'อุนางิ' เป็นเหตุ
วันศุกร์ที่ 21 ธันวาคม 2561
เป็นวันที่ครอบครัวนัดไปทำธุระ
ทำให้ต้องลางาน

การลางานก็ไม่ได้เป็นผลสักเท่าไหร่
เพราะทำล่วงหน้าไปแล้ว

เช้าของวันนี้ก็เหมือนการไปทำงานปกติ
ต่างก็แค่ไม่ได้เข้าที่ทำงาน

เรายังคงหาข้าวทานในตอนเช้า
พร้อมหาร้านกาแฟที่จะมาประทังชีวิตในวันนี้

หลังจากทานอะไรเรียบร้อย
ก็พาครอบครัวไปทำธุระ

เมื่อทุกอย่างลุล่วงไปได้ด้วยดี
ก็ถึงเวลามื้อบ่ายพอดี

เราตกลงจะไปหาอะไรกินกันที่ห้างดังเปิดใหม่
และสิ่งที่ฉันกินก็คืออาหารญี่ปุ่นของโปรดของฉันนั่นเอง

'ข้าวหน้าอุนางิ'
ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายเจ้าข้าวนี่
แล้วกดอัพ IG STORY อย่างรวดเร็ว

หลังจากอัพไปประมาน 2-3 ชม.
ฉันพึ่งมาดูแจ้งเตือน
มีคน reply มาพอสมควร
แต่ที่สะดุดตาและตกใจก็คือ 'เขา' reply มาหาเรา
เราและเขาไม่ได้คุยกันเลยราวๆ2เดือนได้
เหมือนกลายเป็นคนไม่รู้จักโดยปริยาย

เขาหายไปพร้อมกับคำถามมากมาย
แรกๆทุกอย่างมันเป็นไปได้ดีมากๆ
แต่ก็นั่นแหละมันเป็นคำถามที่อยากหาคำตอบ
แต่ไม่รู้คำตอบก็น่าจะดีกว่า

เขา replied your story: คงจะผอมหรอกนะ555

จริงๆเราควรจะตอบเขาเลย
แต่ด้วยความล่กของเรานั้น
แคปหน้าจอไปส่งให้เพื่อนสนิท
แล้วถามคำถามโง่ๆของเรา
'ตอบไรดีวะ'

เพื่อนสนิทก็บอกคำตอบมา
เราก็พิมพ์ตอบเขาไป
ก็ทำให้คุยกันผ่าน IG มาตั้งแต่นั้น

ท้าวความก่อนว่าเรากับเขาเจอกันผ่านแอพพลิเคชั่นรูปไฟ
เท่าที่จำได้คือช่วงเดือนกันยาเราแมทช์กัน

เขาเป็นคนเดียวที่เราให้ไลน์ภายในวันที่แมทช์เลย
ดูใจง่ายอ่ะเนอะว่าไหม อิอิ
และเขาก็เป็นคนแรกที่เรายอมไปเจอตั้งแต่อาทิตย์แรกที่คุย

หลังจากเจอครั้งแรกเราและเขาเจอกันบ่อยมาก
มันดีไปหมด มันดูเป็นความสัมพันธ์แบบคนโต
จนครั้งสุดท้ายที่เจอกัน
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม
ที่ต่างคือเขาไม่ได้พิมพ์บอกเราว่าถึงแล้ว

หลังจากนั้นมันก็ไม่มีแจ้งเตือนจากเขาอีกเลย
วันแล้ววันเล่า เรายังคงรอแจ้งเตือนจากเขา
แต่มันไม่เคยมีเลย ตอนนั้นก็ทำใจแล้ว
เราอาจจะไปกันไม่ได้จริงๆ
หรืออาจจะมีเหตุผลที่ทำให้เขาต้องหายไป

จนวันนึงเราเมาแล้วทักเขาไปว่า
ที่นู่นเป็นยังไงบ้างหนาวไหม
มันเป็นช่วงที่เขาไปเที่ยวญี่ปุ่นพอดี
ตอนเขาอัพ STORY ที่ญี่ปุ่น
เราก็ยังหน้าหนา REPLY ไปว่า ' have fun na jaaa '
แต่ก็ไม่มีการตอบกลับมาใดๆทั้งสิ้น
แต่แปลกที่เขาดู STORY IG ทุกอันที่เราอัพ
และดูเร็วมากๆด้วย
ส่วนมากก็ติดอันดับต้นๆของคนดู

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกดี
มันรู้สึกแย่ด้วยซ้ำในตอนนั้น
เพราะมันเหมือนเขาข้ามข้อความเรา

ตั้งแต่เขาหายไปเราไม่เคยลืมเขาได้เลย
เราส่องทุกช่องทางที่ดูได้

แต่ก็ต้องขอบคุณเขาด้วย
เพราะการหายไปของเขา
ทำให้เราโตขึ้น
ทำให้เราเข้าใจความสัมพันธ์แบบผู้ใหญ่มากขึ้น

เขาเป็นผู้ชายคนแรกในช่วงโสด
ที่ทำให้เรารู้สึกว่าอยากโตขึ้น
อยากก้าวหน้าไปได้เร็วมากขึ้น

จากคนที่แต่งตัวแนวสตรีทไปทำงานทุกวัน
ก็กลายเป็นผู้หญิงแต่งตัวเป็นสาวทำงานมากขึ้น
จากผู้หญิงที่ใส่แต่รองเท้าผ้าใบ
ก็หันมาใส่ส้นสูงบ้างตามโอกาส

ในช่วงที่เขาหายไปเราไม่มองใครใหม่เลย
ไม่ใช่ว่าตอนนั้นลืมเขาไม่ได้หรอก
แต่เหมือนมันไม่อยากมีความสัมพันธ์ใดๆมาข้องเกี่ยว
เพราะเราเหนื่อยกับหน้าที่การงาน เรียนต่อ และอื่นๆ
ถ้าจะมีทั้งทีมันก็ควรดีกว่าอยู่คนเดียว

จนวันที่เขากลับมา..

