วันอาทิตย์ (sundae)
ถ้าเธอเคยมาตอนบ่ายสี่โมง ประมาณสักบ่ายสามโมง ฉันก็เริ่มเป็นสุขแล้ว...

โควทประกอบภาพวาดที่ฉันเจอในทวิตเตอร์
ทำให้ฉันนึกถึงคุณ

เราเจอกันทุกวันอาทิตย์หลัง 5 โมงเย็น
มันเป็นเวลาที่คุณเลิกงาน
คุณจะขับรถมาหาฉันที่บ้าน
ซึ่งไม่ไกลจากที่ทำงานคุณมากเท่าไหร่นัก

เราเจอกันทุกวันอาทิตย์
วันจันทร์
และวันอังคาร

หนึ่งอาทิตย์มีเจ็ดวัน
ฉันได้อยู่กับคุณแค่สามวัน
แต่คุณรู้ไหม...
ฉันตั้งตารอเลยนะ 

ฉันนับถอยหลัง
วันนี้วันศุกร์
พรุ่งนี้วันเสาร์
อีกแค่วันเดียวก็จะได้เจอคุณแล้ว

มันทำให้ฉันเป็นสุขตั้งแต่เช้าวันอาทิตย์

ทุกๆวันเสาร์ฉันจะเฝ้ารอให้ถึงวันอาทิตย์ไวๆ
ทุกๆวันอาทิตย์ฉันจะคอยนั่งนับเวลา
อีกกี่ชั่วโมงนะที่ฉันจะได้เจอคุณ

ฉันชอบนั่งนับถอยหลัง
..สามชั่วโมง
..สองชั่วโมง
..อีกหนึ่งชั่วโมงคุณก็จะเลิกงานแล้ว

ถ้าคุณเคยมาตอนหกโมงเย็น
สักห้าโมงเย็นฉันก็เริ่มเป็นสุขแล้วล่ะ
:) 

ฉันเหมือนหมาที่รอคอยเจ้าของ
ทุกครั้งที่มันเจอเจ้าของ
มันจะดีใจและวิ่งไปคลอเคลียทุกครั้ง

ฉันคงเป็นแบบนั้น..

ความรักของเราไม่หวือหวา
ออกจะธรรมดาจนจืดชืด

แต่ฉันกลับรักความธรรมดาเหล่านั้น

ฉันชอบความไม่สมบูรณ์แบบ

ฉันชอบคุณในแบบที่คุณเป็น

ฉันชอบเวลาที่คุณหัวเราะให้กับเรื่องที่มันไม่ตลกสักนิด
คุณมันเส้นตื้นชะมัด
ฉันชอบเวลาที่เราชอบพูดคำผวน
คุณชอบเอาคำประหลาดๆมาใส่ในหัวฉัน
ฉันชอบเวลาที่เราเล่นกันสองคน
คุณชอบหัวเราะจนน้ำตาเล็ดออกมา
ฉันชอบที่คุณเป็นคนปากแข็ง
คุณชอบโทรมาบอกรักฉันบ่อยๆ
ฉันชอบที่คุณร้องเพลงเสียงดังแถมยังเพี้ยน
คุณมันคนบ้าแต่ฉันมันคงบ้ากว่าที่นั่งฟังคุณร้อง
ฉันชอบเวลาที่คุณจับมือฉัน
คุณน่ะน่ารักตลอดเลยนะ
ฉันชอบนั่งมองคุณเวลาหลับ
คุณเหมือนเด็กอ้วนเลยรู้ไหม
ฉันชอบเวลาที่คุณนอนกรนเสียงดัง
คุณรู้ไหมฉันมีคลิปคุณกรนเป็นสิบคลิปเลยล่ะ
ฉันชอบเวลาเห็นคุณกินอิ่ม
คุณคนอ้วนของฉัน แก้มคุณจะแตกแล้วนะ
ฉันชอบเวลาที่คุณทำท่าทางตลกๆ
คุณไม่เหมือนคนอายุ 26 เลยสักนิด
ฉันชอบเวลาที่เราคุยเรื่องอนาคตกัน
คุณรู้ไหมฉันอยากให้ถึงวันนั้นไวๆแค่ไหน

แค่นึกถึง
ฉันก็เริ่มจะเป็นสุขแล้วล่ะ
:)













SHARE
Writer
lunar_
writer / traveler / human
even i wanna live no more, my letter make someone life feel worth to live for

Comments