บันทึกของนักเดินทางข้ามฝัน

บันทึกของนักเดินทางข้ามฝัน เป็นบันทึกเรื่องราวความฝันส่วนตัวของผู้เขียน ที่ได้ฝันจริงจดจำเรื่องราวเหล่านี้ โดยผ่านการสะดุ้งตื่นกลางดึกและเขียนบันทึกไว้ในโทรศัพท์มือถือ หรือ จดบันทึกพร้อมวาดภาพประกอบในสมุดบันทึกทันทีหลังตื่นนอน ผู้เขียนตั้งใจจะแสดงให้เห็นถึงเนื้อความฝันอย่างตรงไปตรงมาที่สุด พยายามจะไม่แต่งเรื่องเพิ่มเติมหรือแยกเนื้อหาความฝันดิบ ออกจากความฝันแต่ง เพราะฉะนั้น ผู้เขียนจึงไม่สามารถควบคุมเนื้อหาความฝันทั้งหมดได้ เนื้อหาอาจไม่ประติดประต่อ ไม่มีเหตุมีผล พิมพ์เขียนตกหล่นหรือผิด และอาจมีความรุนแรง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน






ฝันที่ 1: Legond of the broken seal ตำนานผนึกที่ถูกลืม

ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ผู้คนอยู่อย่างสงบ แต่จะมีหนึ่งวันในทุกๆปี ที่ ฝนจะตกฟ้าจะร้องดั่งมีเภศภัย ฉันเดินทางกลับมาที่บ้านในหมู่บ้านแห่งนี้ เพื่อมาเยี่ยมคนที่ฉันรัก ใช้ชีวิตอย่างสงบกับครอบครัว
แต่แล้ววันหนึ่งในหมูบ้านก็มีกลุ่มคนแปลกหน้า3-5คนเข้ามา ขอชื้อชิ้นส่วนโลหะโบราณ จากชาวบ้าน พวกเค้าดไม่เหมือนมนุาย์ แต่เหมือนปีศาจที่พรางตัวมามากกว่า ชิ้นชส่วนโลหะพวกนี้เป็นมรดกตกทอดจะคนรุ่นก่อน 
ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่ามันใช้ทำอะไร ชาวบ้านส่วนมากก็เอามาประดับบ้านเรือน
คนแปลกหน้ากลุ่มนี้เดินร่อนเร่เข้าไปในร้านต่างๆในเมือง สายตาพวกเค้ามองกวาดไปทั่ว เหมือนตามหาอะไรบางอย่างอยู่เงียบๆในร้าน กลุ่มคนแปลกหน้ากระจายตัวเดินเร่ไปทั่วเมือง เดินเข้าออกบ้านทุกหลัง เพียงเพื่อจะเข้าไปกวาดสายตามองทุกสิ่งอย่างภายในบ้าน บ้างก็ยืนอยู่นานโดยไม่ปริปากส่งเสียงใดๆ มีรังศีดำมืดออกมารอบตัวพวกเค้า ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าไป แม้แต่จะถามว่าพวกเค้าเป็นใคร
คงมีแต่เพียงสัญชาติญาณที่คอยบอกพวกเราว่า หลีกหนีพวกเขาซะ อย่ายุ่งกับเขาเลย ฉันกำลังเลือกซื้อของอยู่ในตลาดในขณะที่หนุ่งในกลุ่มคนประหลาดพวกนี้เดินเข้ามาในร้านเดียวกัน และก็เป็นอย่างที่บอกไปทุกประกาา คนแปลกหน้าคนนี้ เดินเข้ามาผ่านประตูหน้าร้านและหยุดยืนอยู่ตรงนั้นเป็นเวลานาน ไม่มีทีท่าว่าจะมาซื้อของ เพียงแต่ยืนนิ่งและแผ่รังศีดำมืดให้ทุกคนได้สัมผัส
ฉันสัมผัสได้ว่าพวกเค้าไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นสิ่งมีชีวิตดำมืดในตำนาน พวกเค้าเก่งกาจเหนือมนุษย์ และพวกเค้าต้องการชิ้นส่วนโลหะโบราณ 

