SF [IZ*ONE] (Chaeyeon x Sakura) Sweet Moment 2 : เดทแรก??
07.00 น.
    ฉันค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นจากยามนิทรา เช้าวันนี้ก็เหมือนเคย เมื่อฉันมองก้มลงไปก็เห็นเจ้าแมวน้อยนอนขดอยู่ในอ้อมกอดและกำลังซุกอกของฉันอย่างเคยชิน นี่ ไม่ใช่เจ้าแมวน้อย ที่เป็นสัตว์สี่ขาที่ร้อง เหมียวๆนะ แต่เป็นชื่อฉายาของแฟนฉันที่เพิ่งจะพัฒนาความสัมพันธ์เป็นแฟนกันได้ไม่นานนี่เอง หน้าเธอยามนอนหลับแล้วนอนซุกอยู่แบบนี้ช่างเหมือนลูกแมวจริงๆ น่าร้ากกก ฉันนี่ช่างโชคดีจริงๆที่มีแฟนสาวน่ารักขนาดนี้ ต้องขอบคุณความกล้าและบรรยากาศในตอนนั้นที่ทำให้ฉันได้พูดมันออกไป ไม่งั้นคงไม่ได้กอดเจ้าแมวน้อยแบบนี้หรอก ฉันมองลูกแมวน้อยอย่างเอ็นดู ก่อนที่จะลุกไปอาบน้ำ แต่งตัว แล้วเข้าครัวทำอาหารเช้าตามปกติ เมื่อฉันทำอาหารเช้าเสร็จมองดูนาฬิกา ก็คิดว่ามันน่าจะถึงเวลาที่เจ้าแมวน้อยน่าจะตื่นได้แล้ว ฉันจึงเดินเข้าไปในห้องนอนอีกครั้ง ก็ยังเห็นแฟนสาวนอนหลับอยู่ วันนี้เจ้าแมวน้อยขี้เซามากๆเลย สงสัยเมื่อคืนเล่นเกมส์จนดึกอีกแหงๆ ปกติซากุจังไม่ใช่คนตื่นสาย อาจจะเพราะช่วงนี้ปิดเทอมก็เป็นได้ที่ทำให้เธอพักผ่อนอย่างเต็มที่ แต่วันนี้เธอมีนัดสำคัญนะ จะมานอนต่อแบบนี้ไม่ได้นะ

    "ซากุจัง ตื่นได้แล้ว"ฉันนั่งลงข้างเตียงแล้วสะกิดเรียกเจ้าแมวน้อยให้ตื่น อ๊าาา มีขยับนิดนึง แต่เจ้าแมวน้อยเหมือนจะยังนอนต่อ ไม่ตื่นใช่ไหม ได้เลย^^
    "ซา-กุ-จัง-ตื่น-ได้-แล้ว-ค่าาา"รอบนี้ไม่สะกิดแบบธรรมดาแล้ว ฉันโน้มตัวลงแล้วกระซิบปลุกข้างหูเจ้าแมว ดูเหมือนจะได้ผลนะ ฉันรู้สึกได้ถึงการสะดุ้งตื่นของเจ้าแมวน้อย ตื่นแล้วสินะ ก่อนที่ฉันจะลุกขึ้นก็ได้ขโมยหอมแก้มแฟนสาวเพื่อทักทายยามเช้า
    "เจ้าแชน!! เล่นอะไรแต่เช้าเนี่ย ซากุระจะนอนต่อแล้วนะ"ซากุจังเขินหน้าแดงแต่เช้าเลยเหมือนเจ้ามารุจังจริงๆ มารุจังเป็นแมวอ้วนสีส้มและเป็นสัตว์เลี้ยงแสนรักของซากุจัง เชื่อแล้วว่าเหมือนกันทั้งแมวทั้งเจ้าของเลย ^^ พูดจบซากุจังก็เอาผ้าห่มดึงขึ้นมาคลุมแล้วปิดหน้าไว้แล้วนอนต่อ แต่ฉันรู้ทันหรอกน่า ถ้าซากุจังตื่นแล้วกว่าจะนอนหลับได้ก็อีกนานเลย
    "ซากุจัง วันนี้ซากุจังมีนัดไม่ใช่หรอคะ อย่าบอกว่าลืมนะคะ"ฉันหันไปพูดกับคนที่นอนคลุมโปงอยู่ด้วยเสียงอ้อนๆปนงอน ซากุจังจึงเปิดผ้าห่มออกแล้วมองหน้าฉันแล้วลุกขึ้นมาเอามือทั้งสองข้างจับหน้าฉัน
    "จำได้สิคะเจ้าหมี พีี่ไม่ลืมหรอกน่า เดทแรกของเราทั้งที เดี๋ยวพี่จะรีบไปแต่งตัวเดี๋ยวนี้แหละ แต่ก่อนไป ขอมอนิ่งคิสแฟนหน่อยนะ จุ๊บ"ซากุจังพูดด้วยเสียงหวานๆ ก่อนที่จะขโมยจุ๊บปากฉันไปหนึ่งที แล้วรีบลุกไปเข้าห้องน้ำทันที อ๊าาา เจ้าแมวร้ายกาจจริงๆ  เผลอไม่ได้เลยนะ แต่นี่ก็เป็นส่วนนึงที่ฉันชอบนะ ถึงซากุจังจะไม่ได้แสดงออกเท่าไหร่ แต่อย่าให้เผลอนะ เจ้าหมีตัวนี้ก็ไปไม่เป็นเหมือนกัน ^^

