夢 [D R E A M]



นี่เป็นการฝันถึงเขาครั้งที่ 3 ของปีนี้แล้วล่ะ ฝันเห็นบ่อยจนคิดว่ามันไม่ปกติ ใจเราอาจจะหมกหมุ่น คำนึงถึงเขาเกินไป หรือจะมีอะไรเกิดขึ้นอย่างที่ใครเขาบอกกัน..?
ไม่มีปี่มีขลุ่ย แต่มีความสุข :)
ถ้าเราเล่าความฝันออกไป ทุกคนจะเชื่อเรามั้ยนะ แต่เราสัญญาได้ว่าเรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจากจิตใต้สำนึกของเราจริงๆ ((จำได้แม่นเลย ;-;))


เรื่องที่เราฝันเป็นเรื่องราวที่น่าจะเชื่อมโยงมาจากวันสงกรานต์ ทั้งหมู่บ้านเฉลิมฉลองให้กับวันนี้ ทุกคนเล่นน้ำกันอย่างมีความสุข มีผู้เฒ่าผู้แก่มาให้พรหลากหลายคน ยิ้มรับหน้าบานกันถ้วนหน้า นี่แหละคงเป็นจุดเริ่มต้นในการฝันของเรา ไม่รู้ว่าฝันครั้งนี้กินเวลาเท่าไหร่ อาจจะ 5 นาที 10 นาที 1 ชั่วโมงหรือตั้งแต่เราเริ่มหลับตา แต่เราก็มีความสุขกับมันมากๆเลย 😳

ถ้ามันเป็นเรื่องจริง เราคงเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลกเลยล่ะ

"เธออยู่ไหน"
"ศาลากลางหมู่บ้านค่ะ ออกมาทำบุญ"
"เราอยู่ตรงทางเข้าค่ะ ออกมารับหน่อยนะ"
"..."
"เรายืนมาสิบนาทีแล้วนะคะกว่าจะกล้าโทร.หาเธอ เพราะงั้นเดินมารับหน่อยนะคะ นะ"

เราเดินเข้ามานั่งในศาลากลางหมู่บ้าน เงียบกันอยู่พักใหญ่เลย แต่เป็นความเงียบที่เขินมาก 55555555 เราไม่รู้จะเริ่มพูดประโยคไหน ทักทายหรอ หรือยังไงดี ก็เราคุยกันผ่านโทรศัพท์มาตลอดนี่นา มาเจอหน้ากันครั้งแรก บรรยากาศก็เลยเป็นแบบนี้ล่ะนะ 

"มายังไง"
"ลงเหนือมากับพ่อ แล้วให้พ่อแวะน่ะ"
"ตั้งแต่เมื่อวานหรอ"
"ใช่ รู้ว่าผ่านก็เลยแวะมา"
"..."
"กลัวว่าจะไม่มีโอกาสได้มาแถวนี้แล้ว"
((โอเคตรงนี้น่ะเขินสุดๆ เพราะเขาเขยิบมาจ้องตา u_u))
เราจะตอบรับอะไรดี คำนี้วนอยู่ในหัวมาล้านรอบแล้ว!!
"จะไม่คุยกับเราหน่อยหรอ ประหม่านะ"
"เหมือนกัน"
"อะไรเหมือนกัน"
"ประหม่า"
((ตรงนี้เสียงสั่นสุดคือจะร้องไห้ y_y))

หลังจากนั้นก็โดนลากไปไหนไม่รู้ จำได้เลือนลางว่าเขาน่าจะพาไปหาพ่อ จำได้อีกทีก็ตอนที่เรานั่งล้อมวงคุยกับเพื่อน ๆ แล้ว เขานั่งอยู่ซ้ายมือเราด้วยท่ากอดเข่าแถมช้อนตามองเราอีก นั่งจ้องตากันจนเพื่อนจะลุกหนีเลยล่ะ 5555555 เราเล่นเกมกันเยอะมากๆ ผลัดกันเล่านู่นนี่ แต่จำไม่ได้หรอกนะ เพราะเหมือนเราโฟกัสแค่ตอนที่อยู่กับเขา 😵

ภาพตัดมาอีกทีก็ตอนงานจะเลิกแล้ว เขาจุ๊บเหม่งเรา u_u ต่อหน้าเพื่อนนั่นล่ะ เขินมาก ภาพชัดมากด้วยนะ แต่เขาอ่ะมาอยู่ฝั่งขวาซะละ ไอ้เราที่เขินมากๆก็ไม่รู้จะทำยังไง ซุกพุงมันซะเลย กลายเป็นว่าเพื่อนทำตามซะงั้น!! ซุกต่อกันเป็นวงกลมเลย ฮือ โดนเขาล้อไปอี้กก โดนลูบหัวด้วยล่ะ อ่อนโยนมาก นึกถึงรอยยิ้มเขาที่เราเห็นในฝันยังเขินเลย เห้อ ,_,

สุดท้ายแล้วเราก็สะดุ้งตื่นมาตอนแปดโมง เสียดายมากๆ ยังไม่ทันได้บอกรักกันเลย แหะ 😖

อยากให้เรื่องนี้เป็นเหตุการณ์ในชีวิตจริงจังเลย โน๊ะ u_u



                                      never end.




'aurinko'

SHARE
Written in this book
YOU
Writer
aurinko
student
I maybe far, but never gone

Comments