กล่องสีน้ำตาลหัวใจ
ยังคงแอบมองพี่อยู่อย่างห่างๆตรงมุมไกลๆมุมนี้อยู่นะคะ
ยังคงที่จะรอพบเจอหน้าพี่อยู่อีกครั้งนะคะ
ยังคงคิดถึงเรื่องเก่าๆที่ผ่านล่วงเลยมา
แค่รู้ว่าในตอนนี้พี่สบายดี มีอารมณ์ดี และมีรอยยิ้มที่ยิ้มแย้มแจ่มใส ฉันก็เป็นสุขใจแล้ว
นี่ก็เกือบห้าเดือนแล้วสิน่ะที่ฉันคนนี้แอบสังเกตใส่ใจพี่
พี่รู้ไหม ตั้งแต่ที่ฉันได้พบเจอกับพี่ในคืนนั้น

ฉันรู้สึกว่า 
พี่มีอะไรบางอย่างที่ดึงดูดใจของฉันมาก ฉันรู้สึกถึงความอบอุ่นของพี่ได้ 
ตอนนั้นราวกับว่าความอบอุ่นของพี่มันเฉิดฉายออกมาจนฉันรู้สึกสัมผัสได้ 
ว่าพี่นั้นเป็นคนอบอุ่นที่แบบว่าน่ากอดแค่ไหน 

คืนนั้นก็แอบรู้สึกเสียดายเหมือนกันน่ะ 
ที่ทำไมอยู่ดีๆ เราถึงได้ตัดสินใจทำอะไรลงไปแบบนั้น ทั้งๆสิ่งที่กำลังทำไปอยู่นั้น 
มันไม่ตรงกับใจที่ต้องการอยากจะทำ แม้แต่สักนิดเดียวเลย ไม่มีเลย
ทำไมน่ะๆ ทำไมเราต้องรีบกลับด้วย ทั้งๆที่ในใจของเรามันเรียกร้องว่ายังอยากอยู่ต่ออีกสักนิด
อาการแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรแล้วน่ะ ซึนเดเระ ใช่ไหม เราคิดว่าต้องใช่แน่ๆเลย
เวลาที่เรารู้สึกชอบใครเอามากๆ  เรามักจะมีอาการแบบนี้เกือบตลอดเลย 
แบบว่า ลึกๆแล้วข้างในใจนั้นมันรู้สึกชอบมาก แบบเขินหนักมาก แต่กลับกันที่ว่าการกระทำ สีหน้าของเรามันแสดงไปอีกแบบนึงเลย เฮ้อๆๆๆ
ช่างมันเถอะเนอะ มันก็ผ่านไปแล้วนิ่  งั้นถ้าครั้งหน้ามีอีก เราก็คงไม่กลับไปทำแบบนั้นอีกแล้วล่ะ

แต่อย่างน้อยๆก็ยังมีเรื่องดีๆผสมคลุกเคล้ากันอยู่เนอะ อิอิ
เอาเป็นว่า กล่องสีน้ำตาลนั้นวันงานคืนนั้น เป็นสื่อตัวแทนฉันล่ะกันน่ะ
แค่กล่องนั้นได้มีโอกาสอยู่ใกล้ๆพี่ หรือพี่ได้มีโอกาสมองเห็นมัน ฉันก็ดีใจแล้ว ฮ่าๆๆ 
อาการหนักจริงแหะ เป็นอะไรที่คาดฝันจริงๆเลย อะไรมันจะเหมาะเจาะขนาดนี้น่ะ


ขอบคุณนะคะ ไว้จะมาเขียนใหม่ต่อน่ะ พี่หมีอบอุ่น
SHARE
Writer
Kindness
Teacher
Why? การถาม ทำไม? จะทำให้เราไม่หยุดอยู่กับที่ ทำให้เราปฏิเสธสิ่งที่มันเป็นอยู่ ทำให้เราไม่ทนอยู่กับสภาพเดิม แต่เปิดกว้างให้กับวิธีหรือแนวทางใหม่ๆ ทำให้เราเข้าใจปัญหามากขึ้น What if? การถาม สมมติว่า? ช่วยให้เราคิดหาไอเดียใหม่ๆ ถึงมันจะเกิดขึ้นจริงไม่ได้ แต่มันจะทำให้หลุดจากกรอบเดิมๆ ทำให้เราผสมผสานไอเดียหลายอย่างเข้าด้วยกัน

Comments