ซากุระ talk
    หลังจากแต่งตัว และทานอาหารเช้ากับเจ้าหมีเสร็จเราก็ออกไปเที่ยวข้างนอกกันสองคน เรียกว่าเดทก็คงได้ล่ะมั๊ง ปกติฉันเป็นคนติดบ้าน ไม่ค่อยชอบออกไปเที่ยวเท่าไหร่ ผู้อ่านคงสงสัยใช่ไหมล่ะ ว่าฉันจะไม่เบื่อหรอ ก็มีบ้าง แต่อย่างที่เจ้าหมีบอก ฉันเป็นคนติดเกมส์มาก เมื่อมีเกมส์ฉันจะสิงสถิตอยู่หน้าจอคอมไม่ไปไหน นั่งอยู่หน้าจอทั้งวันโดยไม่สนใจรอบข้าง จนลืมทานข้าวเลยก็ว่าได้ จนบางทีเจ้าหมีก็ดุให้ฉันไปทำอย่างอื่นบ้าง ดุตั้งแต่ช่วงที่สนิทกันใหม่ๆจนถึงปัจจุบันเลย แต่หลังๆฉันก็เล่นน้อยลงแล้วนะ 
    เหตุมาจากเหตุการณ์วันนั้น ที่ฉันเล่มเกมส์ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ ซึ่งปราศจากการบ้านและกิจกรรมของคณะที่มหาวิทยาลัย ฉันเล่นเกมส์ Fortnite ซึ่งในตอนนั้นกำลังฮิตและติดอยู่ ฉันเล่นเกมส์นี้ยาวชนิดแบบเล่นข้ามวันข้ามคืนเลย จนเจ้าหมีที่อาศัยอยู่ด้วยกันเดินมาปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ฉันที่กำลังเล่นอยู่ ฉันซึ่งหงุดหงิดก็หันหน้าไปยังเจ้าตัวต้นเหตุที่มาขัดความสนุก เห็นเจ้าหมียืนหน้าบึ้งอยู่

