We all need someone to stay
And I found someone but I don't know if he wanna stay.
ถ้าจะให้ชั้นเรียงลำดับเรื่องผู้ชายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตทั้งที่คบหาแบบจริงจังและผิวเผินนั้น
คงจะต้องอธิบายกันให้ยาว (ใครจะมาทนฟังเรื่องคนอื่น จริงมั้ยคะ)
แต่สุดท้ายแล้ว ชั้นก็ยังไม่เจอสิ่งที่ชั้นมองหาอยู่ดี 
เพราะมันเปลี่ยนไปเรื่อยๆตามกาลเวลา และประสบการณ์ที่เราพบเจอ

เรื่องราวของชั้น ชั้นก็ไม่ได้ภูมิใจไปซะทุกเรื่องหรอก
แม้ว่าใครๆจะมองว่าชั้นจะได้สิ่งที่ต้องการเสมอ แต่มันไม่ใช่เลย
ชั้นแค่ไม่ใคร่ครวญไขว่คว้าหาอะไรที่มันไม่คู่ควรเท่านั้นเอง
ไม่ใช่สิ ชั้นไม่ไขว่คว้าหาอะไรเลยต่างหาก
เพราะมีคนมักเสนอสิ่งต่างๆให้ชั้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการงานหรือความรัก
สิ่งที่ชั้นลงมือทำเองมีแค่การสอบเข้ามัธยมปลาย การสอบเข้ามหาวิทยาลัย 
และการลงมือทำผลงานศิลปะในแขนงต่างๆเท่านั้น

มันเลยทำให้ชั้นกลัว เมื่อชั้นต้องเจอกับสิ่งที่ชั้นต้องการจริงๆ
ชั้นกลายเป็นคนใจฝ่อ กลัวที่จะต้องเผชิญกับความผิดหวัง

ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องความรัก เพราะมันเป็นเรื่องในชีวิตที่เราควบคุมไม่ได้
จิตใจคนอื่น เป็นสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้..
เรื่องงานหรือเรื่องเรียน ถ้าเรามุ่งมั่นและตั้งใจ มันส่งผลดีเสมอ
แต่เรื่องความรักไม่เป็นอย่างนั้น

ชั้นเคยเดทกับผู้ชายมาหลายประเภทในขณะที่อายุยังน้อย
(เมื่อเทียบกับคนรู้จักหลายๆคน) และแน่นอน ชั้นไม่เคยเริ่มก่อน
แต่การที่เราจะได้เจอใครซักคนที่เรารู้สึกเชื่อมโยงกับเขานั้น
หาได้ยาก บางคน ทั้งชีวิตก็หาไม่เจอ

ชั้นเคยคบคนที่เด็กกว่า
ชั้นเคยคบกับคนที่แก่กว่า
ชั้นเคยคบกับคนที่อายุเท่ากัน
ชั้นเคยเดทกับนักกีฬา
ชั้นเคยเดทกับเจ้าของกิจการ
ชั้นเคยเดทกับนักดนตรี
ชั้นเคยเดทกับนักบัญชี
ชั้นเคยเดทกับนายแบบ
....
แต่การอยู่รอดของความสัมพันธ์ไม่ได้อยู่ที่อาชีพที่เขาทำ
ไม่ได้อยู่ที่จำนวนปีที่เขาใช้ชีวิตบนโลก
มันอยู่ที่จิตวิญญาณทั้งสองที่เชื่อมโยงเข้าหากัน

เมื่อก่อนชั้นพยายามคบกับคนที่ชอบอะไรเหมือนๆกัน
ไลฟ์สไตล์คล้ายๆกัน ดูแลเอาใจใส่เราดี
หน้าตาดี หุ่นดี
ตอนนี้มันต่างออกไปมาก
ปัจจัยดังกล่าวเราสามารถหาได้ทั่วไป
มันเป็นคุณสมบัติพึงประสงค์

หลังจากที่เลิกกับคนรักคนล่าสุด ชั้นออกเดทมากมาย
แต่ใครๆก็เหมือนกันไปหมด
จนเพื่อนสนิทของชั้นพูดกับชั้น
ว่าชั้นคงจะหาคนที่เข้าใจความคิดและชีวิตได้ยาก
หลังจากนั้นชั้นจึงเริ่มหันกลับมามองตัวเอง
อะไรทำให้ความสัมพันธ์ชั้นไม่เคยเวิคเลย

