ฤดูกาล
เราเริ่มถามถึงความเป็นไปได้
ถามถึงเรื่องๆนึงที่ประคองกันมาไม่แน่ใจว่ามันมาถึงทางตันไหม
แต่สัญชาติญานที่ผ่านๆมา มันบ่งบอกว่าเรื่องที่กำลังอยู่ตอนนี้ เหมือนไฟที่กำลังจะมอดดับลง


#1   summer you met me .


เราเองไม่ใช่คนที่ดูดีเด่นไปทุกอย่างหากแต่ความจริงๆภายในนั้น ดูเป็นเครื่องย้ำตัวตนของเราอยู่เสมอถึงหลายๆอย่าง ได้มาเร็ว ย่อมจากไปเร็วแบบไม่คาดคิดได้เหมือนกัน 

 
   ความรักของเรานั้น ตอนที่เรายังเด็กเรามีความกล้ากว่าตอนนี้มาก ดังนั้นกลับกล้าสัญญาคำว่าตลอดไป คำสัญญาอันกล้าหาญนั้นถูกขังอยู่ในห้วงเวลา และเราก็ได้กลายเป็นผู้ใหญ่ที่มีสิ่งต่างๆ มากมายสำคัญยิ่งกว่าความรัก 
   
  - แต่เธอว่าไหม ? ว่าเราเติบโตมาได้เพราะเรากินความรักเข้าไป
  

   ตอนนั้นเรานั่งคุยกันเรื่องความรักในอดีตเราทั้งคู่
ผมจึงถามว่าเธอยังลืมรักครั้งแรกไม่ได้เหมือนกับผู้หญิงอีกหลายคนบนโลกรึเปล่า ?
  
 เธออึ้งก่อนที่จะบอกว่ามันเป็นสิ่งที่คนเขาคิดกันไปเองและโบกมือไปมา มันน่ารักจนทำผมเกือบจะหลุดยิ้มออกมา แต่ต้องกลั่นไว้

   มันไม่ได้สำคัญว่าเธอได้เริ่มต้นคำนำของความรักกับใคร หรือรู้ประเด็นของความรักว่าเป็นแบบนี้ตอนที่รักใคร แต่เธอยังจำประโยคที่ว่า "และอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตราบนานเท่านาน'' ของหนังสือนิทานที่อ่านเมื่อตอนเป็นเด็กได้ไหม ? 
   
ผมอยากเป็นบทสรุปของเธอและจะตกแต่งความรักหน้าสุดท้ายของเธอ


 ต่อหน้าความรักที่อยู่ๆ ก็เข้ามาและอยู่ๆ ก็จากไป จะมีช่วงเวลาที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลยก็คือ เมื่อเราที่ไม่เคยกลัวแม้ว่าทะเลจะลึกแค่ไหนถูกขังอยู่ในความเศร้าที่เกินจะต้านไหวและทำได้แค่กลั้นหายใจ
เพราะเราไม่เคยเรียนรู้ที่จะมองเห็นใต้น้ำอันมืดมิด
ที่ไม่รู้จะตกลงไปเมื่อไร



#2  winter i loss you




   รู้อยู่ตั่งแต่แรกแล้วว่าคำว่าตลอดไปที่เคยพูดไปอย่างง่ายดายนั้นไม่มีอยู่จริง แต่เพราะความใส่ซื่อบริสุทธิ์ของคุณนั่นสวยงามเหลือเกิน ในตอนที่คุณกำลังรอคอยอย่างมีความหวัง ด้วยความอ่อนแอและหวาดหวั่นที่สุดในโลก จู่ๆ แววตาที่บ่งบอกว่าคุณไม่ได้คิดมาอย่างรอบคอบนั้นก็สดใสขึ้นมา
ผมจึงพยักหน้าตกลงกับคำสารภาพอันจืดชืดแล้วส่งยิ้มบางๆ ออกไป ต่อหน้าความรักเรายอมที่จะ
ถูกหลอกทั่งๆที่รู้อยู่แล้ว และยอมที่จะทำผิดพลาดแบบเดิม   ซ้ำแล้วซ้ำเล่า


เธอเป็นคนลากผมเองไปยังที่ที่แสนไกล ทั้งๆที่ตอนนั้นกำลังอยากจะเก็บภาพส่วนหนึ่งของเกลียวคลื่นที่แตกตัวเป็นสีขาวเอาไว้



ในหัวใจของผมมีที่ว่างไว้เพื่อเธอ
ตรงช่องว่างนั้น เธอเขียนจุดฟูลสต็อปไว้เอาไว้
และสุดท้ายช่องว่างก็หายไป
ทั้งๆที่ไม่มีคำใดๆในโลกถูกเติมเต็มเข้าไปเลยสักคำ
บนจุดฟูลสต็อปที่ถูกจุดไว้อย่างใหญ่เป็นพิเศษนั้น
ไม่ว่าจะเป็นตัวหนังสือใดก็ไม่สมบูรณ์อีกเลย


#บางทีการเริ่มลองสิ่งที่เรากล้าที่จะทำและรู้ว่าจะเสียสิ่งนั้นไปคือการทำให้เราโตขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย

 
แต่รู้ไหมไม่ว่าดอกไม้ดอกไหนมันเทียบเธอไม่ได้เลย


 


I just wish, you could feel what you say.












SHARE
Writer
Discrocer
Writer
Can wait

Comments

Ichichiba
2 months ago
😢อ่านแล้วน้ำตาจะไหล
Reply
Discrocer
2 months ago
ยิ้มหน่อยยไม่เศร้านะ
Ichichiba
2 months ago
จะพยายามยิ้มนะ😊
kalorine
2 months ago
I just wish you could feel what you say. ☁️
Reply
Discrocer
2 months ago
just the same.