ยากอธิบาย!!
พ่อแม่รักเรามากแค่ไหน ?
คำถามง่าย ๆ คำตอบของคำถามไม่ยากหรอก
"รักมาก"
แต่ความรู้สึกนี้ล่ะเข้าใจยาก!!
..........
พอเรียนจบ ป.ตรี ปี 2547 
จบฟิสิกส์พบความจริงข้อหนึ่ง
"เฮ้ย!!ทำงานอะไรละทีนี้"
ด้านวิทยาศาสตร์ตลาดงานไม่กว้าง
ช่วงนั้นไปสมัครงานที่ไหน
"แล้วจะติดต่อกลับไปนะค่ะ"
"ปิดรับสมัครแล้วครับ"
"รอติดต่อกลับนะ"
เป็นแต่แบบนี้ ขนาดสมัครงานไม่ตรงสาย
ทีี่ไหนรับวุฒิ ป.ตรีทุกสาขา ไปหมดแต่ไม่ได้งาน
ถ้าได้ไปต่อ ส่วนใหญ่เจอให้นั่งฟัง
เพื่อเป็นตัวแทนขายประกัน...
เคยขายด้วย(ลองทำ) ไปหาลูกค้าทุกวัน
2 เดือนยังขายไม่ได้สักฉบับ รู้สึกท้อแท้มาก
จนเลิกทำ สุดท้ายสมัครงานแล้วรอที่บ้าน
จบมาไม่ได้ทำงาน 3 ปี 
ช่วงนั้นอยู่ใต้(เกาะพ่อแม่กิน)
..........
แฟนกับผมอยู่ด้วยกันก่อนแต่งงานที่บ้าน
แต่ผมไม่ได้ทำงาน 3 ปี
เกาะพ่อเกาะแม่กินไปวัน ๆ (เชื้อเกเรมันแรง)
พ่อแม่ให้เงินเดือนละ 5000 
ให้ช่วยดูแลและเฝ้าบ้าน(เหมือนเป็นหมาไงไม่รู้)
ถามพอมั้ยอยู่บ้านตัวเอง 
ค่าน้ำ ค่าไฟ กินอยู่ที่บ้านออกหมด
เดือนๆมีเงินใช้อีก 5000 พอแต่ไม่เคยเหลือ
กิจวัตรคือถ้าไม่ไปสมัครงาน
หาของอร่อย ๆ กินกัน ก็...
เล่นเกมส์อย่างเดียว(ติดเกมส์ออนไลน์มาก)
..........
จนต้นปี 2550 แฟนดำเนินการเปลี่ยนสถานะ
ท้องจ้าา...กำลังจะมีลูกคนแรก...
พ่อแม่ไม่มีงานมีการทำ เอาละซิ
เครียดมากใช้เวลาทำใจนานมาก
ไปบอกพ่อแม่เดือน กุมภาพันธ์
กว่าเคลียร์กันได้ลงตัว
บวช 15 วันต้นเดือน พฤษภาคม
แต่งงานกลางเดือน มิถุนายน
ตอนนั้นท้องประมาณ 6 เดือนพอดี
จำได้พาว่าที่คุณแม่ไปฝากท้องโดนบ่น
"เนี่ยท้องตั้ง 6 เดือนละทำไมเพิ่งมา"
คิดในใจ "กรูไม่รู้นี่" แต่ตอบไปว่า...
"เดี๋ยวคราวหน้ารู้ว่าท้องรีบฝากเลยครับ"
..........
พอวันที่ 10 กันยายน ประมาณตี 2
"พี่!เปิดไฟหน่อย" ภรรยาสะกิดเรียก
เปิดไฟบนเตียงมีรอยสีคล้ายเลือดไม่ใหญ่มาก
ตาหูแหกไปถึงโรงพยาบาลตี 2 กว่า
นางพยาบาลพาเข้าห้องคลอด
กระวนกระวายซิรอเป็นชั่วโมง
นางพยาบาลออกมาบอกว่า
"มดลูกเปิด 2 เซนติเมตร"
"แล้วเป็นไงครับ"ร้อนใจเป็นห่วงทั้งแม่ทั้งลูก
"อีกสักพักค่ะถึงจะคลอด"
"อ่อ!!" โล่งใจขึ้นมาหน่อย
"กลับก่อนได้นะคะ เช้าค่อยมา"
"หาาา.."
กลับไปถึงบ้านตี 3 นอนไม่หลับเป็นห่วง
ภรรยาจะกลัวมั้ย จะปลอดภัยมั้ยเนี่ย
กังวลต่างๆนาๆ จนเผลอหลับไป...
..........
