การจากลาที่แสนเจ็บปวด
เราจะตื่นเต้นและดีใจทุกๆครั้งเวลาที่เราจะได้เจอหน้ากันได้อยู่ด้วยกัน เพราะเรารู้ว่าสิ่งที่เราเรียกว่าความสุขของเรามันอยู่ตรงไหน
 ความสุขที่เรารอคอย...มันอาจจะไม่ได้เกิดขึ้นมาบ่อยๆ แม้ความรู้สึกต่างๆที่มันถูกเก็บเอาไว้อยู่ข้างในมันจะถูกกดเอาไว้...ให้แสดงออกมาได้แค่เพียงเล็กน้อยก็ยังดี 

เรารับโทรศัพท์ขึ้นมา เสียงจากปลายสายบอกกับเราว่าตอนนี้ลงเครื่องจากดอนเมืองละนะ เดี๋ยวจะไปหาเอาของไปให้ ออกมาได้ไหม แม้จะเป็นเวลาเกือบๆเที่ยงคืนเธอ...รู้ไหมว่าวินาทีนั้นเราตื่นเต้นดีใจที่สุดที่จะได้เจอกัน
คิดถึงโครตๆเลยรู้ไหมแต!!!ใครจะไปรู้ว่า...วันนั้นจะเป็นวันสุดท้ายที่เราจะได้เจอกันใครจะไปรู้ว่า...เราจะได้เห็นรอยยิ้มนั้นเป็นวันสุดท้าย
ใครจะไปรู้ว่า...เราจะได้ยินเสียงหัวเราะของกันและกันแค่ไม่กี่ชั่วโมง แล้วต้องเปลี่ยนมาเป็นคราบน้ำตา
ใครจะไปรู้ว่า...เราจะได้อยู่ใกล้ๆกัน ได้สัมผัสกันแค่ปลายนิ้ว คงทำได้เพียงแค่นั้นจริงๆ
ใครจะไปรู้ว่า...ของขัวญวันเกิดย้อนหลังที่เธอเอามาให้มันจะเป็นของขัวญชิ้นสุดท้ายของการจากลา
ใครจะไปรู้ว่า...เพราะความเข้าใจผิดของเราที่ไม่ทันได้คิดจะกลายมาเป็นจุดเริ่มต้นของการจากลาในวันนี้
เราทำร้ายความรู้สึกของคนๆหนึ่งด้วยตัวของเราเอง
เราผิดเองที่เดินหนีออกมาจากตรงนั้น โดยที่ไม่นึกถึงคนที่อยู่ตรงนั้น...ว่าเค้าจะรู้สึกอย่างไร เรากล่าวหาเธอในสิ่งที่โหดร้ายเพียงเพราะ การไม่ทันได้คิดของเรา
เราตัดสินเธอเพียงด้วยความคิดของตัวเอง ว่ามันจะต้องเป็นอย่างที่เราคิด...เราเป็นคนทำลายความรู้สึกของเธอ

โดยที่เราไม่ทันได้คิดว่า นั่น...มันอาจจะเกิดจากความผิดปกติของร่างกายของเราเองหรือเปล่า มันกำลังจะส่งสัญาญาณมาบอกอะไรกับแล้วแล้วล่ะ แต่เราก็ผิดที่
ทิ้ง...ให้เค้าอยู่กับความรู้สึก
กับเหตุการณ์เดิมๆที่ “เรา”เป็นคนทำอยู่ซ้ำๆ
เมื่อกลับมาคิดทบทวน กลับมาคิดอะไรๆให้กว้างขึ้น แล้วคิดจะกลับไปขอโทษ กลับไปแก้ไข กลับไปทำอะไรๆที่คิดว่ามันน่าจะทำให้ความรู้สึกของเธอให้ดีขึ้นมาได้บ้าง เพราะเรารู้ว่าสิ่งที่เรากล่าวหาว่าเธอนั้น...มันเกินที่คนๆหนึ่งจะรับไหว เราทำงานไม่ได้ เราไม่มีสมาธิ เรากินไม่ได้ จนเราเกือบเข้าโรงพยาบาล เธอเองก็คงจะไม่ต่างกัน


จนมาถึงวันที่เราตัดสินใจโทรหา เพื่อจะไปเจอเธออีกครั้ง เรารู้ว่าเธอเองก็คงลำบากใจ อึดอัดใจที่จะมาเจอเรา
เราเข้าใจดีว่าความรู้สึกที่เราจะกลับมาเจอกันอีกครั้งกับความรู้สึกๆเช่นนี้ มันคงไม่เหมือนทุกๆครั้งที่อยากจะมาหามาเจอหน้า...เราคงไม่ใช่ความสุขของเธออีกแล้ว
เพราะความรู้สึกที่มันพัง...พังเพราะการกระทำของเราเอง 

