กล่องสีน้ำตาลหัวใจ
ยังคงแอบมองพี่อยู่อย่างห่างๆตรงมุมไกลๆมุมนี้อยู่นะคะ
ยังคงที่จะรอพบเจอหน้าพี่อยู่อีกครั้งนะคะ
ยังคงคิดถึงเรื่องเก่าๆที่ผ่านล่วงเลยมา
แค่รู้ว่าในตอนนี้พี่สบายดี มีอารมณ์ดี และมีรอยยิ้มที่ยิ้มแย้มแจ่มใส ฉันก็เป็นสุขใจแล้ว
นี่ก็เกือบห้าเดือนแล้วสิน่ะที่ฉันคนนี้แอบสังเกตใส่ใจพี่
พี่รู้ไหม ตั้งแต่ที่ฉันได้พบเจอกับพี่ในคืนนั้น

ฉันรู้สึกว่า 
พี่มีอะไรบางอย่างที่ดึงดูดใจของฉันมาก ฉันรู้สึกถึงความอบอุ่นของพี่ได้ 
ตอนนั้นราวกับว่าความอบอุ่นของพี่มันเฉิดฉายออกมาจนฉันรู้สึกสัมผัสได้ 
ว่าพี่นั้นเป็นคนอบอุ่นที่แบบว่าน่ากอดแค่ไหน 

คืนนั้นก็แอบรู้สึกเสียดายเหมือนกันน่ะ 
ที่ทำไมอยู่ดีๆ เราถึงได้ตัดสินใจทำอะไรลงไปแบบนั้น ทั้งๆสิ่งที่กำลังทำไปอยู่นั้น 
มันไม่ตรงกับใจที่ต้องการอยากจะทำ แม้แต่สักนิดเดียวเลย ไม่มีเลย
ทำไมน่ะๆ ทำไมเราต้องรีบกลับด้วย ทั้งๆที่ในใจของเรามันเรียกร้องว่ายังอยากอยู่ต่ออีกสักนิด
อาการแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรแล้วน่ะ ซึนเดเระ ใช่ไหม เราคิดว่าต้องใช่แน่ๆเลย
เวลาที่เรารู้สึกชอบใครเอามากๆ  เรามักจะมีอาการแบบนี้เกือบตลอดเลย 
แบบว่า ลึกๆแล้วข้างในใจนั้นมันรู้สึกชอบมาก แบบเขินหนักมาก แต่กลับกันที่ว่าการกระทำ สีหน้าของเรามันแสดงไปอีกแบบนึงเลย เฮ้อๆๆๆ
ช่างมันเถอะเนอะ มันก็ผ่านไปแล้วนิ่  งั้นถ้าครั้งหน้ามีอีก เราก็คงไม่กลับไปทำแบบนั้นอีกแล้วล่ะ

แต่อย่างน้อยๆก็ยังมีเรื่องดีๆผสมคลุกเคล้ากันอยู่เนอะ อิอิ
เอาเป็นว่า กล่องสีน้ำตาลนั้นวันงานคืนนั้น เป็นสื่อตัวแทนฉันล่ะกันน่ะ
แค่กล่องนั้นได้มีโอกาสอยู่ใกล้ๆพี่ หรือพี่ได้มีโอกาสมองเห็นมัน ฉันก็ดีใจแล้ว ฮ่าๆๆ 
อาการหนักจริงแหะ เป็นอะไรที่คาดฝันจริงๆเลย อะไรมันจะเหมาะเจาะขนาดนี้น่ะ


ขอบคุณนะคะ ไว้จะมาเขียนใหม่ต่อน่ะ พี่หมีอบอุ่น
SHARE

Comments