ชั้นตัดความสัมพันธ์หลายครั้งเพราะความไม่เข้าใจกันและการนอกใจ
ซึ่งชั้นเป็นผู้หญิงที่ไม่เคยนอกใจ
มีคนตัดความสัมพันธ์ชั้นเพราะเขาเห็นว่าเพื่อนผู้ชายขับรถมาส่งชั้น 
(อันนี้งง อุตส่าบอกไปแล้วว่าเพื่อนผู้ชายเยอะ)
แม้ว่าในตัวเขาเองก็มีด้านที่ชั้นไม่ชอบ แต่ชั้นให้โอกาสเขาที่จะปรับ
แต่ทำไมไม่เคยมีใครให้โอกาสชั้นเลย
เริ่มแรกผู้ชายอาจมองว่าชั้นดีเลิศไปทุกอย่าง
พอเขาเริ่มที่จะเห็นด้านที่ไม่ดี เขากลับค่อยๆออกห่าง
กับบางคน เมื่อชั้นตื่นมาในตอนเช้า เขาก็หายไปและไม่กลับมาอีกเลย

และในวันนี้ชั้นได้เจอผู้ชายที่ชั้นไม่เคยคิดว่าจะจับต้องเขาได้
เราเจอกันที่งานแสดงของศิลปินคนหนึ่ง
ชั้นพยายามบุกเข้าไปหน้าเวทีและเต้นโดยปราศจากเพื่อนๆ
เมื่อหันหลังกลับมา เขายืนโยกตามจังหวะอยู่ข้างหลังชั้น
เขาส่งยิ้มมา..
เขาตัวจริงดูแตกต่างออกไปจากที่เห็นในทีวี
แตกต่างในทางที่ดี เขาสูงกว่าที่ชั้นคิด
รอยยิ้มเขามีเสน่ห์มากกว่าเวลาที่มองผ่านจอ

รอยยิ้มแรกที่ชั้นได้รับจากเขา ทำให้เรายืนคุยกันท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังสนั่น
จากนั้นภาษากายของเขาก็เริ่มส่งสัญญาณว่าเขาต้องการมากกว่าการพูดคุย
เราเริ่มเต้นด้วยกัน สัมผัสร่างกายกัน
เขาเริ่มใช้มือสองข้างลูบสะโพกเร้าตามจังหวะเพลง
ฉันลูบแขนเขาลงไปถึงมือ แล้วเราก็เริ่มประสานมือกัน
หลังของฉันเบียดหน้าอกเขาเต็มที่
เขาจรดปลายจมูกลงบนต้นคอชั้น ชั้นเอียงคอรับ
เมื่อเพลงเปลี่ยนบีท ฉันค่อยๆปล่อยมือเขาแล้วจะออกไปจากที่ตรงนั้น
เขาดึงฉันไว้ แล้วพูดว่า
If you go, I'm gonna lose you.
พร้อมกับจ้องฉันอย่างจริงจัง
ในความเป็นจริงชั้นเองก็รู้ว่าคืนนั้นเขาจะพูดอะไรก็ได้
ให้ชั้นตกอยู่ในกำมือเขา แล้วมันก็สำเร็จ 
ยังไงฉันก็ต้องออกไปจากตรงนั้น
เขาจึงยื่นโทรศัพท์มาให้เพื่อเอาเบอร์โทรจากชั้น
แล้วเราก็แยกกันไปหาเพื่อน

ชั้นโดนมนต์สะกดจากรอยยิ้มนั้นไปแล้ว
เวลาผ่านไปจนใกล้จะจบโชว์ ชั้นยืนคุยกับเพื่อน
แล้วเขาก็เดินเข้ามา เราแยกออกไปกันสองคน
ตลอดเวลา เรามีบทสนทนาที่ชั้นไม่ได้มีมานาน 
เราคุยกันตลอดเวลาไม่ว่าจะเดิน นั่ง ยืน
หรือแม้กระทั่งบนรถแท็กซี่ที่มุ่งหน้าไปยังที่พักของเขา
ชั้นลืมไปหมดแล้ว ว่าเขาเป็นใคร
ชั้นรู้สึกได้แค่ว่า ชั้นชอบที่ได้คุยกับเขา

