Stranger under the black sky
ก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่
ฉันบอกตัวเองแบบนั้นในเวลาบ่ายแก่ของทุกวัน
แม้จะพร่ำบอกตัวเองแบบนั้น
แต่อาการซึมเศร้าที่เหมือนหมอกมืดในจิตใจก็ไม่ได้จางลงไป

คืนนี้ฉันนอนพิมพ์ข้อความเหล่านี้
ส่วนเขาเอาหัวพิงลงมาที่ขาอ่อนของฉันพร้อมนอนเล่นกีต้าร์สีเขียวมิ้น
ตัวเดียวกับที่เค้าใช้เล่นในทุกครั้งที่ฉันมาหา

ทุกครั้งที่เราเจอกันฉันรู้นะ
ว่าเขาหวังอะไรบางอย่าง
เพราะฉันก็หวังจากเขาเหมือนกัน

เขาถามฉันหลายคำถาม
เกี่ยวกับดนตรีที่เขาทำ
แต่ฉันไม่มีอารมณ์จะตอบ
ได้แค่ตอบปัดส่งๆไป

บอกตรงๆว่าฉันก็ไม่เคยนึกพิศวาสเขาสักนิด
แม้แต่ตอนที่เรามีเซ็กซ์กันครั้งแรก
หลังจากนั้นฉันร้องไห้นะ
แค่หวังว่ามันคงบรรเทาอาการหมองหม่นในใจ
หลังจากนั้นก็รู้แล้วว่าไม่ใช่

ความสัมพันธ์ของเราไม่ใช่เรื่องชั่วคราว
แต่ก็ไม่บ่อยมากพอให้เกิดความรู้สึกรักใคร่

ทุกครั้งที่เจอกัน
เขามักจะเล่าเรื่องราวของตัวเองเสมอ
ส่วนฉันได้แต่เงียบ ไม่พูดอะไร

น่าแปลกอยู่เหมือนกัน
ที่ฉันไม่มีความรู้สึกอะไรกับเขา
แต่ก็ยอมมาเจอทุกครั้ง
อาจจะเป็นเพราะไม่รู้สึกอะไร 

นั่นไงจู่ๆก็เปิดเพลงพี่เล็ก อีดอก

ภายใต้ท้องฟ้าสีีีดำทีี่ฉันก็็็็มองไม่เห็น
แต่รู้แน่ว่าคืนนี้ที่นี่มีเพียงแค่ดาวสังเคราะห์จากไฟระยิบระยับที่เขาเปิด

ขวดเบียร์ที่ฉันทำหก และอารมณ์ที่คุณเก็บไว้
ฉันมันตัวปัญหา ฉันพูดแบบนี้อยู่บ่อยๆ
จนเขาต้องเอากีต้าร์บนเตียงไปเก็บ

วันนี้แปลกไปนิดหน่อย
ฉันคุยเรื่องเกี่ยวกับตัวฉันเองบ้าง
ในขณะที่เขาก็นั่งรับฟัง
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่าเขาก็มีข้อดีเหมือนกัน
คืนนี้เราไม่ได้มีเซ็กซ์กัน
เพราะฉันเอ่ยปากไว้แล้วว่าไม่อยากทำ
"ผมชอบความตรงไปตรงมาของคุณจัง"
ฉันแอบเขินอยู่นิดหน่อย
ปกติความซินเซียของฉันมักจะทำร้ายจิตใจคนอื่น

เราจบคืนนี้ด้วยการนอนกอดก่ายกันไปมา

เขาเลี้ยงข้าวฉันในบ่ายวันถัดมา
หลังจากได้ฟังเรื่องราวที่ฉันได้พบเจอ
"ไม่น่าทำให้ถึงขั้นเป็นซึมเศร้าได้
แต่คนเราก็ไม่เหมือนกัน"

โถ ที่รัก 
ความจริิิงเรื่องราวมันมากมายกว่่่่านั้น
แต่ของเหลวสีดำจากจิตใจของฉัน
มันไหลทะลักจนแทบจะท่วมปาก


ฉันคงไม่อาจบอกเล่าทุกอย่างที่ฉันพบเจอ




SHARE
Written in this book
Heysindy
Writer
winterinhell
นักถอนหายใจ
สดใสร่าเริงมากค่ะ

Comments

anagarik
4 months ago
ดาวสังเคราะห์จากไฟระยิบระยับ ^^
Reply
winterinhell
4 months ago
🌌