Thank you for being together, mom
วันนี้ก็เป็นอีกครั้งที่เด็กอายุ 21 ปี
ร้องไห้สะอึกสะอื้นกับเรื่องเดิมๆ

บางครั้งก็รู้สึกเกลียดตัวเองจัง
ที่ชอบอ่อนแอ ชอบร้องไห้ให้ม๊าฟังอีกแล้ว

ทั้งๆ ที่รู้ว่าม๊าจะต้องทุกข์ใจ แล้วก็เป็นห่วงมาก
หลายต่อหลายครั้งก็อยากจะขอโทษที่หนูเป็นเด็กที่ไม่เคยโตเป็นผู้ใหญ่สักที ทั้งที่ก็อายุขึ้นเลขสองแล้ว

ในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา นับเป็นช่วงที่หนูร้องไห้บ่อยที่สุดในชีวิต หนูรู้สึกว่า..หนูอ่อนแอ และไม่เป็นตัวของตัวเองเลย

หนูจำได้ว่า..หนูเคยเป็นเด็กที่ร่าเริงมากกว่านี้ มองโลกในมุมมองที่ดีกว่านี้ มีความรับผิดชอบกว่านี้ และเคยมีใจที่เข้มแข็งมากกว่านี้

แต่วันนี้เด็กคนนั้นหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้
หนูไม่รู้ว่าหนูทำเค้าหล่นหายไปที่ไหน
หนูไม่รู้ว่าอะไรที่กลืนกินเค้าเข้าไป
หนูไม่รู้เลย...

ตลอดสองสามปีที่ผ่านมา หนูพยายามต่อสู้กับตัวเองอย่างหนัก และหลายครั้งต่อหลายครั้งหนูก็ตกเป็นผู้พ่ายแพ้เสมอ จนหนูเริ่มรู้สึกว่าคำปลอบใจ เช่น คำว่า..ไม่เป็นไร มันใช้ไม่ได้อีกแล้ว

เพราะตอนนี้มันเป็นมากๆ เลยนะม๊า
มันท้อ มันเหนื่อย หนูเหนื่อยที่ต้องพยายามลงแข่งทั้งๆ ที่รู้ว่าหนูจะไม่มีสิทธิ์ที่ชนะ ลงแข่งทั้งๆ ที่รู้ว่าผู้ชนะคือคนที่ถูกเลือกไว้แล้วทั้งสิ้น

หนูพยายามจะเอาความคิดแย่ๆ เหล่านี้ออกไปจากสมองทุกวัน แต่สิ่งที่ยากก็คือ..ใจหนูมันไม่เคยลืม มันเลยจบลงที่การร้องไห้อย่างบ้าคลั่งกับม๊าเช่นวันนี้

ม๊าอาจจะรำคาญทุกครั้ง ที่หนูชอบถามว่าม๊ารู้สึกโชคดีบ้างไหมที่มีหนูอยู่ในชีวิต หนูมีค่าแค่ไหนสำหรับม๊าหรอ..

คำตอบของม๊าทุกๆ ครั้ง คือ สิ่งที่ยังยึดเหนี่ยวจิตใจของหนูเอาไว้ได้เสมอ 

ม๊าบอกว่า..ม๊ารู้สึกโชคดีที่มีหนูในชีวิต หนูเป็นเสียงหัวเราะ และความสุขในวันที่ชีวิตม๊าเงียบเหงา 

ม๊าบอกว่าถ้าม๊าไม่มีหนูตอนนี้ม๊าก็คงไม่รู้ว่าจะคุยกับใคร และคงต้องเหงามากๆ แน่เลยที่ไม่มีหนูคอยพูดเรื่องนู้นเรื่องที่ให้ฟังทุกวัน 

หลายครั้งที่หนูรู้สึึกว่าเราสองคนคงมีวันที่ไม่เข้าใจ ม๊าคงไม่เข้าใจความรู้สึกของหนูในตอนนี้แน่ๆ แต่ม๊าก็พยายามที่จะเข้าใจมันเสมอ 

หนูขอบคุณทุกความพยายามที่จะเข้าใจ ทุกคำสอนที่เคยบอกหนู อาจจะเป็นคำเดิมๆ รอบที่พันแล้ว 

ด้วยความที่เคยเป็นเด็กที่ประสบความสำเร็จในทุกๆ ด้านของชีวิต ทำให้หนูรู้สึกแย่ทุกครั้งที่ต้องพ่ายแพ้

แต่ม๊ามักจะชอบบอกว่า..ไม่มีใครบนโลกนี้เกิดมาแล้วไม่เคยพ่ายแพ้ ถ้าวันนี้เราเป็นผู้ชนะ วันข้างหน้าเราก็อาจจะแพ้ 

สิ่งที่ม๊าอยากจะบอก คือ จงเตรียมใจยอมรับความพ่ายแพ้ให้พร้อมตลอดเวลา และเมื่อแพ้ก็จะต้องแพ้ให้เป็น ใช้ความพ่ายแพ้ให้มันเป็นบทเรียนที่มีค่าที่สุด สิ่งที่สำคัญคือขอให้หนูมีใจที่ไม่ยอมแพ้ แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับม๊า

ม๊าไม่เคยสอนให้หนูต้องเป็นที่หนึ่ง ม๊าบอกหนูเสมอว่าทำให้เต็มเท่าที่ใจและกายของหนูจะไหว แค่นี้ม๊าก็ดีใจมากแล้ว

ส่วนความคิดลบๆ ที่เกิดขึ้นในใจของหนู หนูมีสิทธิที่จะคิดได้ แต่ก็ต้องลืมให้ไวด้วย อย่าให้มันกลืนกินใจของหนู กลืนกินตัวของหนูลงไป เมื่อไหร่ที่ใจของหนูติดลบมันก็จะทำให้หนูมองไม่เห็นความสวยงาม หรือความสุขที่เกิดขึ้นในชีวิตอีกเลย

ถ้าวันนี้เหนื่อยก็พัก พรุ่งนี้ก็ค่อยสู้ต่อ
พยายามเข้มแข็งเอาไว้ แต่ถ้าวันไหนมันอ่อนแอ
ก็โทรมาหาม๊า ม๊าอยู่ตรงนี้กับหนูเสมอ

และม๊าภูมิใจกับทุกสิ่งที่หนูทำ ไม่ว่าหนูจะเป็นผู้แพ้หรือผู้ชนะก็ตาม หนูคือชีวิตอีกครึ่งนึงที่ม๊ามี

ม๊ารักหนูนะ ไม่ต้องร้องไห้แล้ว ไปอาบน้ำนอนซะ พรุ่งนี้ตื่นมาแล้วหนูจะเข้มแข็งขึ้นเอง






- สิ้นสุดการโทร -
1 ชั่วโมง 6 นาที 7 วินาที



SHARE
Writer
feelblue
Girl
Just a lil girl who love in photo and story.

Comments