รักแทบตาย (เรื่องเล่าความจริง)
" ทำแบบนี้กับเราได้ไง "

" ไม่รักเราแล้วใช่มั้ย "

" ไหนว่าจะแต่งงานกันไง"

ณิชาพูดด้วยน้ำตา และวางสายโทรศัพท์ในมือทันที


น้ำตามาจากไหนไม่รู้
มันไหลออกมาอย่างเจ็บปวด
และไม่แคร์สายตาใครๆ เลย


เธอหยิบหมวกกันน็อคสวมที่หัว
ดึงกระจกหมวกกันน็อคลงบังหน้า
สตาร์ทเครื่องขับมอเตอร์ไซค์ออกไปด้วยความเร็วสูง !!


ใกล้ถึง 3 แยกเลี้ยวซ้าย !!
ความคิดพุ่งขึ้นในหัวของณิชากระทันหัน


ให้มันจบตรงนี้เลยดีกว่า !!
ไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้ว !!

ขับชนไปเลย !!
ทุกอย่างจะได้จบ.




"เอี๊ยด.. !!" 
ไม่สิ ! ไม่ได้ ! หยุดคิดบ้าๆ
คิดได้แค่นี้หรอ อย่าคิดโง่ๆ 



คิดใหม่ๆๆๆ
ผู้ชายเลวๆ คนเดียวจะไปมีค่าอะไร
ชีวิตเรามีค่ากว่านั้นเยอะ
พ่อกับแม่เลี้ยงเรามาจนโต
พวกเขารักเรา เป็นห่วงเรา

ผู้ชายคนนี้ไม่มีค่าพอให้เราฆ่าตัวตาย

ณิชาดึงสติกลับมาได้ เลี้ยวซ้ายขับรถไปต่อทันที




ณิชาขับรถไปร้องไห้ไป นึกถึงคำพูดที่เขาบอกกับเธอทางโทรศัพท์..


บ้าที่สุด !! เหตุผลตลกสิ้นดี !!
มาบอกว่าไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้น
ไม่ได้รักแล้วปล่อยให้เขาโทรมาด่าเราได้ไง
โทรมาว่าเราไปยุ่งกับคนของคนอื่น
บ้าแล้ว.. ตลกสิ้นดี.. 


เหตุผลบ้าๆ ของผู้ชายที่เธอรัก
"ผมคบกับเค้าเพราะเรื่องธุรกิจ" (ชั่ว)
"ผมไม่ได้รักเค้านะ ผมรักคุณคนเดียว" (เลว)
"ผมแค่หลอกเค้า ผมคบกับเค้าเพราะพ่อเค้าช่วยเรื่องธุรกิจได้" (คิดได้ไง)


เธอรู้สึกเจ็บปวด สับสน
ขณะกำลังคิดอยู่นั้น..
เขาก็โทรกลับมาหาเธอ


ณิชาจอดรถรับสายของเขาอย่างมึนงง..


"ผมขอโทษนะ"
เขาบอกขอโทษเธอ เขาบอกรักเธอ
อธิบายกับเธอ บอกว่าจะเลิกกับผู้หญิงคนนั้น ขอเวลาหน่อย..


"ผมอยากจะเก็บตังส์ให้ได้เยอะๆ จะได้มาขอคุณแต่งงานไง"

"ไม่ต้องร้องไห้นะ ผมจะเลิกกับเค้า
ผมรักคุณนะ"



เขาวางสาย.. 
และบอกจะโทรหาเธออีก

เขาบอกเธอว่า ไม่ต้องโทรหาเค้า
เค้าจะโทรมาหาเธอเอง
ทุกอย่างจะเรียบร้อย 

"ผมรักคุณนะ ผมเลือกคุณ เราจะแต่งงานมีครอบครัวด้วยกันนะครับ รอผมนะ"



ณิชาเก็บมือถือ ขับรถออกไป

นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย.. 
คิดไม่ทัน.. 
เดี๋ยว.. 


ตั้งสติแป๊บ สรุปมันคือเรื่องอะไร..