    "พี่ซากุระ ข้าวเช้าเสร็จแล้วนะ กินก่อนไหม แล้วค่อยเล่นต่อ"
    "แชนกินก่อนเลย เดี๋ยวพี่เล่นตานี้จบก่อน แล้วค่อยกินก็ได้"ฉันตอบอย่างใจเย็นพร้อมเปิดหน้าจอเพื่อจะเล่นเกมส์ต่อ
    "นี่พี่ซากุระ เมื่อวานตอนเย็นพี่ก็พูดงี้ สุดท้ายพี่ก็ไม่ได้กิน ข้าวเช้านี่ก็เหมือนกัน พี่จะไม่กินใช่ไหม แชนจะได้เก็บ จะได้ไม่ต้องทำให้กินอีก"น้องแชนขึ้นเสียงใส่ฉัน ฉันค่อนข้างตกใจ เพราะตั้งแต่รู้จักกันมาน้องไม่เคยขึ้นเสียงใส่ฉันเลยสักครั้ง ปกติน้องจะเป็นคนที่สุขุม ใจเย็น และใจดีมากๆ อย่างอาหารเช้าน้องก็อาสาขอทำเองตลอดจนกลายเป็นหน้าที่ประจำของน้องไปแล้ว รอบนี้น้องคงสุดแล้วจริงๆ ฉันได้ยินแล้วยังรู้สึกผิดเลย
    "อ่าๆ พี่ไปกินก็ได้ ไม่น้อยใจพี่นะ เจ้าแชน" ฉันตอบอย่างรู้สึกผิด อย่างน้อยๆฉันก็ทำอะไรให้น้องรู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง ฉันลุกออกจากหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วไปนัั่งอยู่หน้าจานข้าวที่น้องเตรียมไว้ให้ แล้วทานอาหารเช้ากับเจ้าแชน
    "อร่อยเหมือนเดิมเลยนะ แชน แชนนี่ทำกับข้าวอร่อยจริงๆ พี่ชอบมากๆ ชอบที่สุดเลย"ฉันพูดชมน้องแล้วก็ตักกับข้าวเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย สงสัยฉันคงจะหิวมากจริงๆแหละ ไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวานเย็นแล้วนี่นา
    "พี่ ค่อยๆกินก็ได้ แชนทำไว้ตั้งเยอะ เลอะปากแล้วเห็นมั๊ย อยู่เฉยๆนะเดี๋ยวแชนเช็ดให้"น้องแชนพูดด้วยความเป็นห่วงเหมือนเช่นเคย น้องค่อยๆขยับหน้าเข้ามาใกล้ๆแล้วก็ค่อยใช้กระดาษเช็ดปากค่อยๆเกลี่ยและเช็ดปากฉันที่มีอาหารติดอยู่อย่างช้าๆ ตาของฉันกลับมองตาของน้องอย่างสนใจ ทำไมสายตาน้องมันเต็มไปด้วยความห่วงใยแบบนี้นะ ตึก ตัก ตึก ตัก เสียงหัวใจใครเนี่ย ของฉันเองนี่ ใจเย็นๆนะ ทำไมฉันถึงหวั่นไหวแบบนี้ล่ะ เหมือนจะไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวแล้วล่ะ เพราะจู่ๆน้องก็หันสายตาจากที่ปากฉันมาสบตากันกับฉันพอดี น้องก็เลยดึงตัวตัวเองกลับไปประจำที่แล้วก้มหน้ากินข้าวต่อ แต่เมื่อกี้ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม ฉันเห็นแก้มน้องเป็นสีแดงแหละ
    "พี่ซากุระ แชนขอโทษนะ ที่แชนทำตัวไม่ดีเมื่อกี้นี้อ่า พี่ก็รู้ว่าแชนไม่เคยห้ามพี่เล่นเกมส์เลย พี่จะเล่นนานแค่ไหนก็ได้ แต่แชนอยากให้พี่ได้พักสายตา ได้พักผ่อน ได้กินข้าวบ้าง คือ..แชนแค่เป็นห่วงพี่"แชนพูดออกมาระหว่างที่เราเงียบทานอาหารเช้ากัน
"ไม่ต้องขอโทษพี่หรอกน่า พี่เข้าใจ ถ้าพี่เป็นแชน พี่ก็คงทำแบบนั้นเหมือนกัน อย่าคิดมากน่าเจ้าหมี"ฉันคิดแบบนี้จริงๆ แม้ตอนแรกจะหงุดหงิดกับการถูกขัดจังหวะการเล่นเกมส์ แต่ฉันก็เข้าใจความเป็นห่วงของเจ้าแชนจากใจจริง
"พี่ซากุระ เรียกแชนแบบนี้อีกแล้วนะ"น้องเขินเมื่อฉันเรียกน้องว่าเจ้าหมี การตั้งชื่อเล่นแบบนี้กลายคาแรคเตอร์ของฉันไปแล้ว ฉันตั้งชื่อให้ทุกคนที่ฉันสนิทและเอ็นดูเป็นพิเศษ แม้แต่น้องรหัสก็ไม่เว้น^^
"555 น่ารักออก"น่ารักจริงๆนะ ฉันอดทนไม่ไหวก็เลยยื่นมือสองข้างไปดึงแก้มน้องอย่างเอ็นดู

