Impossible love (Binkyeong) -5-

                                                          - ถ้ารู้ตัวแล้วล่ะก็ -

ฉันอารมณ์ดี 
แบบดีมากๆ หลังจากกลับมาจากห้องน้ำ..ซึ่งจริงๆ ก็เพิ่งกลับออกมาจากสวนข้างร้าน ถ้าหากมีใครคอยสังเกตฉันอยู่ก็น่าจะรู้ถึงความผิดปกตินี้ ฉันรู้สึกว่าตัวฉันเอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ยิ้มไปถึงข้างในใจ
...เฮ้ออออ การถูกง้อมันรู้สึกดีแบบนี้นี่เอง แต่ถ้าเธอไม่ทำให้ฉันน้อยใจตั้งแต่แรกอาจจะดีกว่านี้


หลังคืนนั้นที่เรามีความสัมพันธ์กัน…จริงๆ ถ้าหากฉันมองว่ามันเป็น one night stand มันคงไม่ได้ก่อกวนจิตใจฉันตลอดทั้งสัปดาห์นี้…แต่ฉันกลับสนใจในตัวของน้อง แล้วยิ่งฉันมองเธอ ฉันยิ่งอยากรู้จักเธอ แล้วไม่รู้ทำไมนักที่ฉันรู้สึกติดใจในตัวของเบล ซึ่งมันเป็นความรู้สึกที่ฉันให้เหตุผลอะไรไม่ได้เลย..

เธอในตอนก่อนหน้านั้นกับตอนที่อยู่ต่อหน้าฉันตอนนี้ค่อนข้างแตกต่างกันมาก..ภาพลักษณ์ผู้หญิงแรงพร้อมตบแบบนั้นกลายเป็นลูกหมาลูกแมวได้อย่างไร แล้วเธอเข้ามามีอิทธิพลต่อใจฉันได้อย่างไร

มันเป็นคำถามที่น่าสนใจเกินกว่าที่ฉันจะปล่อยไปโดยไม่ค้นหาคำตอบ


พวกเรานั่งอยู่ที่ร้านได้ซักพักจนเวลาเริ่มจะดึกขึ้น จึงต่างแยกย้ายกันกลับ ฉันอาศัยรถพี่นายมาที่ร้าน พี่นายจึงต้องไปส่งฉันที่คอนโด ส่วนคนตัวเล็กนั้นฉันเห็นว่าเธอกลับกับหมวยเพื่อนของเธอ ก่อนกลับก็ไม่ลืมที่จะส่งยิ้มน้อยๆให้เธอก่อน เธอยิ้มให้ฉันกลับ และพูดไม่ออกเสียงว่า บาย

แม้แต่ตอนที่นั่งในรถ..ก็ยังไม่อาจจะหยุดยิ้ม งื้ออออ ทำไมรู้สึกดีแบบนี้นะ
“มิ้น”
“...”
“มิ้นเฮ้ย”
“เอ้ออ อะไรเหรอพี่”
“เหม่ออะไร เรียกก็ไม่ตอบ” ฉันส่ายหน้าเป็นคำตอบ “แล้วเป็นอะไร ยิ้มเล็กยิ้มน้อยอยู่นั่น”
“หื้มม เหรอ ฉันยิ้มอยู่เหรอ”
“ไม่รู้ตัวอีก” ฉันเลยได้แต่หันไปยิ้มกว้างให้หนึ่งที
“พี่ถามอะไรแกหน่อยได้มั้ย”
“อื้อ ว่ามาสิ”

“แกกับน้องเบลน่ะ” 
หืมมมมมม?? 

“เป็นอะไรกัน” 
หื้มมมมมมม!!!??

“เดี๋ยวนะพี่ ทำไมถึงถามแบบนี้อ่ะ” ฉันรู้ตัวเลยว่าแสดงสีหน้าตกใจออกมาชัดเจนมาก แต่เพราะพี่นายต้องขับรถ เธอเลยไม่ได้หันมามอง “ก็ ก็เป็นพี่น้องกันไง คนทำงานด้วยกัน”
“เหรอ..” เธอตอบเสียงเรียบ แต่ฉันรู้ดี ว่าแบบนี้มันมีสิ่งแอบแฝงแน่นอน
“ดูจะเป็นพี่น้องที่รักกันดีนะ” เธอพูดพลางยิ้มแบบมีเลศนัย เอาแล้วไง นังมิ้น งานเข้า..
“พี่..มีอะไรกันแน่”
เธอยิ้มกว้างอีกครั้ง และส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้ฉันแวบหนึ่งก่อนจะหันไปดูทาง


“พี่เห็นพวกเธอจูบกัน”

เชี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!