ณิชาเล่าให้ฉันฟังว่า
"ความรักทำให้คนตาบอด" เป็นเรื่องจริง


เธอจำได้ว่า..
ในตอนนั้น เธอเหมือนคนตาบอด
ใช้หูฟังเสียงเค้า 
ใช้ใจรู้สึกตามที่เค้าพูด
สมองเบลอ ตาพร่ามัว
คิดอะไรไม่ออกจริงๆ


เวลารัก คิดอะไร รู้สึกอะไร จะไม่ค่อยชัด ยิ่งฟังเสียงเค้ามากๆ 
จะยิ่งคิดเข้าข้างเค้า เข้าข้างคนที่เรารัก เข้าข้างตัวเอง ว่าเขารักเรา


ณิชาขับรถถึงบ้านอย่างปลอดภัย
เรายังไม่ตาย

ณิชาเล่าให้ฉันฟังว่า..
ในตอนนั้นเธอเหมือนคนไม่มีสติ
เธอไม่อยากจะเชื่อว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับเธอ


เธอเป็นคนเรียนเก่ง ขยันทำงาน
เธอวางแผนอนาคตไว้ดี
อยากแต่งงานกับผู้ชายดีๆ สักคน
สร้างครอบครัวดีๆ ไปด้วยกัน


เธอไม่เคยเชื่อว่าความรักทำให้คนตาบอด ได้จริงๆ

อกหักครั้งนี้ทำให้เธอเข้าใจเพลงของ พี่ตูน บอดี้แสลม ท่อนฮุกนี้เลย..

ความรักทำให้ตาบอด มองไม่เห็นความจริง 
เป็นเวลา 1 อาทิตย์ ณิชานอนร้องไห้ทุกคืน เธอถึงขนาด กินไม่ได้ นอนไม่หลับ


เธอพยายามทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใคร

ตื่นเช้าออกไปทำงาน
พักเที่ยง ขอเจ้านายขับรถออกไปกินข้าวข้างนอก
เธอใส่หมวกกันน็อค ดึงกระจกปิดหน้า ขับรถไปเรื่อยๆ..
น้ำตาไหลมาจากไหนก็ไม่รู้ มันไหลไม่หยุดตลอดทาง..


ในสมองของณิชาเวลานี้
คิดถึงแต่เรื่องของเขากับเธอ

คิดถึงความหวานของความรักที่ผ่านมา
คิดถึงแต่เรื่องดีๆ ของเขากับเธอ
เขาโทรมาหา ณิชาก็รีบรับสาย
และร้องไห้กับเขาทางโทรศัพท์


"เรายังเป็นเหมือนเดิมใช่มั้ย" ณิชาร้องไห้ไปพูดไป

"ตัวเองจะเลิกกับผู้หญิงคนนั้นใช่มั้ย"

"แน่นอน ผมไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้น ผมรักณิชา นะ รอผมนะ"


ณิชากลับบ้าน นอนร้องไห้ทุกคืน
ดูรูปเก่าๆ ที่ถ่ายกับเขา
ดูรูปไป ร้องไห้ไป รอสายเค้า..

ได้ยินเพลงรัก เพลงเศร้า ยิ่งร้องไห้

อยากโทรหาเค้า อยากคุยกับเขา
โทรไปเขาไม่รับสายก็เจ็บปวด

เขาโทรกลับมาบอกว่าอยู่กับผู้หญิงคนนั้น 
กำลังเคลียร์กัน บอกเลิกแล้ว
แต่ผู้หญิงไม่ยอมเลิก ก็เชื่อเขา


"จริงๆนะ ตัวเองไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้นจริงๆนะ"
"จริงสิ ผมรักคุณคนเดียว ขอเวลาผมหน่อย"



ณิชาเล่าว่า นึกย้อนกลับไป..
เธอเหมือนคนที่ตาบอดจริงๆ


มีครั้งหนึ่ง.. เธอโทรไป เขาอยู่ด้วยกัน.. ผู้หญิงคนนั้นดึงสายมาคุย..
"เธอโทรมาอีกทำไม บอกแล้วว่าเขามีเจ้าของแล้ว อย่ายุ่งกับคนมีเจ้าของ"



ณิชา อึ้ง !! งง
เดี๋ยวนะ !! ใครกันแน่ ยุ่งกับคนมีเจ้าของ
ไม่ทันที่ณิชา จะพูดอะไรต่อ..
"แล้วอย่าโทรมาอีกนะ" 
ผู้หญิงคนนั้นวางสายใส่ทันที


ณิชาโทรกลับเพื่อคุยกับเขา(ที่เธอรัก)

ณิชาอยากถามว่า ทำไมยังอยู่ด้วยกัน ไหนว่าบอกเลิกแล้วไง..