   เล่าอดีตมานาน กลับมาที่ปัจจุบันดีกว่า ตอนนี้พวกเรากำลังเดินจับมือกันอยู่ในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งแล้วมาหยุดอยู่ที่หน้าโรงภาพยนตร์ เพื่อตกลงเลือกหนังและป๊อปคอร์นก่อนเข้าไปดู

   "ซากุจัง อยากดูเรื่องไหนล่ะ"
   "เค้าดูเรื่องไหนก็ได้ เจ้าหมีเลือกเลย"
   "ไม่ได้สิคะซากุจัง มาด้วยกันต้องช่วยกันเลือกสิคะ งั้นเอางี้ แชนจะเป็นเลือกหนังให้ แล้วซากุจังเลือกป๊อปคอร์นดีไหม"
   "ก็ได้"

   เมื่อตกลงกันได้แล้ว เจ้าแชนก็ไปจองเลือกที่นั่งสำหรับดูหนัง ส่วนฉันก็ไปซื้อป๊อปคอร์นและเครื่องดื่ม แล้วเข้าไปดูหนังด้วยกัน เจ้าแชนรับเครื่องดื่มจากฉันและพาฉันไปยังที่นั่ง ระหว่างที่หนังกำลังฉาย เจ้าหมีก็จะคอยสังเกตฉันตลอด เมื่อเห็นฉันหยิบป๊อปคอร์นกินมากเกินไป เจ้าหมีก็จะหยิบเครื่องดื่มแล้วป้อนให้ เทคแคร์ดีมากๆเลย มากจนฉันสงสัยว่าเจ้าแชนได้ดูหนังบ้างรึเปล่า ฉันเองก็ไม่ใช่ประเภทที่จะคอยเทคแคร์ใคร ให้คอยป้อนป๊อปคอร์นเจ้าหมีก็คงไม่ใช่ไลฟ์สไตล์ฉันสักเท่าไหร่ ถนัดก็แต่อ้อนเจ้าแชนเป็นอย่างเดียวเท่านั้นแหละ ^^

แชน talk again
    หลังจากดูหนังกันจบ ฉันก็ชวนซากุจังไปร้านขายซีดี ดีวิดีเพลง เพื่อไปเลือกซื้ออัลบั้มใหม่ของวงที่ฉันชอบ ระหว่างที่เลือกซื้อ ซากุจังก็ลองฟังเพลงที่แท่งทดลองฟัง ส่วนฉันก็หาอัลบั้มที่ตามหา อ๊ะ เจอแล้ว แล้วฉันก็หยิบอัลบั้มที่ต้องการแล้วเดินไปหาซากุจัง 

    ''ซากุจัง แชนมีเพลงนึงอยากให้ซากุจังฟังด้วย เพลงจากความรู้สึกแชนถึงซากุจังเลยนะ แปปนึงนะ....เพลงนี้แหละ"ฉันบอกพร้อมกับเลือกเพลงให้ซากุจัง
บางทีเธออาจจะเป็นคนนั้น