“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ทำหน้าเหวอเลยเหรอมิ้น ฮ่าๆๆๆๆๆ จูบจริงๆ ด้วยสินะ”
ฉันยังคงหน้าเหวอ พูดอะไรไม่ออก .. เห็นได้ไงวะ แล้วมีใครเห็นอีกบ้างมั้ยเนี่ย
“พ..พี่เห็นได้ไง เห็นตอนไหน”
“ก็ที่ร้านเมื่อกี้แหล่ะ..” เธอเว้นวรรค แล้วเลี้ยวรถก่อนจะพูดต่อ “พี่ไปเข้าห้องน้ำหลังจากพวกแกไป แล้วเห็นหลังแกอยู่ที่สวนเหมือนคุยกับใคร พอเห็นแวบๆ ว่าเป็นเบล พี่ก็กลัวว่าจะทะเลาะกัน เดี๋ยวน้องฉันโดนตบอีก ก็เลยแอบดูอยู่ห่างๆ แล้วก็...โอว้ มาย ก็อด” เธอพูดแล้วหันมาทำหน้าตาตกใจให้ฉัน

ฉัน โคตร อาย เลย ขอบอกตรงนี้ไว้ให้รับรู้

“มีอะไรจะเล่าให้ฟังมั้ย” ฉันเงียบไม่ตอบด้วยทั้งกำลังชั่งใจ และยังตกใจไม่หาย “พี่มีความสามารถในการสืบเองนะ เผื่อแกลืม ฮ่าๆๆๆๆ”
“โอ้ยยย อย่าขู่สิ” เพราะว่าพี่นายเป็นพี่ที่รู้จักมานานและเราสนิทกันมาก ฉันคิดว่าฉันเชื่อใจได้ “เล่าก็ได้.. ก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอก ก็แบบบังเอิญได้คุยกันแล้วเหมือนจะถูกชะตากันมากขึ้น แล้วพอมองไปมองมา..น้องมันก็น่ารักไง”
“หืม..แล้วไปบังเอิญคุยกันได้ไง ก่อนหน้านี้แทบจะไม่มองหน้ากัน” ฉันอึกอัก ในหัวกำลังจะคิดเรื่องแถ
“มันต้องมีอะไรมากกว่านี้สิ..ไม่งั้นคงไม่ถึงขั้นจูบกันเร็วขนาดนี้หรอก” 
พี่นายหันมาปรายตามอง “บอกความจริงมาเดี๋ยวนี้”
บอกเลยว่าผู้หญิงคนนี้ยากที่ฉันจะต่อกรนัก
“ฮือ..พี่อะ เพราะไว้ใจหรอกนะ รู้แล้วเหยียบมิดเลยนะ” เธอพยักหน้ารับปาก


“เรา...มี...กันแล้ว”

“เชี่ยยยยยยย!!!” เอี๊ยดดดดดดดดด
เสียงอุทานและเสียงเบรกดังขึ้นพร้อมกัน รู้แล้วเหยียบ(เบรก)มิดจริงๆ


“เฮ้ยๆๆๆๆ กูตกใจ ขอกูทำใจแปป” เธอทำหน้าลนลานที่เบรกหัวทิ่มกลางถนนแบบนั้น จึงตีไฟเลี้ยวเข้าจอดข้างทาง แล้วตั้งใจหันหน้ามาคุยกับฉันทันที
“จริงดิ!? ได้กันแล้ว!?”
“อือออ ..” ฉันพยักหน้าหงึกหงัก ไม่ได้สบตาเธอตรงๆ
“มายก็อดดด ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมกูตกข่าวเนี่ยอิมิ้น” สรรพนามเปลี่ยนเลย แสดงว่าตกใจจริงๆ
“ก็..เมื่อศุกร์ที่แล้ว ที่ไปกินเหล้ากัน นั่นแหล่ะจุดเริ่ม”
“โอ้โห... ขอเวลาให้สมองกูประมวลผลแปป” เธอทำหน้าตกใจไม่หาย แต่มือไม้ที่แสดงก็พยายามทำให้ตัวเองมีสติขึ้น
“อย่าบอกนะว่า ที่มึงอารมณ์ดียิ้มน้อยยิ้มใหญ่ตั้งแต่วันจันทร์นี่ก็เพราะเบลเนี่ยเหรอ” 
ฉันพยักหน้ารับอย่างตรงไปตรงมา 
“กูอึ้งมากมิ้น กูอึ้ง กูไม่คิดว่าจะกลายเป็นพวกมึงได้กันเอง”
“อือ ฉันเองก็ไม่เคยคิด”
“แล้วคือยังไงต่อ ตอนนี้คือคบกันอยู่เหรอ หรือจีบอยู่”
“เอ่อ..” เป็นคำถามที่ตอบยาก เพราะฉันก็ยังไม่เคยสงสัย “ไม่รู้เหมือนกันอะพี่..ฉันรู้แค่ว่า..” 
ฉันว่าความรู้สึกแบบนี้ที่กำลังเป็นอยู่มันคือ..