เขาไม่รับสาย........................


เขาไม่โทรกลับ......................

เงียบ


สมองของณิชา เริ่มคิด เริ่มวิเคราะห์
ตาของณิชาเริ่มสว่าง เริ่มมองเห็นความจริงที่พยายามมองข้ามไป


1 อาทิตย์เต็มๆ 
ที่ณิชามัวเมาอยู่ในวงจรความรักที่เขาบอกให้ณิชารอ

เธอแค่อยากได้เขากลับมา

เธอแค่ไม่อยากเจ็บปวดกับความรัก

เธอแค่ยังไม่อยากยอมรับความจริงที่ว่า..
เขาเป็นผู้ชายเลวๆ

ยอมรับความจริง ดึงสติกลับมา ตาสว่าง ณิชามองเห็นความจริงที่เกิดขึ้น !!


ณิชาเริ่มนึกถึงความหลังที่ผ่านมา
ทั้งเรื่องดีๆ และไม่ดีที่เขาทำกับเธอ
(ครั้งนี้มีเรื่องไม่ดีโผล่ในความคิดด้วย)


"เขากำลังหลอกเรา"

"เขากำลังโกหกเรา"

"เขากำลังหลอกผู้หญิงคนนั้นด้วย"


หลายครั้ง.. ที่เขาหลอกเธอ โกหกเธอในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ

มีบางครั้งที่เขาทำเจ้าชู้กับสาวๆ แล้วเธอเห็น

มีบางครั้งที่เขาทำตัวเป็นผู้ชายน่ารัก คอยเทคแคร์สาวๆ แบบถึงเนื้อถึงตัว

เขาทำให้เธอหงุดหงิดกับความเป็นคน Friendly ในแบบผู้ชายของเขา

"ไม่มีอะไร ณิชา ผมก็แค่ช่วยเขา"
"เอาผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าให้ ให้พิงไหล่เนี่ยนะ ช่วยหรอคะ"
"ก็เขาเมานี่นา ผมก็แค่ช่วย"
"แล้วถ้าณิชาไม่มาเห็นล่ะ จะเป็นยังไงต่อ"
"ไม่มีอะไร เชื่อผมสิ ผมรักคุณนะ"



เขาเป็นผู้ชายหน้าตาดี คารมดี ตัวสูง ผิวขาวเหลือง ตาหวานซึ้ง
แถมทำกับข้าวเก่ง อัธยาศัยดี Friendly เทคแคร์คนอื่นเก่ง (โดยเฉพาะกับผู้หญิง)

เขาบอกว่าผู้หญิงอ่อนแอกว่าผู้ชาย ต้องคอยดูแลเทคแคร์..

เขาพูดเก่ง คุยเก่ง พูดจาน่าเชื่อถือ เสียงหล่ออบอุ่น (เป็นหนุ่มจากในเมืองกรุงเทพ)
ในขณะที่ณิชาเป็นเด็กสาวต่างจังหวัด


ผู้หญิงหลายๆ คนรอบตัวณิชาก็ชื่นชมเขา
ณิชาจึงรู้สึกว่า เธอโชคดีที่มีเขาเป็นแฟน


แต่.. เมื่อคิดอย่างมีสติ


ที่ผ่านมานั้น..
การคบกับเขา ทำให้เธอเหนื่อยอ่อนใจบ่อยๆ เพราะเขาชอบทำตัวเนื้อหอม
ชอบเทคแคร์ ปาร์ตี้มีสาวๆ รายล้อม

เขามักชวนเธอไปงานปาร์ตี้ เขาแนะนำเธอให้ทุกคนรู้จัก และพูดคุยสนุนสนานกับสาวๆ ทุกคน