   บางทีอาจจะใช่

   อาจจะเป็นเธอ

คนเดียวที่ฉันรอคอยให้มาเติมเต็ม

     บางทีอาจจะจริง

    บางทีฉันอาจจะใกล้เธอเกินไป

      ฉันก็เลยไม่รู้ว่า

    ที่รักฉันตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว
    "แชน เพลงเพราะดีนะ แต่เพลงเป็นภาษาเกาหลีนินา เค้าก็ฟังไม่ออกสิ"    "555 ถึงจะฟังไม่ออกแต่ซากุจังก็รู้สึกถึงมันได้ใช่ไหมล่ะ"
    "อื้ม ถึงจะฟังไม่ออกแต่รู้สึกได้เลยว่าเป็นเพลงรัก ที่อบอุ่น ขอบคุณนะแชน อ๊ะ แชนฟังนี่สิ เพลงสำหรับแชนเลย" ฉันเลือกเพลงให้เจ้าหมีฟังบ้าง แล้วยกที่ครอบหูใส่ให้เจ้าหมี
    
แม้จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ก็จะไม่ลืม

วันที่เราได้เวียนมาพบกัน ที่รัก...

อยากบอกออกไปจากหัวใจ ที่รัก...

ดีแล้วที่เราได้มาพบกัน
    "เพลงน่ารักจังเลย แต่เพลงภาษาญี่ปุ่นนี่นา อ๊่าา ซากุจังเอาคืนแชนใช่ไหมเนี่ยย"ว่าแล้วฉันก็หยิกแก้มเจ้าแมวน้อยขี้แกล้งอย่างเอ็นดูไปทีนึง
    "ง่าา ไม่ได้แกล้งสักหน่อย เค้าอยากให้แชนฟังจริงๆนะ"ซากุจังลูบแก้มที่ฉันเพิ่งหยิกแก้มไป แล้วพูดตอบฉันด้วยเสียงอ้อนๆ อยากดึงมากอดจริงๆ นี่ถ้าไม่เกรงใจคนในร้านนี่จัดแล้วนะ555
    "เข้าใจแล้วค่าา เด่วแชนจะไปหาความหมายเพลงมาให้ได้เลย ขอบคุณนะเจ้าแมวน้อย"ฉันตอบพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปชื่อเพลงที่เครื่องเก็บไว้
    "เค้าก็จะหาความหมายเพลงที่แชนให้เค้าฟังเหมือนกัน"ซากุจังตอบพร้อมรอยยิ้ม
    หลังจากซื้อของเดินเล่นในห้างสรรพสินค้าเสร็จ จู่ๆซากุจังก็ชวนฉันไปซุปเปอร์มาเก็ต
    "แชน ไปซุปเปอร์กัน"
    "หืม ซากุจังจะไปซื้ออะไรหรอ"
    "เค้าจะโชว์ฝีมือทำกับข้าวให้แชนได้ลองกินไง ว่าแต่..แชนจะอยากกินไหมนะ"
    "อยากสิ อยากที่สุดเลย นานๆทีซากุจังจะทำให้กิน แชนชอบอาหารของซากุจังมากๆเลย"
    "แค่อาหารหรอ??"ซากุจังถามด้วยเสียงอ่อนๆ
    "ชอบทุกอย่างที่เป็นซากุจังแหละค้าบบบ แต่สำหรับซากุจังต้องบอกว่า รัก ต่างหาก"
    "บ้าาา ไปช่วยกันซื้อได้แล้ว"เจ้าแมวน้อยเขินแล้วว ก็ตีไหล่ฉันกลบอาการเขิน แล้วเข็นรถเข็นเพื่อเลือกซื้อวัตถุดิบสำหรับทำอาหารเย็นวันนี้ น่ารักจริงๆ ภรร.. เอ๊ย แฟนใครก็ไม่รู้เนอะ


ซากุจัง talk again
   หลังจากซื้อวัตถุดิบเสร็จแล้วก็กลับมาที่คอนโด แล้วฉันก็เริ่มทำอาหารในห้องครัว โดยมีเจ้าหมีเป็นผู้ช่วย วันนี้ฉันจะทำสตูว์สูตรพิเศษ สูตรตามใจของซากุระเอง ฉันก็ใส่เนื้อ ใส่ผัก ทำการปรุงตามสูตรจนถึงในขั้นตอนสุดท้าย แต่...^^

