บางทัศนคติต่อ ‘เลื่อย’ - อุเทน มหามิตร

สารภาพว่านี่คือการชิมลางงานของอุเทน มหามิตร ‘เลื่อย’ (2561) เป็นเล่มแรก 

ต้องบอกว่าค่อนข้างจะพะอืดพะอมกับกระบวนคำที่ยัดเยียดจากโลกของเขา ‘จุลดิสโทเปีย (micro-dystopia)’ ยุบยับยิ่งกว่าขาของตะขาบ แข็งเขื่องวางสกัดเป็นปล้อง เพียงสองบทแรกก็รู้สึกว่าเก็บกลืนได้ยาก เสมือนผ้าที่ตั้งใจทอมาอย่างมีตุ่มปมลูบไม่เรียบหมายจะให้มือสะดุดเป็นจังหวะประหลาด เหมือนผลงานการรังสรรค์เชื่อมเศษเหล็กที่กระจัดกระจายทั่วโรงรับซื้อของเก่าให้กลายเป็นหุ่นยนต์ AI ที่ป่วยไข้ จิตวิปลาส มนุษย์สั่งการไม่ได้ 

มิติของภาษาแห่งผู้เขียนมันชวนสับสนเช่นนั้น

พอจะเข้าใจฉายาที่ใครๆเรียกเขาขึ้นมาละ แต่ไม่รังเกียจแต่อย่างใดที่จะศึกษาวิธีการ เราเป็นคนชอบสรรคำ-พรรณนาความ ก็ยังรู้สึกหงุดหงิดกับพวงระย้าของคำที่ห้อยโตงเตงอย่างไร้ประโยชน์ ไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียว หน่วงและหนักให้ประโยคนั้นลากขาอ่อนใจ ถ้าเป็นคนที่ไม่ชอบการเล่นคำรับรองว่าเขวี้ยงทิ้งตั้งแต่ย่อหน้าแรกแน่ มั่นใจ!

เป็นโลกของเขาที่ผู้อ่านต้องกินวุ้นแปลภาษา และพร้อมจะหัวหมุนยิ่งกว่าขึ้นรถไฟเหาะ เพราะมันจะพาคุณดิ่งและเหิน มุดบาดาลแล้วทะยานสู่อวกาศสลับไปมา ตลอดเวลา เข้าใจยากและผิดขนบภาษาสำหรับนักอนุรักษ์นิยม แต่สำหรับเราจะลองสกัดคำใหม่ๆ เก็บลงคลังคำ


ขอบคุณผู้เขียนไว้ ณ ที่นี่ด้วย 
นับว่าแปลกใหม่สำหรับงานเขียนของไทย ได้ข่าวว่าออกเล่มใหม่ด้วยนะปีนี้ ลองหาดู 



SHARE
Writer
depetragarden
เพตรา l PETRA
Let us cultivate our garden — Voltaire ‘เสพศิลป์ เขียนกวี และมีชีวิต’

Comments

khaikung
7 months ago
เรากลับชอบงานของอุเทนแฮะ
Reply
depetragarden
7 months ago
งานเขาแปลกดีค่ะ แต่จะหนักทางวรรณศิลป์ เราก็ชอบนะแต่ยังไม่ชินเท่าไหร่555