เราคุยกันเยอะมากพอสมควรๆ
คุยกันไปกันมา
เขาถามเราว่า

:เค้าท์ดาวน์ที่ไหนคะ
:ไม่รู้ง่ะ ไม่มีแพลนเลย แล้วเค้าท์ดาวน์หนาย
:ไปสวดมนต์ข้ามปีแหละ ทำไมจะชวนหรอคะ อิอ
:ป่าวสะหน่อย555
:งั้นไปสวดมนต์ด้วยกันไหม
:หืมมม ใครไปบ้าง
:เค้าเธอ เค้าเธอ เค้าเธอ
:โหๆๆๆ เยอะจัง5555 อ่ะก็ได้ ใจง่ายไปปะ555
:เย่ น่าร๊าก

หลังจากนั้นก็ reply สตอรี่กันไปมา
จนวันที่30 กลางคืน
เราคิดว่าเราโดนเทแล้ว
เพราะเขาบอกว่าเขาต้องไปกับพี่ชาย
สุดท้ายวันที่ 31 ตอนเที่ยงเขาก็บอกไปเค้าท์ดาวน์ด้วยกันนะ

ซึ่งโอเคเราก็ไป
เรานัดกันที่ห้างแห่งหนึ่ง
เราจอดรถรออยู่
เขาโทรมาถามว่าอยู่ตรงไหน
เราก็บอกรถเราไป
เขาสบถ 'ตัวแค่เนี้ยขับรถคันใหญ่จัง'

การกลับมาเจอกันมันก็ดูไม่ได้มีอะไรหวือหวามากนัก
ก็ดูเป็นคนที่คุยกันทั่วไป มีเกร็งๆบ้าง

เราและเขายังคงไปกินอาหารญี่ปุ่นร้านโปรดด้วยกัน
ก่อนจะไปสวดมนต์ข้ามปี
หลังจากสวดมนต์ข้ามปีเสร็จ
ทั้งเราและเขาอยากดื่ม ไม่อยากกลับ

ก็ไปต่อที่ร้านนั่งชิลร้านนึง
เราก็คุยกันทุกเรื่อง
แต่เราไม่ได้ถามเขาหรอกนะว่าทำไมถึงหายไป
เราปล่อยมันไปแบบนั้น

คุยกันไปกันมา ตี5กว่าแล้ว
เดี๋ยวอีกแปปนึงเขาก็ต้องไปแล้ว
เราคิดไว้แล้วว่าถ้าเขาหายไปเราก็ไม่โกรธอีกแล้ว

แต่ผิดคลาดในตอนเช้าที่เราลาเขา
เขาบอกเราเดี๋ยวโทรหานะคะ
ซึ่งก็จริง เขาทักมาคุย
โทรมา ชวนกินข้าวในเย็นวันนั้น

เขาพึ่งวางสายจากเราเสร็จ
เรา add story ที่เพื่อน mention เรา
เขา replied : คิดถึงแล้วนะ
ตอนนั้นคือแบบเขินพร้อมมองบนเล็กๆ

เราเจอกันทุกวันในช่วงปิดปีใหม่
ทำอะไรด้วยกัน ไปไหนด้วยกัน
คล้ายๆคู่รักทั่วไป
ต่างไปก็แค่มันไม่มีชื่อเรียกที่ถูกต้องแค่นั้นเอง

ถ้าถามว่ามีความสุขไหมหน่ะหรอ
ก็มีความสุขอยู่พอสมควร
แต่ตอนนั้นก็กลัวนะ ถ้าวันนึงเขาหายไป
เราจะเสียใจอีกไหม..

จนถึงวันนี้ก็ยังเจอกันอยู่แทบทุกวัน
เขาเริ่มแสดงตัวมากขึ้น
แต่เราไม่หวังให้มันมากไปกว่านี้
เพราะที่เป็นอยู่มันก็ดีพอแล้ว
เรามีความสุขก็โอเคแล้ว

ทุกวันนี้เราไม่ได้ต้องการอะไร
แค่ต้องการใครสักคนที่เป็น safe zone ของเรา
เป็นเซฟโซนของกันและกันก็พอ

ก็ต้องขอบคุณข้าวหน้าอูนางิในวันนั้นที่ทำให้คุณกลับมา
มันอาจจะมีเหตุผลอื่นๆที่ทำให้คุณมาอยู่กับเราตรงนี้
แต่เราไม่จำเป็นต้องรู้มันหรอกเนอะ

ขอบคุณนะ, คุณ

ถ้าหลังจากนี้คุณหายไป
เราก็จะไม่เสียใจอีกแล้ว
เพราะเราทำทุกอย่างที่เราอยากทำให้คุณแล้ว


:-)






SHARE

Comments

RottenRabbit
4 months ago
ถ้าไปกันได้ด้วยดี จนทุกอย่างโอเคแล้วอย่าลืมถามมาด้วยนะครับ อยากรู้ 5555
Reply
mheefromnowhere
4 months ago
โง้ยยยย ถ้าได้พัฒนาจะมาเล่าให้ฟังน้าา แต่คงไม่พัฒนาแล้วมั้งง 55555
Katanyoodh
3 months ago
อ่านแล้วอินเลยครับ
Reply