“ฉันน่าจะเริ่ม..ชอบน้องแล้ว”

“หึหึ กูว่าไม่เริ่มแล้วล่ะ” เธอหัวเราะยิ้มๆ ใส่ฉัน 
“ถ้ารู้ตัวว่าชอบแล้วก็จีบสิ”


“หื้มมม จะดีเหรอ พี่ไม่ห้ามฉันเหรอ” ฉันค่อนข้างแปลกใจกับคำแนะนำของพี่คนสนิท
“จะห้ามทำไม แกยังห้ามใจตัวเองไม่ได้เลย” แล้วพี่นายก็เริ่มเข้าโหมดจริงจังกับฉัน 
“แกรู้ตัวรึเปล่า..ว่าแกดูมีความสุขมากกว่าตอนที่แกคบกับอิตาแดนแฟนแกอีกนะ”
ฉันทำตาปริบๆ ไม่รู้ตัวเลยว่าช่วงนี้ฉันแสดงออกอะไรไปบ้างจนคนรอบข้างเห็น
“ถ้าเลิกกับอิตาแดนกันแล้ว แกก็มีสิทธิ์นะ..ถามใจตัวเองดูให้ดี แล้วรีบลงมือซะ” พี่นายยิ้มให้ฉัน แล้วจึงออกรถเพื่อส่งฉันให้ถึงที่หมาย ระหว่างทางฉันก็ได้แต่นั่งคิดทบทวนตามคำพูดของพี่จนกระทั่งถึงคอนโดของฉัน “ขอบคุณนะพี่ที่มาส่ง..แล้วก็คำแนะนำด้วย”
“อื้อ” เธอยิ้มให้อย่างใจดีก่อนจะจากไป

มีเรื่องให้คิดให้ตัดสินใจซะแล้วสิ



ฉันทิ้งร่างลงบนโซฟาแล้วปล่อยให้สมองกับใจรบกันภายใน ฉันไม่เคยนึกถึงเรื่องราวอะไรต่อจากนี้เลย ช่วงที่ผ่านมาฉันเพียงแค่มีความคลั่งไคล้ ความคิดถึง และหัวใจมักพองโตเวลาที่ได้เจอหน้าน้อง ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมาของชีวิตยี่สิบกว่าปีนี้ ฉันคิดว่าฉันรู้ตัว..ว่าความรู้สึกเหล่านี้มันเรียกว่าอะไร จึงค่อนข้างมั่นใจที่ตอบพี่นายไปอย่างนั้น


ฉัน ชอบ น้องเบล


เรื่องที่ว่าเราเป็นผู้หญิงด้วยกันมันเป็นเรื่องปกติสำหรับฉัน ด้วยยุคสมัยเปิดกว้างมากขึ้นแบบนี้และฉันเองก็เคยชอบผู้หญิงมาก่อนมันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกนัก 

..แต่อาจดูแปลกและไม่น่าเป็นไปได้ก็คือเราเคยทะเลาะกันเพราะเรื่องผู้ชายมาก่อนนี่แหล่ะ.. 

จริงๆ แล้วฉันไม่เคยเกลียดน้องนะ แล้วยิ่งรู้ว่าน้องไม่ได้เข้ามาเพื่อแย่ง ฉันก็ไม่สามารถทำใจให้เกลียดได้ แม้จะเคยโมโหบ้างเวลาที่โดนหาเรื่องก็ตามเถอะ ฉันเพียงแค่ไม่เคยสนใจ และไม่คิดจะสนใจมาก่อนก็เท่านั้น


ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนแอพพลิเคชั่นสีเขียวดังขึ้น ทำให้เบนความสนใจความคิดต่างๆ ของฉันในตอนนี้
ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเข้าไปดูตามเสียงแจ้งเตือน และสิ่งที่เห็นก็ทำให้หยุดความคิดลังเลหรือกังวลใจต่างๆ ลงทันที

เพราะฉันได้ตัดสินใจแล้ว


หน้าแอพลิเคชั่น
เพื่อนใหม่ : Bell




…………………………………………………………………………………………………………………

เอ้าาาา สรุปใครจีบใครก่อน
SHARE
Written in this book
Impossible love (Binkyeong)
มันจะเป็นไปได้ยังไง!?
Writer
Peek_Sai
Shipper
Yuri is the Life

Comments

chaeim
6 months ago
พี่นายตกใจทำไม คนเขารักกัน นี่ดูออก 55555
เราอารมณ์ดีกว่ามิ้นอีก เพราะมีฟิคให้อ่าน แล้งมากกก ขอบคุณนะคะที่แต่งให้เรือบิ้นกยอง กัปตันตอนนี้อยู่ที่ไหน คิดถึงมาก
Reply