวที่เธอรู้สึกเหมือนได้อาบ น้ำอยู่ที่บ้าน

เหมือนเดิมทุกครั้ง และดูเหมือนจะเร็วขึ้นเล็กน้อย เธอยังคงรักษาเวลาในการอาบน้ำในห้านาทีได้อย่างไม่ผิดพลาด เพื่อนร่วมห้องของเธอมักจะถามเสมอว่านี่เธออาบน้ำแล้วจริงๆหรือ เธอเดินกลับเข้ามาตากผ้าเช็ดตัว และสวมชุดนักศึกษาที่รีดเมื่อคืนให้เรียบร้อย เธอชงกาแฟให้ตัวเองหนึ่งแก้ว หยิบสมุดสองสามเล่มใส่กระเป๋า จนเมื่อกาแฟหมด เธอจึงเดินออกจากห้อง ลงลิฟต์สิบเอ็ดชั้นแล้วเดินเอาหนึ่งชั้นตามนโยบายประหยัดไฟของหอพัก ทันทีที่เดินพ้นเขตอาคาร กลิ่นดินชื้นจากฝนเเมื่อคืนที่อวลอยู่ในอากาศก็ชัดเจนขึ้นจนรู้สึกได้

เช้านี้เธอเดินไปคณะคนเดียว เวลานี้ยังเร็วเกินกว่าทีเธอจะมีเพื่อนคุยระหว่างทาง

2.

ชายหนุ่มสะลึมสะลือตื่นขึ้นหลังจากขว้างนาฬิกาปลุกหายไปที่ไหนสักที่หนึ่งในห้องพักสี่เหลี่ยม

เขาลุกขึ้นจากเตียงขนาดสองคนนอนไปปิดเครื่องปรับอากาศก่อนจะเปิดหน้าต่างออก ฟ้าข้างนอกยังไม่สว่างนัก มีเพียงแสงรางๆที่ลอดผ่านบานเกล็ดหลังห้องมาพอให้รู้ว่าเช้าแล้ว เขาคว้าผ้าเช็ดตัวจากราวแล้วหันหลังเข้าห้องน้ำแคบๆไป

เหมือนเดิมทุกครั้ง เขาเข้าไปนั่งอ่านการ์ตูนในห้องน้ำ เพื่อนหลายคนคิดว่าเขาอาบน้ำช้า แต่ความจริงแล้วเวลาส่วนมากในห้องน้ำหมดไปกับกองหนังสือการ์ตูนหลังชักโครกอยู่นานกว่าเขาจะลงมืออาบน้ำได้ในแต่ละครั้ง เมื่อออกมา เพื่อนร่วมห้องอีกคนของเขายังคงหลับสนิท เขาคว้าเสื้อนักศึกษาตัวที่ดูยับน้อยที่สุดจากตะกร้าผ้ามาถูด้วยเตารีดสองสามที ก่อนจะแต่งตัวแล้วหยิบกระเป๋าที่ไม่ทราบว่าไปอยู่ใต้เตียงได้อย่างไรออกมา แอบแช่งชักคนหลับสบายบนเตียงให้วันนี้มันตื่นสายไปไม่ทันเช็คชื่อ ปิดไฟ ล๊อคห้อง เดินไปลงลิฟต์สามชั้นแล้วเดินออกจากซอยไปขึ้นรถเมล์

เขาเกลียดนาฬิกาปลุก เกลียดคลาสเรียนแปดโมงเช้า เกลียดรถติด แต่สิ่งที่เขาเกลียดยิ่งกว่าคือการต้องอยู่ร่วมห้องกับคนอีกสามคนที่เขาไม่เคยรู้จักสนิทสนม เขาจึงเลือกที่จะอยู่หอนอกเพื่อเจอรถติดกับเพื่อนหารค่าห้องอีกคนหนึงซึ่งได้มาอย่างบังเอิญตอนปีหนึ่งที่พอจะคุ้นเคยกันบ้างเพราะเรียนเอกเดียวกัน แทนที่จะอยู่หอใน (อย่างน้อยเขาก็เกลียดรถติดน้อยกว่า) แต่เช้านี้เขามีงานต้องส่ง จึงนับเป็นโอกาสพิเศษที่เขาได้ตื่นเช้ากว่าปกติแทนที่จะได้นอนตื่นสายอย่างสบายใจ

วันนี้เขาตื่นเช้า รถเมล์จึงยังไม่แน่นมาก พอมีผู้โดยสารเป็นพนักงานบริษัทและนักเรียนโรงเรียนใกล้กับมหาวิทยาลัยเป็นเพื่อนร่วมทางบ้าง ต่างจากวันอื่นๆที่เขามีเพื่อนร่วมงานเป็นปลากระป๋องผูกเนคไทด์หลายสิบตัว



SHARE
Written in this book
Miserable story of love
Writer
Chaifhong
Bear
คนเขียนเรื่องสั้นด้วยภาษาเฉิ่มๆ

Comments