เขาทำให้เธอกลายเป็นผู้หญิง หงุดหงิดง่าย อารมณ์ไม่นิ่ง 

เพราะเขาคุยใกล้ชิดสนิทสนมกับผู้หญิงทุกคนแบบแตะเนื้อต้องตัว
แล้วบอกเธอเสมอว่า ไม่มีอะไร

เขาทำให้เธอหึงหวงบ่อยๆ 
(อาจเพราะอย่างนี้ด้วย เธอจึงติดกับดักหัวใจ ปักใจในเขา)


เขามีเรื่องมาเล่าให้ฟังบ่อยๆ ว่ามีผู้หญิงมาชอบเขา ปลื้มเขา 
แต่.. ปิดท้ายเสมอว่า..
"ผมรักคุณคนเดียวนะ"



เขาทำให้เธอรู้สึกว่า มีผู้หญิงมาชอบเขามากมาย แต่เขาเลือกเธอ รักเธอ
เธอก็ใจอ่อนทุกที เขาง้อเก่งคารมดี


เขาบอกรักเธอบ่อยๆ ทำให้เธอรู้สึกโชคดีที่ได้ครอบครองหัวใจเขา


เขาบอกเธอเสมอว่า
เขาจะขยันตั้งใจทำงาน เพื่อมาขอเธอแต่งงาน 



"เราจะแต่งงานกัน มีลูกด้วยกัน สร้างครอบครัวด้วยกันนะ"



เขาเล่าถึงครอบครัวของเขา
ว่าพ่อกับแม่เลิกกัน 
พ่อมีผู้หญิงคนใหม่


แต่เขาก็รักพ่อ รักแม่ รักพี่น้อง
และแม่เลี้ยงก็ดีกับเขา เขารักเธอเหมือนแม่อีกคนของเขา


เขาพาณิชาไปรู้จักครอบครัวของเขา
เขาแสดงความจริงจังตั้งใจที่จะแต่งงานกับเธอจริงๆ

ณิชาเชื่อเขาทุกอย่าง




เขาพูดโปรเจคธุรกิจให้ณิชาฟัง
เขาบอกว่า โปรเจคนี้ จะทำให้เขาได้เก็บเงินเยอะๆ เร็วๆ จะได้ไปขอเธอแต่งงาน
เขาพาณิชาไปเจอกับคู่ค้าทางธุรกิจ
เขาย้ำถึงผลตอบแทนที่ได้แน่ๆ 
แค่ยัง ขาดเงินลงทุน


เขาบอกว่า ไม่อยากรบกวนที่บ้าน
เพราะเขาโตแล้ว เขาย้ายออกมาอยู่ข้างนอกแล้ว


ความรักทำให้คนตาบอด จริงๆ




ความหวังที่จะได้แต่งงานสร้างครอบครัวไปกับเขา 
ทำให้ณิชานำเงินที่เธอเก็บสะสมไว้ทั้งหมดมาให้เขาลงทุน


เมื่อธุรกิจเดินหน้า เขามีเงินมาให้เธอได้หยิบจับ แต่ก็ขอไปลงทุนเพิ่มทุกครั้ง (เป้าหมายคือขอเธอแต่งงาน)


เวลาได้เงินมา เขาพาเธอไปกินของอร่อย เขาบอกรักเธอ เขาพูดถึงเรื่องการแต่งงานและสร้างครอบครัวดีๆ



ณิชารักมั่นและเชื่อใจเขา




ณิชาเล่าว่า..
เธอเป็นคนเชื่อมั่นในตัวเอง
บางทีก็ดื้อรั้นไม่รู้ตัว


ตอนเรียน เธอมองว่าเธอเรียนดี กีฬาเก่ง กิจกรรมเด่น เธอสมองดี จะทำอะไรก็ขยันตั้งใจ เข้าใจอะไรง่าย มีเหตุผลและเป็นผู้หญิงฉลาด
เพราะงั้น.. เธอเลือกคนไม่ผิดแน่





และเขาเป็นคนแรกของเธอ







เธออยากให้เขา
เป็นคนแรกและคนสุดท้ายของเธอ




ณิชาเล่าให้ฟังว่า..
อาจเพราะเธอคิดหวังไว้แบบนี้ 
จึงทำให้เธออยากได้เขากลับคืนมา
และไม่อยากปล่อยเขาไป..