  "ซากุจัง จะใส่บ๊วยลงไปในสตูว์จริงๆหรอ" ฉันหันไปเห็นเจ้าหมีทำหน้าเจื่อนๆ ที่เห็นฉันกำลังจะใส่บ๊วยลงไปในสตูว์ เห็นแล้วก็อดขำไม่ได้เลย เจ้าแชนนี่น่าแกล้งจริงๆด้วย ฉันไม่ได้จะใส่บ๊วยลงไปจริงๆหรอก แค่แกล้งคนที่อยู่ข้างๆเอง ฉันรู้ว่าเจ้าแชนไม่ชอบกินบ๊วยดองมากๆ ซึ่งตรงข้ามกับฉันเลย บ๊วยนี่ของโปรดฉันเลยนะ ฉันนั่งกินเปล่าเป็นขนมด้วยซ้ำ
   "ฮ่าๆ ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นก็ได้ เค้าแค่หยิบมาแกล้งเจ้าหมีเฉยๆ ฮ่าๆ"ฉันพูดพร้อมปิดฝาหม้อเพื่อรอให้สตูว์สุกได้ที่ พร้อมกับหันมาหัวเราะกับเจ้าหมีที่ถูกฉันแกล้ง แต่ดูเหมือนว่าเจ้าหมีจะไม่ยอมให้โดนแกล้งอยู่ฝ่ายเดียว ก็เข้ามาสวมกอดรอบเอวฉัน และเอาคางมาเกยที่ไหล่จากทางด้านหลัง 
   "แกล้งเค้าหรอ เจ้าแมว จุ๊บ"ว่าแล้วฉันก็โดนขโมยจุ๊บแก้มอีกครั้ง นี่ครั้งที่สองของวันแล้วนะ >////<
   "ปล่อยเลย จะทำสตูว์ต่อแล้ว"ฉันพยายามขัดขืนเพื่อให้เจ้าหมีปล่อยตัว โดยที่ฉันพลิกตัวเพื่อเผชิญหน้ากับเจ้าแชน แล้วมองเป็นเชิงจะดุ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นผลเท่าไหร่ ยิ่งขัดขืนก็เหมือนจะกอดมากขึ้น แต่คราวนี้เราหันหน้าเข้าหากัน ถึงจะเราจะกอดกันบ่อย แต่มาแบบไม่ทันตั้งตัวก็ไม่ชินเหมือนกันนะ
  "ซากุจังทำเสร็จแล้วไม่ใช่หรอคะ ที่เหลือก็รอให้สุกได้ที่นี่นา ระหว่างนี้ก็ขอกอดหน่อยนะคะ " โอย อย่าทำหน้าอ้อนๆแบบนี้ได้ไหม เดี๋ยวจะไม่ไหวซะก่อน 
  "กอดบ่อยๆไม่เบื่อหรอ"ฉันถามขัดเจ้าหมี
  "ไม่เบื่อเลย แชนชอบกอดซากุจัง นะ นะ น้าาา ไม่งั้นขอจูบแทนก็ได้"
  "เยอะไปแล้วนะ  ตั้งแต่คราวนั้นก็เอาใหญ่เลยนะ บางทีก็ควรกลับมาใช้สิทธิ์ความเป็นพี่บ้างแล้วล่ะ เดี๋ยวเด็กแถวนี้จะได้ใจใหญ่"ฉันพูดแซวเจ้าหมีด้วยสีหน้าเรียบเฉย เพื่อดูปฎิกิริยาเจ้าหมี สลดคอตกไปเลยอ่า
   "ง่าาา ไม่ขอก็ได้ อะ  อื้ม" น้องตอบแล้วค่อยๆปล่อยตัวฉันออก ฉันก็ไม่รอช้าวาดแขนโอบรอบลำคอเจ้าหมีพร้อมประกบริมฝีปากเจ้าหมีทันที ดูเหมือนเจ้าหมีจะตกใจ เพราะฉันแอบเหลือบตามองเจ้าหมีแล้วหลับตา ริมฝีปากเราประกบค้างอยู่อย่างนั้นสักพัก ก่อนะจะถอนจูบออก แต่ก่อนที่ฉันจะได้ปล่อย เจ้าหมีจะเอามือโอบรอบเอวฉัน และค่อยๆขยับริมฝีปากล่างและบนเป็นจังหวะ แล้วค่อยๆเริ่มกัดเข้าที่ริมฝีเบาๆ เพื่อให้ริมฝีปากของฉันเผยอออก ก่อนที่เจ้าหมีจะสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากเพื่อให้ลิ้นได้สัมผัสกัน เราหยอกล้อกันและกัน พร้อมกับที่เจ้าหมีจอมเจ้าเล่ห์เอามือที่โอบเอวแล้วลูบหลังวนไปมา จนอุณหภูมิร่างกายฉันเริ่มร้อนเผ่า วูบวาบ ราวกับกำลังจะหมดสติในไม่ช้า เมื่อฉันเริ่มหายใจไม่สะดวก ฉันจึงจำต้องผละออกมาจากการจูบเมื่อกี้ก่อนที่จะมีการถลำลึกมากไปกว่านั้น 
   "พอแล้ว สตูว์สุกแล้วเนี่ย"เมื่อฉันผละจากอ้อมกอดแล้วหันมาดูสตูว์อีกทีก้พบว่าอาหารเสร็จแล้ว ฉันก็หันไปหาภาชนะที่จะใส่อาหารวันนี้
   "ว้าา เสียดายจังกำลังเคลิ้มเลยอ่า เดี๋ยวมาต่อกันนะ"เจ้าหมีตอบแบบเสียดาย แต่ยังมีพูดเย้าแหย่ไว้ 
   "บ้า"ฉันตีไหล่เจ้าหมีไปทีนึงเพื่อกลบอาการเขินอีกครั้ง พร้อมกับยกอาหารไปที่โต๊ะ โดยมีเจ้าแชนยกข้าวและจานชามตามมา เพื่อทานอาหารเย็นแห่่งความสุขด้วยกัน เฮ้อ บอกกับตัวเองทันไหมเนี่ย ว่าฉันจะไม่ทำให้เด็กน้อยมันได้ใจแบบนี้อีกแล้ว เสีียเปรียบ เปลืองตัวมากเลยย

