G r a t e f u l    J o u r n a l
พระจันทร์ดวงโตส่องแสงสว่างจ้าบดบังความมืดในยามค่ำคืน
เสาไฟตามทางเดินถูกเปิดขึ้นเพื่อมอบแสงสว่างให้กับผู้คน
ดอกไม้ที่เบ่งบานตอนเช้าก็พากันหลับไหลหุบดอกใบไว้เหมือนไม่เคยบานมาก่อน
กลางคืนมาเยือนอีกครั้ง
และแน่นอนอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะเช้าแล้ว

ตลอดระยะเวลาที่ฉันมีลมหายใจ
จนถึงตอนนี้
ฉันเฝ้าถามตัวเองตลอดว่าความสุขคืออะไร
มันคือความรู้สึกตอนเราได้กินของอร่อยไหม
หรือว่าเป็นความรู้สึกตอนที่สอบได้ที่ 1 
หรือจะเป็นตอนที่มีหนุ่มๆมาขายขนมจีบ
อ้ะหรือจะเป็นตอนที่ได้เห็นท้องฟ้าสีสวยๆกันนะ

จริงๆคำนิยามคำว่าความสุขของแต่ละคน
คงแตกต่างกันตามความเข้าใจของคนคนนั้น
บ้างก็มีความสุขเมื่อได้กิน
บ้างก็มีความสุขที่ได้นอน
บ้างก็มีความสุขที่ได้เงิน
หรือมีความสุขเมื่อได้ตื่นขึ้นมา

ถ้าถามฉันตอนนี้ฉันให้คำตอบแก่ตัวเองได้แล้ว
ว่าความสุขของฉันคืออะไร
ความสุขของฉันคือความสบายใจยังไงล่ะ
แค่ได้นั่งเฉยๆ
มองท้องฟ้า
ฉันก็รู้สึกมีความสุขแล้ว
หรือแม้กระทั่งมองเห็นลูกแมวหรือลูกหมาที่กำลังดูดนมแม่อยู่ฉันก็มีความสุขแล้วเช่นกัน

จะว่าไปตั้งแต่ฉันป่วยเป็นซึมเศร้าจนเข้าเดือนที่ 3
ฉันก็เริ่มหมกมุ่นกับการหาความสุขใส่ตัวเองมาตลอด
และใช่มันเหนื่อยมาก
มันเหนื่อยมากที่ต้องหาความหมายของทุกสิ่งที่ตัวเองทำอยู่
มันเหนื่อยมากเวลาที่คอยถามตัวเองว่าแบบนี้มันเรียกว่าความสุขไหม
มันเหนื่อยมากที่พยายามร่าเริงและสร้างเสียงหัวเราะให้กับคนรอบข้าง
แต่สุดท้ายฉันก็เหนื่อยอยู่ดีและที่สำคัญมันไม่ได้ให้คำตอบแก่ตัวฉันเลยว่า
ความสุขมันคืออะไร

ฉันเคยเขียนคำขอบคุณในแต่ละวันลงในสมุด
โดยมีเงื่อนไขว่าในทุกๆวัน
ต้องเขียนคำขอบคุณกับเหตุการณ์ที่เจอให้ได้ 5 ข้อ
ในวันแรกๆที่เริ่มเขียนมันยากมากๆ
เพราะส่วนใหญ่ฉันจะคิดไปเองว่า
คำขอบคุณมันคงต้องยิ่งใหญ่มากๆ
แล้วในวันธรรมดาๆที่ฉันใช้ชีวิตปกติ
แค่ตื่นนอน ไปเรียน กลับหอ
มันจะไปมีเจอเหตุการณ์ที่ต้องขอบคุณได้ยังไงกันนะ
แต่แล้วพอฉันเริ่มเขียนได้ 2-3 วัน
ความขอบคุณในแต่ละวันของฉันมันก็เพิ่มมากขึ้น
จาก 1 เป็น 2 จาก 2 เป็น 5 และมากขึ้นเรื่อยๆในทุกๆวัน
คำขอบคุณที่ฉันเขียนลงไปนั้น
มันไม่ได้เป็นคำขอบคุณที่ยิ่งใหญ่
แต่มันเป็นคำขอบคุณในสิ่งเล็กๆ
ขอบคุณในความผิดพลาดของตัวเอง
ขอบคุณทุกๆวินาทีที่ฉันยังมีโอกาสหายใจ
จะว่าไปการเขียนขอบคุณในทุกๆวันแบบนี้
มันทำให้ฉันมองเห็นคุณค่าของสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นกับฉัน
บางวันอาจเป็นวันที่แย่มากๆ
แต่ฉันก็ยังสามารถขอบคุณตัวเอง
ที่ผ่านมันมาได้
แม้จะมีน้ำตาแม้จะต้องเสียใจ
แต่ฉันก็ผ่านมันมาได้แล้ว

สมุดคำขอบคุณเล่มนั้นคือคำตอบ
ว่าความสุขในชีวิตฉันคืออะไร
มันไม่สำคัญว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตฉันจะเล็กหรือใหญ่
มันไม่สำคัญว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นจะดีร้ายแค่ไหน
เพียงแค่วันธรรมดาๆ
ที่ไม่มีอะไรพิเศษ
ที่ไม่ต้องทำให้มันซับซ้อน
ที่ได้ทำตามที่ใจตัวเองเรียกร้อง
มันก็คงเป็นความสุขของฉันแล้ว
แล้วคุณล่ะคะ
ให้คำนิยามกับความสุขว่ายังไงกันบ้าง
ถ้าใครที่ยังไม่รู้ก็ลองทำแบบฉันดูนะ
ส่วนคนที่รู้แล้วก็ยินดีด้วยค่ะ
คำนิยามของคุณไม่มีถูกไม่มีผิด
เพียงแค่คุณรู้ว่าสิ่งที่จะทำให้ความสุขเกิดขึ้นกับคุณคืออะไร
มันก็คุ้มค่าพอแล้ว


ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย
และหาความสุขที่ไม่ต้องซับซ้อนมากนัก
เพราะเวลาในชีวิตมันสั้น
อย่าจมอยู่กับอะไรนานๆ
และอย่าทำให้มันยากเกินไปเลย
เพราะสุดท้ายแล้ว
ชีวิตทั้งหมดมันก็เป็นแค่ภาพลวงตา

ด้วยรัก
(:
SHARE
Writer
qmiisr
reader and sleeper
มนุษย์ปล.ผู้บิดเบี้ยวและเด๋อด๋า ชอบถ่ายรูปท้องฟ้า และรักโกโก้เป็นชีวิตจิตใจ อยากท่องเที่ยวรอบโลกแล้วเขียนหนังสือดีๆสักเล่ม🌻

Comments

Chatim
5 months ago
สู้ๆ นะครับ ☺☺☺
Reply
qmiisr
5 months ago
ขอบคุณนะคะ😊