Hidden love
1
ในแสงไฟอบอุ่น เขาหยิบโปสการ์ดขึ้นมาเขียนอะไรบางอย่าง แต่พอเขาเห็นเธอเดินมา จึงรีบเก็บโปสการ์ดสอดไว้ในหนังสือ..
เธอเดินเข้ามานั่งเก้าอี้ข้างๆ ตรงบาร์ด้านหน้าที่เป็นกระจกมองเห็นภายนอก แล้วหยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากกระเป๋าผ้าเขามองกระเป๋าผ้าใบนั้น 
แวบหนึ่งเขานึกถึงวันแรกที่พบกัน..

"เมื่อคืนคุณจะเล่าอะไรนะ"
"เรื่องความสัมพันธ์ของตัวเม่นหรือปล่าว" เธอพูดเหมือนลอยๆ ตามองไปที่บานกระจก

...ในหน้าหนาว ตัวเม่นต้องการความอบอุ่น จึงพยายามเข้าใกล้กันเพื่ออาศัยไออุ่นของอีกตัว
มันพยายามขยับเข้าใกล้กัน 
..ทีละนิดๆ

แต่ยิ่งเข้าใกล้กันมากเท่าไหร่...
หนามของอีกฝ่ายก็กลับทิ่มแทงให้ยิ่งเจ็บปวด 

"อืม"

ยิ่งใกล้ ยิ่งเจ็บ...

สุดท้ายมันก็จำต้องถอยห่าง 
แล้วยืนหนาวเดียวดายลำพัง...

"เศร้านะ"
"มันก็แค่เรื่องแต่งชวนโรแมนติกน่ะ" 
เธอยิ้มบาง

2
'เอาอะไรดี เบียร์แล้วกันนะ" เขาหันไปสั่งบาร์เทนเดอร์
ความรักของบางคน บางทีมันก็เหมือนกับเล่นเกม
"เกมอะไร รูเล็ต บาคาร่า หรือแบบเด็กๆ แบบเล่นซ่อนหา"
"มันเป็นเกมที่ใครบางคนไม่ถนัดและอึดอัดทุกครั้ง"
"มันน่าเศร้าที่ว่า เราต่างไม่มีตัวตนจริงๆ ในชีวิตของกัน"
"อือ.."
"จะมีอะไรเศร้าไปกว่านี้ล่ะ นอกจากงานศพของคนที่เรารัก"
....................
love is in the air , everywhere I look around.....
ในคาเฟ่มีเสียงเพลงคลอเบา
"เราชอบเพลงนี้"
"มีความรักอยู่ทุกที่แหละ แต่มันเป็นของคนอื่น"
ผู้คนต่างถวิลหารักโรแมนติก แต่ชีวิตจริงโบกมือเรียกเราอยู่ตรงหน้า

"ผมต้องแกล้งเป็นในสิ่งที่ไม่ได้เป็น ผมคงไม่ดีพอสำหรับคุณที่จะเปิดเผย"

"ไม่มีใครไม่ดีพอ ทุกคนดีพอสำหรับใครบางคน"
"แต่ไม่ใช่ใครบางคน"
"แต่ทุกคนจะมีใครสักคนที่รักเรา อยู่ที่เราจะรักเขาหรือปล่าว"
มีเสียงหัวเราะเบา 

"ทุกๆ วันมีความรักถููกส่งออกไปในอากาศเสมอ อยู่ที่ใครจะได้รับหรือยอมรับ" 

เธอมองไปที่ดอกกุหลาบสีขาวตรงมุมร้าน...

เขาฮัมเพลงในลำคอ แต่เป็นอีกเพลงหนึ่ง 

เนื้อเพลงทำนองว่า
"สิ่งไหนที่ปิดบัง ไม่เปิดเผย..มักยากเสมอ"

3
ค่ำคืนเงียบ ผู้คนบางตา
ในแสงไฟสลัว เธออ่านบางประโยคในหนังสือตรงหน้า...
ดอกไม้สีขาวมีมากมายบนโลก งดงามนั้นต่างกันไป
กุหลาบสวยมีหนามไว้ปกป้องตัวเอง
แต่คนเราก็ตัดหนามนั้นได้
บางวันเราคิดถึงใครทั้งวัน บางวันเราก็อยากหายไป
มันเหมือนกับก้อนเมฆบนท้องฟ้า ที่ปรากฏขึ้นแล้วก็พร้อมจะจางหายไปเมื่อลมพัดพา
"ไม่มีอะไรจีรัง"
"nothing lasts forever"

บางความสัมพันธ์เหมือนรอยเท้าบนชายหาดพร้อมจะจางหายไปทุกเมื่อ
"แต่คลื่นยังคงซัดเข้าฝั่งอยู่เสมอนะ"
"อือ เรารู้ที่เธอหมายถึง"

"ในวัยหนึ่งเราอาจต้องการคนที่เพอร์เฟ็ค แต่ถึงวันหนึ่งไม่รู้ว่ามันเปลี่ยนไปตอนไหน เราอาจขอแค่คนธรรมดาที่ทำให้เรารู้สึกเหมือนได้กลับบ้านเท่านั้น"
เธอพยักหน้าเบาๆ

อากาศด้านนอกหนาว แสงไฟริมทางสะท้อนบานกระจกมัว เด็กชายคนหนึ่งนอนขดตัวอยู่ริมทาง
"แต่ก็ยังมีใครบางคนทีี่อยากหนีออกจากบ้านนะ"
เธอพูด ยิ้มมุมปาก

บาร์เทนเดอร์เดินมาเสิร์ฟเบียร์
ค่ำคืนเงียบ ผู้คนบางตา
อยู่ๆ เธอก็รู้สึกหนาวขึ้นมา
เธอบอกกับเขา แล้วเดินไปเข้าห้องน้ำ...

ในแสงไฟอบอุ่น เขาหยิบโปสการ์ดขึ้นมาเขียนอะไรบางอย่าง... 
แล้วแอบสอดไว้ในหนังสือที่วางไว้ของเธอ...
เพลงเดิมยังคงวนเวียนในหัว...
"you've got to hide your love away"







SHARE
Written in this book
dialogue 0.1
Writer
standfast
Wednesday's child
the sun is gone, but I have a light

Comments