ณิชานึกถึงเรื่องของตัวเองในตอนนั้น
แล้วรู้สึกยิ้มหัวเราะกับตัวเอง
"เราดูโง่มากเลยใช่มั้ย?
"ไม่หรอกณิชา ความรักเป็นสิ่งดีงามนะ"




ณิชาเล่าต่อว่า..
พอเธอได้ สติ กลับมา อีกครั้ง

เธอคิดทบทวนถึงเรื่องราวความรักระหว่างเขากับเธอที่ผ่านมา

ครั้งนี้เธอมองเห็นด้านแย่ๆ ของเขา

เธอลุกขึ้นยืน 
เช็ดน้ำตาจากเบ้าตาที่แดงก่ำ
แก้มใสๆ ที่เปื้อนความเจ็บปวด


พอที
เธอบอกกับตัวเองว่า ร้องไห้มามากพอแล้ว
พอทีกับความคิดที่เข้าข้างเขาและตัวเอง
พอทีกับหัวใจที่เจ็บปวดและอ่อนแอ
พอทีกับความคิดที่หมกมุ่นสับสนมาตลอด 1 อาทิตย์
พอกันที


ณิชาขับรถกลับบ้านพร้อมรอยน้ำตาเปื้อนใบหน้า

หัวใจของเธอเริ่มแข็งแรงแล้ว

สมองของเธอเริ่มทำงานเป็นปกติ



เธอมองเห็นความจริงที่เกิดขึ้น !!



เธอตัดสินใจโทรหาเขาอีกครั้ง
อีกแค่ครั้งเดียว !!
เขารับสาย.. 
ณิชาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"ฮัลโหล.. เราจบกันแค่นี้เถอะนะ ไม่ต้องพยายามทำอะไรอีกแล้ว.. แล้วก็ไม่ต้องโทรมาหาเค้า ดูแลผู้หญิงคนนั้นให้ดี ขอให้มีความสุข อย่าทำให้เธอเจ็บปวด อย่าหลอกเธอ.. ดีกับเธอ.. โชคดีนะ.. แค่นี้ก่อนนะ อย่าติดต่อมาหาเค้าอีก เค้าจะไม่รับสาย"

ณิชาพูดโดยไม่ฟังเสียงที่เขาพูด
พอพูดจบก็วางสายทันที..



เขาโทรกลับมาต่อเนื่อง ณิชาไม่รับ





ณิชาร้องไห้ไปพร้อมกับหยิบรูปถ่ายของเขากับเธอมาดู ยิ่งดูก็ยิ่งคิดถึงเค้า อยากให้เค้ากับเธอเป็นเหมือนเดิม อยากได้เค้ากลับมา อยากรับสายที่เค้าโทรมา 
อยากให้เรื่องนี้เป็นแค่ความฝัน..


แต่มันไม่ใช่ !! นี่คือความจริง !!
เค้าไม่ใช่ผู้ชายดีๆ ที่เธอตามหา
เค้านิสัยเสีย เจ้าชู้ 
ถ้าเค้ากลับมาหาเธอ 
วันหนึ่งก็ต้องมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกแน่
เธออยากมีความรักดีๆ แต่งงานกับผู้ชายดีๆ ที่รักจริง 
ที่ไม่ทำให้เธอต้องวุ่นวายใจและปวดใจบ่อยๆ กับเรื่องผู้หญิง



ณิชาตัดสินใจลุกขึ้น เดินเข้าห้องน้ำพร้อมรูปถ่ายคู่กับเขาที่มีทั้งหมด

เธอฉีกรูปถ่าย ทีละรูปลงชักโครก ฉีกไปพร้อมน้ำตาไหลอาบแก้ม..
(พยายามไม่ให้มีเสียงร้อง ไม่อยากให้ที่บ้านเป็นห่วง)


ณิชากดชักโครกให้รูปถ่ายหายไปให้หมด !! ให้เกลี้ยง !!