เราตัดสินใจทำอะไรๆที่ไม่เคยคิดว่าในชีวิตนี้จะทำเพื่อใครได้ขนาดนี้ แต่เราก็ทำ...เพื่อหวังว่าทุกๆอย่างมันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม เราเอาตัวเองไปอยู่ในที่ ที่เราตั้งใจไปกับคนๆหนึ่ง อยากจะทำในตอนที่มีโอกาสทำได้ เพื่อซ่อมในความรู้สึกที่เธอเสียไป เราคิดว่าถ้าเราได้เจอกัน ได้พูดคุยกัน มันอาจจะทำให้ความรู้สึกของเธอดีขึ้นมาได้บ้าง มันดีกว่าเราจะปล่อยให้เวลามันผ่านไปโดยที่เราไม่ทำอะไรๆให้มันดีขึ้นมาเลย เพราะเราคงทนไม่ไหวหากรู้ว่า เธอเอง ก็ทรมาน...จากการกระทำของเรา
เราอยากกลับไปขอโทษด้วยตัวของเราเองแม้ว่า....เธอจะยังไม่ยกโทษให้เราก็ตาม...แต่เราก็ยังอยากจะไปหาไปเจอ...เธอรู้ไหมว่าเรามีเรื่องที่ตั้งใจจะบอกกับเธอ อีกตั้งมากมายแต่!!!! เราก็ไม่ได้มีโอกาศได้พูดมัน
แต่!!! เรากลับมาเจ็บปวด เพราะ เราคาดหวังว่าเธอจะไปตามที่เราส่งไปหา

เรารอใครคนหนึ่ง...ทั้งๆที่รู้ว่า เธอคงไม่มา เราคิดว่าวันนั้นเราจะใช้ใจแลกใจ เราจะพูดเราจะทำในทุกๆสิ่งที่เราอยากทำ เราจะเผยทุกๆความรู้สึกต่างๆที่เก็บไว้ออกไปให้เธอได้รับรู้สุดท้ายเราก็รอกับความเจ็บปวดความว่างเปล่าของคืนนั้น

ความทรมาน...ความเจ็บปวด ความเสียใจของเรา ในคืนวันนั้น มันกลับไปตอกย้ำ ถึงสิ่งที่เราเคยทำกับเธอไว้

ว่าเธอก็คงรู้สึกไม่ต่างกัน...สายฝนที่ตกมาในคืนนั้นมันคงพอๆกับน้ำตาที่เราร้องไห้ออกมา....วันนั้นเธอเสียใจแค่ไหน...วันนี้เราได้รับกลับมาเป็น100เท่า
วันนี้เราห่างกันออกมาโดยที่เราจะไม่เห็นกันอีกแล้วนะเราตัดสิ่งที่เราเรียกมันว่า...
“กล่องแห่งความสุข กล่องแห่งความทรงจำ”

ที่ ที่เธอเองก็รู้ว่าเธอจะตามหาเราเจอได้ที่ไหน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เรา2คนจะรู้ว่า จะไปหาเจอ ไปบอกกันได้ตรงไหน แต่วันนี้มันจะไม่มีอีกแล้ว
ความรู้สึกมันเหมือนกับการเอามีดมากรีด
หัวใจตัวเองออกมาทั้งๆที่ยังหายใจอยู่ ที่ที่เราเรียกมันว่า”หัวใจ”ของเรา

 เพื่อให้เธอได้กลับไปอยู่ในโลกของความจริงของเธอ โลกที่ไม่มีเราอยู่ตรงนั้น 

เพราะ”การกระทำของเธอมันคือคำตอบที่ชัดเจนที่สุด” ให้เราต้องเลือกทำ....

คิดถึง เป็นห่วง อยากรับรู้ในทุกๆความเป็นไปของเธอหวังว่า เธออยู่ตรงนั้นคงสบายดี ดูแลตัวเองดีๆล่ะ
โลกของเธอที่ไม่มีฉัน           แต่...โลก ของฉัน จะมีเธออยู่ในนั้นเสมอ  


ต่อไปนี้เราคงทำได้เพียงแค่ เป็นดาวอยู่บนฟ้าแล้วจะมองลงมาดูเธออยู่เสมอนะ เมื่อเวลาที่เธอคิดถึงเราขอให้มองขึ้นไปบนฟ้า แล้วจะเห็นเรารออยู่บนนั้นเสมอ
เหมือนกับภาพถ่ายที่เราถ่ายแล้วส่งให้ ถ้าสังเกตดีๆบนท้องฟ้านั้นมีดาวอยู่2ดวง ที่ส่องสว่างอยู่ข้างๆกันเสมอเปรียบเหมือน เรา จะอยู่ข้างๆเธอตลอดไป
กับสิ่งที่มันอยู่ข้างใน คำพูด การกระทำที่เรายังไม่ได้แสดงออกไป เราจะเก็บไว้ให้ลึกสุดใจ
คิดถึงสุดหัวใจ....ทูเค็ม







SHARE

Comments

Untitled-001
3 months ago
ยังคงเจ็บปวด 
Reply