สะดุ้งตื่นอีกทีตอน 7 โมงกว่า โทรศัพท์ดังรีบรับ
"ค่ะ จากโรงพยาบาลนะ จะคลอดแล้วค่ะ"
วันนั้นเป็นวันที่ไปโรงพยาบาลได้ไวสุด
หลังจากรับโทรศัพท์ อาบน้ำ แต่งตัว
กินข้าว(แม่ให้กินก่อน) 
ถึงโรงพยาบาลภายใน 20 นาที
ไปถามหน้าห้องคลอดได้รับคำตอบว่า
"ฉีดยาเร่งคลอดแล้วแต่ยังไม่คลอดค่ะ"
ตื่นเต้นมากกกก...
รอ....รออออ....รอออออออ....
"เฮ้ย!นานมากแล้วนะ.."
ใกล้เที่ยงแล้วยังไม่เห็นออกมา
ผ่านไปจนจะ 3 โมงเย็น
รอไม่ได้ไปไหนเลยตั้งแต่มาห้องน้ำยังไม่ได้เข้า
ไปถามอีกครั้ง "ยังไม่คลอดอีกเหรอครับ"
เจ้าหน้าที่ตอบว่า "ตอนนี้กำลังคลอด"
นั่งลุ้น!ไม่ได้ไปไหน นานมาก
นี่ 6 โมงเย็นแล้วไม่ออกมาสักที
ทนไม่ไหวแล้วไปถามเจ้าหน้าที่ได้รับคำตอบว่า
"คลอดแล้วนะค่ะ เสร็จตั้งนานแล้วนี่"
"อ้าว!!" คิดในใจ ออกไปเมื่อไหร่ฟะ
..........
ไปถามข้อมูลว่าภรรยากับลูกอยู่ห้องไหน
รู้แล้วจะเดินไปหาพอถึงนางพยาบาลบอกว่า
"หมดเวลาเยี่ยมแล้วนะ มาใหม่พรุ่งนี้ 8 โมง"
"เฮ้ย!อะไรวะนี่"
ใช่ครับวันที่ลูกคนแรกเกิด
รอด้วยใจจดจ่อหน้าห้องคลอดทั้งวัน
แต่วันนั้นกลับไม่ได้เห็นหน้าเค้ากับแม่ของเค้า
เดินกลับบ้านคอตกคิดไปตลอดทาง
"นี่มันเรื่องอะไรวะ ทำไมไม่ได้เห็นหน้าลูก"
คิดไปไม่เข้าใจ น้ำตาซึมอยากเจอลูกกับภรรยา
อยากเห็นลูก อยากจับมือภรรยา
คืนนั้นนอนไม่ค่อยจะหลับ พอตี 5 อาบน้ำรอเลย
6 โมงกินข้าว 7 โมงออกจากบ้าน 
ไปรอหน้าห้อง 8 โมงปุ๊บเข้าไปหาแม่กับลูกทันที
..........
ภรรยานอนหันหลังให้
เดินเข้าไปถึงแตะต้นแขนเค้าถามว่า
"เป็นไงบ้าง คุณ!"
(ถ้าไม่ได้เรียกชื่อผมจะเรียกเค้าว่าคุณ)
หันมาน้ำตาไหลเลย กรูตายๆๆๆ
สงสารใจจะขาด
"พี่นี่ลูก!!"
เห็นลูกครั้งแรกตื้นตันมาก
ตัวชมพูๆ แน่น ๆ ขนตายาวจัง
ตอนนั้นทำให้รู้ว่า "รักแรกพบ" มีอยู่จริง
หลงรักเด็กคนนี้ทันที 
วินาทีนั้นเองรู้ความจริงอีกอย่างว่า...
"พ่อแม่รักเราแบบไหน รักแค่ไหน"
คำตอบได้ถูกอธิบายอย่างชัดเจนและละเอียด
ในวันที่เราได้เป็นพ่อแม่นี่เอง...
...........
...คงเป็นพรหมลิขิตที่เราได้พบกัน...
...ขอบคุณครับ...









SHARE
Written in this book
Great Experience.
ถ่ายทอดเรื่องราวประสบการณ์ ในช่วงชีวิตที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน มีทั้งประสบการณ์เชิงบวก ประสบการณ์เชิงลบ (ส่วนใหญ่น่าจะเชิงลบ ^^) จากเด็กไร้ความใฝ่ฝัน ถูกทำลายเป้าหมายในชีวิต จนมาถึงทุกวันนี้....จะเป็นอย่างไร ?
Writer
LittWiz
Normal people
Wish happiness to everyone

Comments