เสีย...ดาย
Hoarding Disorder
คุณเคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องของนักสะสมหรือเปล่า แต่ที่จะกล่าวต่อไปนี้ไม่ใช้นักสะสมจากความชอบหรือความสนใจแต่หากเป็นผลกระทมจากการ “ เสียดาย ”
เคยลังเลบ้างหรือเปล่าในเวลาที่ต้องตัดสินใจที่จะต้องทิ้งของในห้องเนื่องจากมันมีมาก มากเกินไปจนไม่มีที่จะเก็บ แต่คุณก็ชั่งใจว่ามันควรถูกทิ้งไปจริง ๆ หรือมันอาจจะมีประโยชน์หากเก็บไว้ การหยิบของสักชิ้นขึ้นมาอาจจะใช้เวลานานเกินไปในการตัดสินใจจนต้องวางมันเก็บไว้ในที่เดิม ส่วนมากเราไม่ค่อยจะคิดมากเวลาที่อยากได้อะไรสักอย่าง การตัดสินใจที่จะซื้อหรือนำมันมา เมื่อเปรียบเทียบดูแล้วมันช่างง่ายดายมากที่จะพลั้งเผลอ เวลาที่ผ่านไปจนคุณอาจจะไม่ทันสังเกตว่าของพวกนั้นมันถูกวางไปทุก ๆ ที่ในห้องของคุณ
เอาจริง ๆ โรคชอบเก็บสะสมสิ่งของ ไอ่โรคที่ทำให้รู้สึกอยากเก็บของทุกอย่างเอาไว้ สาเหตุของมันพบว่าปัจจัยที่ทำให้เกิดนั้นพันธุกรรมอาจมีผลโดยตรงเนื่องจาก ร้อยละ 50 ของคนที่เป็นโรคพบว่าคนในครอบครัวมีอาการของโรคนี้ด้วย และอีกหนึ่งคือเป็นผลพวงจากโรคอื่น ๆ ที่ผู้ป่วยนั้นเป็นอยู่ เช่น โรคย้ำคิดย้ำทำ (OCD) โรคสมองเสื่อม (Dementia) โรคซึมเศร้า (Depression) โรคไบโพลาร์ (Bipolar disorder) โรคจิตเภท (Schizophrenia) เป็นต้น
.
.
..
...
.....การที่เรามีพฤติกรรมแบบนี้อาจจะเป็นขั้นเริ่มต้น หรือ ไม่ได้เป็นเลยก็ได้เพียงแค่เราอาจจะใช้จินตนาการของเราเยอะไปในการคิดล่วงหน้าสำหรับหน้าที่ของมันในอนาคต พูดแบบนี้เหมือนจะเข้าข้างตัวเอง แต่เชื่อเถอะการเก็บของบางอย่างไว้ถึงไม่จะใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้เลย แล้วอะไรคือเหตุผลที่คุณตัดสินใจทิ้งมันไม่ลงล่ะ ของที่คนรักเก่าให้มาหรอ หรือ ของชิ้นสุดท้ายจากใครสักคน ของแต่ละชิ้นมันล้วนมีเหตุผลของมันที่เราควรจะเก็บไว้ ถ้าวันหนึ่งคุณอยากรู้ว่าคุณเปลี่ยนแปลงไปมากขนาดไหน การที่คุณตัดสินใจทิ้งของบางอย่าง นั่นอาจจะเป็นการเปลี่ยนแปลงที่คุณไม่ทันจะสังเกตมันเลยก็ได้
เพราะว่า “ ความเสียดาย บอกว่าเราเป็นคนที่เปี่ยมล้นด้วยจินตนาการ ” ในทางกลับกันในการตัดสินใจเรานั่นแหละที่เป็นฝ่ายเสียใจอยู่ฝ่ายเดียวที่ยอมรับความจริงนั้นไม่ได้
..
..
..

SHARE
Writer
BombayHarshness
loner
Stand alone...

Comments