ภาพเก่า

      6.00 น. กริ้งงง กริ้งงงงง
เสียงนาฬิกาปลุกให้ตื่นจากหลับใหล ฉันงัวเงียตื่นขึ้นมาพร้อมกับการเริ่มต้นวันทำงานอันแสนรีบเร่ง ชีวิตดำเนินต่อไปเหมือนเดิมที่เคยเป็น แต่ทว่า.. คนที่เคยอยู่ข้างกาย นับจากนี้ไม่มีอีกแล้ว 

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ? ที่ใจเธอเปลี่ยน??
ในเมื่อทุกอย่างยังคงเดิม แล้วเขาที่เธอเลือกไปเจอไปคุยกันตอนไหน??? 

คำถามที่ยังไร้ซึ่งคำตอบยังคงวนเวียนอยู่ในส่วนลึกของสมอง แม้ว่าจะทำใจยอมรับความจริง ยอมเป็นคนถูกทิ้ง ยอมให้เธอจากไปแล้วก็ตาม

      ฉันหยิบมือถือเปิดอัลบัมรูปถ่ายขึ้นมา รูปคู่รูปสุดท้ายของเรา...วันครบรอบ 4 ปี รอยยิ้มกว้างของฉัน กับรอยยิ้มน้อยๆของเธอ 

.....รอยยิ้มน้อยๆของเธอ.....

เธอที่เคยหัวเราะดังกว่าใคร ยิ้มที่กว้างเห็นฟันขาวสดใส มันหายไปตั้งนานแล้ว เพียงแต่ฉันไม่เคยสังเกตเห็นมันเท่านั้นเอง

     ''เฮ้อออออ'' ฉันระบายลมหายใจยาว...
ไม่ว่าจะนั่งหาสาเหตุอะไร เธอก็จากไปแล้ว ไม่มีเธออยู่ในชีวิตของฉัน และไม่มีฉันอยู่ในโลกของเธออีกต่อไปแล้ว สิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันจะเยียวยาหัวใจตัวเอง คงทำได้แค่เก็บเรื่องราวของเธอ เรื่องราวระหว่างเรา ไว้ในความทรงจำเท่านั้น

ฉันเลื่อนมือไปที่อัลบัมรูปของเราอีกครั้ง.. Delete  


เฮ้ย!!!! 7.30 สายแล้ว!!! 


SHARE
Writer
sumomo
นักเขียน
กว่าจะถึงจุดหมาย

Comments