    ซากุจังหยุดทำไมเนี่ย กำลังเคลิ้ม กำลังอิน น่าจะมีต่อจากฉากจูบเนอะ 555

    จบไปอีกตอน ขอบคุณผู้อ่านที่ชอบและติดตามเรื่่องนี้กันมาน้าา ถ้ามีเวลาและกระแสตอบรับดีจะแต่งลงจอยลดาทำเป็นเนื้อเรื่องแบบขยายในช่วงที่ทั้งสองคนรู้จักใหม่ๆให้นะ^^  

     ไรท์ก็แต่งฉาก NC ไม่เป็นเลยแค่นี้ก่อน 

     ตอนต่อไป ไม่รู้จะมีรึเปล่า แต่ตอนนี้แค่นี้ก่อนโมเม้นคู่ใหม่ปลามัน สัปดาห์ที่ผ่านมามันฟุ้งฟริ้งมากจริงๆ >////< 

    สำหรับเพลงในตอนนี้ ก็มาจากซีรีย์และการ์ตูนนั่นแหละ แหะๆ
           เพลงเกาหลี Maybe - Sunye 
           เพลงญี่ปุ่น Spiritual Garden - Yukari Tamura
 

อัพเดท    10 ก.พ. 62
    ตามสัญญาเราแต่งจอยเรื่องขยายของเรื่องนี้แล้วนะ Just Roommate??  (ถามใครรึยัง ว่าเค้าอยากอ่านอยากตามยุไหม) ฝากติดตามด้วยจ้าา^^                  


  


SHARE
Written in this book
Kkuchaen

Comments