คุณที่กำลังกลายเป็นความทรงจำ


วันนี้ดูจะเป็นวันเทา ๆ วันนึงเมื่อตื่นมาไม่พบข้อความของเธอเหมือนอย่างเคย



ผมพยายามข่มตาหลับเรื่อย ๆ จาก 06:12 สู่ 10:25 และมาถึง 12:37 น. 


หลับไปเรื่อย ๆ ด้วยความคิดที่โคตรไร้สาระว่าถ้าตื่นขึ้นมาในช่วงเวลาไหนผมอาจเห็นเธอ 


เธอที่น่ารักของผม 


แต่ไม่เลย เธอไม่แม้แต่จะส่งข้อความกลับมา ไม่โทรหาผมเพื่อพูดคำว่าคิดถึง


เธอเริ่มกลายเป็นความทรงจำต่อไปเรื่อย ๆ ทุกนาที ความกลัวเริ่มกัดกินจนผมนอนไม่หลับอีกต่อไปเมื่อคิดว่าเธอจะไม่กลับมา


ผมนอนมองเพดาน เคยมีคนบอกผมว่ามันจะทำให้หายคิดฟุ้งซ่าน 


แต่วิธีนี้คงใช้ไม่ได้สำหรับผม


ผมคิดถึงเธอ


มากเท่าที่คน ๆ นึงจะคิดถึงใครได้ในตอนนี้


ตอนนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ ?


อาจจะกำลังเตรียมตัวเพื่อไปเรียนพิเศษ 


คำถามในหัวตอนนี้คือ


เธอกำลังคิดถึงผมอยู่รึเปล่า ?


หรือเธอไม่ได้คิดอะไรเลย


ผมเลิกคิดถึงคำตอบเมื่อภายในหัวมีคำตอบชัดเจนว่าเธอคงไม่คิด แต่ใครสนล่ะ?


ผมคิดถึงเธอฝ่ายเดียวก็พอ


ผมย้อนกลับไปดูรูปที่เธอเคยส่งให้ แน่ล่ะ ตอนนี้ใจผมยังไม่พร้อมที่จะย้อนแชทของเรา มันอาจทำให้ผมร้องไห้เพราะมันยิ่งตอกย้ำว่าเธอกำลังกลายเป็นความทรงจำที่ผมอยากทำให้ออกมาอยู่ข้างกายมากกว่าในใจ


แต่ยิ่งดู ยิ่งคิดถึง


ความคิดถึงที่เริ่มมีมากขึ้นทำให้ผมอยากสูบ และแน่นอน ผมอยากดื่ม


ถึงจะอยากแค่ไหนผมก็รู้ว่าตัวผมจะไม่ทำ ผมจะไม่เดินไปร้านค้าเพื่อซื้อบุหรี่และเหล้ากลับบ้านเมื่อเธอเคยบอกว่าไม่ชอบมัน


ผมไม่อยากทำสิ่งที่เธอไม่ชอบ


เพราะงั้นสิ่งที่ผมทำได้คงเป็น คิดถึงเธอ คิดถึงเธอ และ คิดถึงเธอ ต่อไปเรื่อย ๆ






SHARE
Written in this book
เธอ
ถึงเธอ, ที่บัดนี้ได้ย้ายจากชีวิตจริงไปอยู่ในหัวใจเรียบร้อยแล้ว
Writer
Hangovxr
- 88
แด่คุณ, คนที่ผมไม่มีวันเอื้อมถึง

Comments