เมื่อถึงที่หมาย บทสนทนาของเราดำเนินไปเรื่อยๆ
ผ่านประตูคอนโดมิเนี่ยม ผ่านลิฟต์ ผ่านโถงทางเดิน
จนมาถึงหน้าห้องของเขา
ชั้นก้าวขาเข้าไป ถึงได้รู้ว่าเขาเป็นคนสะอาดมากขนาดไหน
แถมยังฉลาดอีกด้วย ดูได้จากชั้นวางหนังสือของเขา
เล่มที่วางด้านหน้าสุดคือ หนังสือประวัติย่อมนุษยชาติ
ความลำบากใจเริ่มเข้าครอบงำชั้น เมื่อชั้นคิดว่า
เขาดีเกินไปสำหรับชั้นและชั้นกำลังชอบเขามากกว่าที่ควรจะเป็น
สถานะของเขาตอนนี้คือ เขาสามารถเลือกผู้หญิงคนไหนก็ได้
เขาหล่อ หุ่นดี รอยยิ้มอบอุ่น คุณสมบัติแค่นี้ก็มีชัยไปเท่าไหร่แล้ว
แถมยังเป็นคนฉลาด มีไหวพริบ มารยาทดี
หน้าที่การงานรุ่งทั้งธุรกิจและงานแสดง
ความคิดชั้นตีกันในหัวขณะที่เขาหยิบแก้วน้ำเย็นออกมาจากตู้เย็น
แล้วยื่นมาให้..
แถมยังมีรสนิยมฟังเพลงที่ดี
เราใช้เวลาด้วยกันบนเตียงพูดคุย หัวเราะและกิจกรรมอื่นๆ
จนเขาเพลียและขอตัวไปอาบน้ำ 

5 นาทีผ่านไป เขาเดินออกมาจากห้องน้ำ
ร่างกายเขามีผ้าเช็ดตัวปกปิดท่อนล่างไว้
เป็นภาพที่หน้ามองที่สุดของค่ำคืน
(แม้ว่าชั้นจะเห็นร่างกายตอนที่ไม่มีอะไรปกปิดแล้วก็ตาม)
เขาเริ่มออดอ้อน ทำตัวอ่อนแรง
ชั้นพาเขาเข้านอน ห่มผ้าให้เขาและดึงผ้าเช็ดตัวออก
เปิดแอร์ ปิดม่าน ปิดไฟ ก่อนจะสอดตัวเข้าใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน
แล้วนวดขมับทั้งสองข้างของเขาเนื่องจากเขาบ่นว่าปวดหัวทั้งคืน จนกระทั่งเขาหลับไป
ก่อนที่เขาจะหลับ ชั้นบอกเขาเบาๆว่า
In the morning, I'll be gone..

แล้วฉันก็ทำแบบนั้นจริงๆ
ฉันกลับมาที่ของตัวเอง
จนถึงตอนนี้ชั้นยังจำได้ทุกรายละเอียดและยังสลัดเขาไม่หลุด
ชั้นชอบที่เราเต้นด้วยกัน
ชั้นชอบที่เขาเล่าว่าก่อนเป็นนายแบบ เขาเคยทำอะไรมาบ้าง
ชั้นชอบที่เขาถามชั้นว่าเล่นเครื่องดนตรีอะไรเป็นบ้าง
ชั้นชอบที่เขาบอกเหตุผลของการอยู่ประเทศไทย
ชั้นชอบที่เขาทำหน้าตกใจตอนที่ชั้นเปิดเผยอายุตัวเอง..

หลายคนมองว่าชั้นมีคุณสมบัติเพียบพร้อม
มีแค่ชั้นคนเดียวที่มองว่า ชั้นดีไม่พอที่สานความสัมพันธ์ต่อกับเขา
เมื่อเจอคนที่มี Potential ที่ชั้นต้องการ ก็เป็นแบบนี้ทุกที
ปอดแหก..











SHARE

Comments