บ่นอีกตามเคย
เคยบอกตัวเองว่าจะปล่อยวางแต่สุดท้ายก็ไม่เคยทำได้สักที555555
แต่ตอนนี้ก็ใช้ชีวิตเรื่อยๆไม่คิดอะไร
ก็ดีขึ้นเยอะเลยยอมรับนะ
บวกกับมีการเป็นติ่งอะไรเพิ่มเติม
แทนที่จะเครียดกับอารมณ์แปรปรวนกลายเป็นเครียดเรื่องกระเป๋าตังแทน555555
ติดมหาลัยแล้วค่ะ
ก็ยินดีกับตัวเองแต่ตอนที่รู้มันก็เฉยๆนะ
อึนๆเหมืิอนไม่ได้ดีใจกับมัน
เพราะมหาลัยที่ติดมันเป็นที่หลายคนบอกไม่ดังนู่นนั่นนี่อะไรอีกตามเคย
แต่เราก็เฉยๆเพราะถ้าเอามอใหญ่กว่านี้เราคงเดินหลงทั้งวันแน่ๆ
ที่จะเล่าก็คงมีแค่นี้รึเปล่านะ
เหมือนจะดีขึ้นแต่บ้างครั้งก็เครียดไม่มีสาเหตุ
สอบต่างๆนาๆก็ใกล้เข้ามา
แต่เราก็ไม่ได้รีบเร่งอ่านหนังสือมากนัก
เพราะยิ่งแคร์เรื่องแบบนี้มากจะยิ่งทำร้าย ตอนนี้ขอแคร์ความสุขกับความรู้สึกเราดีกว่า
เริ่มรักตัวเองขึ้นบ้างแล้วล่ะค่ะ
เวลาที่เรายิ้มมันน่ารักสำหรับเราเสมอ
อะไรที่ตึงเกินไปก็หย่อนๆบ้างแล้วจะดีขึ้น
ตอนนี้พยายามแต่งนิยายอยู่ค่ะ
ถ้าคนไม่รู้จักมองเราจะคิดว่าเราเป็นคนเย็นชา
ต้ายด้านกับความรัก แต่พอมาแต่งนิยายนี่อย่างกับให้คนอื่นแต่งอย่างงั้นแหละ
วิธีการจีบแบบตรงแบบอ้อมเอย ไม่รู้ไปสรรหาจากไหน อ่านเองยังเขินเองเลย
แต่ก็ยังไม่ได้ลงไปหรอกนะ เพราะยังติดปัญหาที่เราชอบพิมเว้นๆติดๆแบบนี้แหละ
เลยค่อนข้างกังวลนิดหน่อย
เราชอบอะไรเราก็อยากจะเปิดเผยให้คนอื่นรับรู้เพื่อหาคนที่ชอบเหมือนกันใช่มั้ย
แต่เราก็ต้องให้เกียรติคนเหล่านั้นด้วยเช่นกัน
จะพิมยังไงไม่ให้อ่านแล้วดูรำคาญกับวรรคอะไรงี้
หรือคิดมากไปนะ 😂
เอาเถอะ เอาเป็นว่าชอบการเขียนการพิมพ์
เนื้อเรื่องแล่นไปในหัวตลอดๆ
แต่ก็ไม่เคยแต่งจบเลย
เพราะไม่สามารถทำในวันเดียว
พอทำวันอื่นอารมณ์ไม่คงทีก็โละงานทิ้งเรื่อยๆ
ลำบากเหมือนกันนะ เลยเลิกเขียนเลิกวาดไปนาน
แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว
จะกลับไปเขียนแล้วก็วาดเหมือนเดิม
คิดว่าคงไม่มีอะไรมาขัดใจได้แล้วล่ะ
ค่อยๆเป็นค่อยๆไป 
เพราะเราไม่สามารถทำอะไรเสร็จในวันเดียวได้
นอกจากงานที่มันเดธไลน์จริงๆ55555
อื้ม!
สู้เขานะ อย่าแต่งเรื่องเพลินจนลืมทำงานล่ะ
เดี๋ยวจะสอบปลายภาค แกท แพท โอเน็ต อีก
อะไรวะเนี่ย ดูวุ่นวาย
สู้ตายๆ
💜♥️💜♥️💜♥️💜♥️💜♥️💜
SHARE
Written in this book
ระบาย
Writer
Slorhinthebook
Sloth
คุยกับตัวเองจนเหมือนมันเป็นอีกคนไปแล้ว

Comments