เธอตัดสินใจลบชื่อและเบอร์โทรของเขาออกจากมือถือ




อาบน้ำ สระผม ล้างหน้า 
ปล่อยความคิดให้นึกถึงแต่เรื่องแย่ๆ ที่เขาทำกับเธอ


พอสมองนึกไปถึงเรื่องดีๆ ที่เขาทำกับเธอ ณิชาพยายามหยุดความคิดนั้นให้เร็วที่สุด




ณิชาเล่าให้ฟังว่าเธอใช้วิธีต่างๆนี้กับตัวเอง *ทุกครั้งที่นึกถึงเขา*


1. นึกถึงเรื่องแย่ๆ ที่เขาทำกับเธอ



2. แต่งตัวออกไปข้างนอกไปเจอเพื่อน เจอสังคม

3. หากิจกรรมให้ตัวเองทำเพิ่มหลังเลิกงาน จะได้ไม่ว่างนึกถึงเขา
(ตอนนั้นเธอได้งานพิเศษทำหลังเลิกงาน)

4. ตัดสินใจไม่ฟังเพลงรักในช่วงนี้


5. เข้าคอร์สออกกำลังกาย อาทิตย์ละ 1-3 ครั้ง (ตอนนั้นเธอไปเต้นแอโรบิค)


6. ห้ามฟังเสียงเขา อย่ารับสาย ถ้าเผลอรับ ให้รีบวางสายทันที


7. อย่าพูดถึงเขา ไม่ว่าใครถามก็ให้ปัดๆไปก่อน







ณิชาทำแบบนี้กับตัวเองมาตลอด 
จนเธอค่อยๆ ดีขึ้น




เวลาผ่านไป 3 เดือน.. 
ณิชามีรอยยิ้มสดใส อีกครั้ง

ใครถามถึงเขา เธอก็พูดถึงได้ แต่พยายามเลี่ยงไม่พูดถึงเยอะ




ณิชาบอกกับตัวเองว่า..
ไม่อยากมีใครอีกแล้ว..
ขออยู่โสดแบบนี้ไปตลอด
ผู้ชายดีๆ หายาก




เธอไม่อยากเจ็บปวดกับความรักแล้ว



เธอเข็ดกับความรักแล้วจริงๆ



การมีความรักแล้วต้องเจ็บปวด
มันทรมานมากจริงๆ นะ



วันนี้ รู้ซึ้งแล้วว่า..
"ความรักทำให้คนตาบอด" 
เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตได้จริง


#รักฉบับแรกจากใจณิชา
#Stupid Think 
SHARE
Written in this book
Stupid Think
หนังสือเรื่องสั้นเป็นตอนๆ จากเรื่องจริงของบุคคล(ขอใช้นามสมมุติ) การเขียนถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆ มีเจตนาเพื่อแบ่งปันประสบการณ์ แง่คิดมุมมองที่อาจเป็นประโยชน์กับผู้อ่าน.. เราเชื่อว่า ประสบการณ์บางเรื่อง ไม่จำเป็นที่ทุกคนต้องเจอด้วยตัวเอง ไม่จำเป็นต้องแลกด้วยตัวเอง เพราะบางอย่าง ได้ไม่คุ้มเสีย บางอย่างเสียไปแล้ว เสียเลย บางเรื่องบางอย่างเสียไปแล้วนำกลับมาทำให้เหมือนเดิมไม่ได้ ยังจำได้ คำคมที่บอกว่า.. คนเก่งเรียนรู้จากประสบการณ์ตัวเอง | คนฉลาดเรียนรู้จากประสบการณ์คนอื่น | คนเก่งและฉลาดจะเรียนรู้จากประสบการณ์คนอื่น และเรียนรู้จากประสบการณ์ตัวเองไปด้วยกัน.
Writer
StupidThink
ข้าพเจ้าคือคนเขลา
เราเป็นคนธรรมดาที่เชื่อในรักแท้และแต่งงานแล้ว 喜欢你想你爱你

Comments

Elle_Eruza
8 months ago
fighting, and study experience.
Reply
StupidThink
8 months ago
Thanks for your care, LOVE is good feeling. Fighting !