ในขณะที่ฉัยกำลังเดินออกไปจากร้าน ฉันก็หันไปมองหน้าเจ้าคนแปลกหน้านั้น พวกเค้าไม่ใช่คนแน่ๆ ครึ่งหนึ่งของใบหน้าพวกเค้าเป็นโลหะ

รุ่งเช้าวันถัดมาทุกคนในหมู่บ้านต่างตื่นมาพบว่าข้าวของบางอย่างในบ้านหายไป แต่ละบ้านมีของหายแตกต่างกันออกไป แต่สิ่งที่ทุกบ้านต่างหายไปเหมือนกันคือ ชิ้นส่วนโลหะโบราณ ไม่มีการงัดแงะ ไม่มีเสียงผิดปกติใดๆเกิดขึ้นทั้งนั้น สุขันก็ไม่เห่า ราวกับว่าของเหล่านีเอันตรทานหายไปเอง

เหตุการณ์นี้สร้างความมึนงงให้ทุกคน แต่หลังจากเหตุแปลกประหลาดครั้งนี้แล้ว ชาวบ้านก็กลับไปใช้ชีวิตตามปกติ เพราะสิ่งที่หายไปก้ไม่ได้มีค่ามากมายนัก ผนึกที่ถูกขโมยหายไปได้ถูกนำไปรวมกันและคลายผนึกแม่มดได้สำเร็จ ไม่มีใครในหมู่บ้านรู้เลยว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น แม่มดกำลังมาที่หมู่บ้าน กำลังจะมาหาร่างสิงที่เหมาะสม
ฉันรีบวิ่งไปที่บ้าน เพื่อจะไปดูว่าทุกคนยังสบายดีอยู่ไหม เมื่อไปถึงทุกคนก็ยังสบายดีกันอยู่ อยู่กันพร้อมหน้า มีเพียงน้องสาวเท่านั้นที่เพิ่งล้มป่วย ในนานนักก็มีเสียงเคาะประตู ผู้ที่เข้ามานั้นคือหมอในชุดดำที่จะมาทำการรักษา ฉันไม่ไว้ใจเค้าเลย มีอะไรบางอย่างผิดแปลกไป

ฉันเดินออกมาจากห้อง และทันใดนั้นสายตาก็กวาดไปเห็น ควันสีดำบนท้องฟ้า พุ่งตรงเข้ามาในบ้าน ในวินาทีนั้น ฉันรู้เลยว่านั้นคือเจ้าปีศาจออกมาจากผนึก ฉันรีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องของน้องสาว เมื่อเปิดประตูเข้าไป น้องสาวหลบอยู่ตรงมุมห้องในสภาพหวาดกลัว และเจ้าหมอชุดดำนั้นก็กำลังเดินเข้าไปจับตัวเธอ

ฉันพุ่งตัวเข้าไปสู้กับหมอชุดดำนั้น และบอกให้น้องหนีไป ทันทีที่สิ้นคำ กลุ่มขวัญดำก็ไหลมาตามทางเดินและเข้ามาในห้องก่อนจะก่อตัวขึ้นเป็นร่างคนดำๆ/แม่มดหัวหยิกยาวสีส้มเหมือนนางเอกอนิเมชั่น brave ของดิสนี่ในวัยที่เดียวกับตัวร้ายในเรื่องนั้น นั้นคือปีศาจในผนึกที่มาตามหาร่าง ในขณะที่ฉันหันไปดูผู้มาเยือน เจ้ามอชุดดำก็ใช้มีด แทงหลังฉันรัวๆ ฉันใช้พลังทั้งหมดที่มี ขัดขวางพวกเค้าไว้เพิ่อเปิดโอกาสให้น้องสาวหนีไป ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดดับไป
SHARE
Written in this book
บันทึกนักเดินทางข้ามฝัน
บันทึกความฝันจริง
Writer
DreamTraveller
Writer in making
ยังจำได้เสมอว่าสมัยเด็กอยากเป็นนักเขียน

Comments