young heart once found love
ตั้งแต่เด็ก ฉันชอบมองสิ่งต่าง ๆ รอบตัวเป็นสี เริ่มจากพื้นฐานไปจนถึงซับซ้อน จากรู้แค่ต้นไม้เป็นสีเขียวพัฒนาเป็นสีที่ออกมาจากความรู้สึกภายในของคน อย่างเช่นความอบอุ่นของอ้อมกอดและคำปลอบโยนของครอบครัว มันเหมือนสีเหลืองนุ่มนวลที่กลั่นผ่านความรู้สึกของพวกเขาเพื่อกระซิบข้างหูฉันแผ่วเบาว่า จะอยู่ตรงนี้เสมอ และหัวใจที่บริสุทธิ์ ไร้เดียงสาก็เรียนรู้แค่ว่าความรักจากครอบครัวนั้นสำคัญ เป็นความรักรูปแบบแรกที่รู้จัก 

เมื่อโตขึ้น จำนวนสีที่ถูกบรรจุไว้ในจานสีก็เริ่มเยอะขึ้น มันเพิ่มมาจากความรู้สึกของคนแปลกหน้าที่ต่อมาฉันหยิบยื่นความไว้ใจให้จนกลายเป็นเพื่อน ฉันได้เรียนรู้ความรักเพิ่มอีกรูปแบบหนึ่ง เพื่อนบางคนเหมือนสีน้ำเงิน สุขุม ใจเย็น บางคนเหมือนสีแดง รวดเร็วและหุนหันพลันแล่น แทบทุกคนมีสีในตัวเอง แต่ด้วยความที่ยังเด็กจึงยังไม่รู้จักการทำให้เข้มและเจือจาง ไร้ซึ่งสีเฉดเดียวกันที่ถูกทำให้ไม่เหมือนกันด้วยความเข้มอ่อน มีเพียงสีที่ต่างกันโดยสิ้นเชิงในจานสีใบนั้น






ฉันเคยถามแม่ว่า บนโลกใบนี้มีสีทั้งหมดกี่สี คำตอบที่ได้กลับมาคือมากมายนับไม่ถ้วนพร้อมยกตัวอย่างด้วยการหยิบแตงโมและแอปเปิลแดงขึ้นมา แม่บอกว่ามันคือเฉดสีเดียวกันคือสีแดง ต่างกันแค่ความเข้มอ่อน การทำให้เข้มและเจือจางจะผลิตสีใหม่ได้อีกหลายสี หลังจากฟังแม่อธิบาย คำถามที่สองก็ถูกถามออกไป แล้วป๊าเป็นสีแบบไหน แม่ทำเพียงแค่ยิ้มบางเบาพร้อมตอบ เป็นทุกเฉดสี จนเราคาดไม่ถึงเชียวล่ะ เพราะหัวใจที่ยังเด็กจึงไม่ได้เข้าใจอะไรมากมาย ส่วนความเข้มอ่อนมันก็แปรผันตรงกับเวลา แต่มันไม่ได้สำคัญแล้วเพราะยังไงป๊าก็ยังเป็นทุกเฉดสีที่แม่เคยเห็นเหมือนเดิม แม่พูดไว้เพียงเท่านั้น ส่วนฉันเรียนรู้อีกอย่างหนึ่งว่า มันยากและซับซ้อนมากเลยนะ ความรักของผู้ใหญ่น่ะ





สีหนึ่งสีถูกผสม ทำให้เข้มและเจือจาง จนออกมาเป็นสีใหม่ที่รอเวลามีชื่อเรียก ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างเหมาะสมและพอดี มันคือเสน่ห์ของการที่เพียงแค่ต่างความเข้มอ่อน ชื่อเรียกก็จะถูกเปลี่ยน ละเอียดอ่อนจนถ้าผสมไม่ดีพอก็จะซ้ำกับสีเดิมที่มีอยู่หรือไม่ได้สีที่สัมพันธ์กับชื่อเรียก 

ฉันใช้ชีวิตปกติธรรมดาเหมือนทุกวัน ไม่มีอะไรแปลกใหม่ จนวันหนึ่งหัวใจในวัยเยาว์ก็ได้เข้าใจความหมายของสิ่งที่แม่เคยพูด ความรู้สึกที่มีผีเสื้อบินวนในท้อง เหมือนกับเล่นโรลเลอร์โคสเตอร์ วูบไหวไปมาอย่างรวดเร็วแต่ทิ้งร่องรอยความตื่นเต้นไว้ชัดเจน และวินาทีนั้นการประมวลผลสีของฉันคล้ายขัดข้อง มันแปรภาพออกมาหลากหลายสีจนนับไม่ไหว เป็นเฉดสีที่สวยงามเมื่อได้พบใครคนหนึ่งที่สุดท้ายฉันค้นพบว่าการประมวลผลสีของฉันยังทำงานได้ดีและเขาเป็นทุกเฉดสีจริง ๆ แบบที่ไม่มีอะไรมาเทียบได้เลย ทุกอย่างหอมหวานในตอนแรก แต่หัวใจที่ยังเด็กนั้นมีข้อบกพร่อง เมื่อมันเป็นครั้งแรก เรามักจะตั้งใจและทุ่มเทแบบที่ไม่ได้เผื่อใจไว้รับแรงกระแทกที่จะตามมา มองเห็นแต่สิ่งที่สวยงามแม้ความรู้สึกนั้นจะไม่ถูกเรียกโดยอีกฝ่าย 

เมื่อความรู้สึกเกิดขึ้นได้มันก็แตกสลายได้เช่นกัน วันที่ได้เรียนรู้ว่า สีที่ผสมไม่ได้สัมพันธ์กับชื่อเรียก แรงกระแทกที่ปะทะเข้ามาทำให้รู้สึกเจ็บ แต่เพราะหัวใจที่ยังเด็ก มันไม่ได้เจ็บลึกซึ้ง ไม่ได้เจ็บจนฝังรากลึกยาวนานสำหรับฉัน เป็น รักครั้งแรก ที่หวานปนขม เหนือสิ่งอื่นใด สิ่งที่ยังอยู่แม้เวลาจะไม่หวนกลับคือความทรงจำ ฉันจดจำทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้เสมอ เป็นบทเรียนที่มีค่าในชีวิต ตอนนั้นมันยากด้วยจังหวะเวลาและความรู้สึก รอยแผลที่แม้จะถูกเยียวยาแล้วแต่ก็ยังเหลือรอยจาง ๆ ไว้ให้เห็นบ่งบอกว่า มีบางอย่างแตกสลายแต่อย่างน้อยครั้งหนึ่งรักเคยเกิดขึ้นตรงนี้ ความเจ็บจะทำให้หัวใจแข็งแกร่งในตอนท้ายและเรียนรู้ที่จะเผื่อใจ 

ถึงครั้งแรกจะไม่ได้สวยงามไปทั้งหมด ถึงสีจะถูกปล่อยไว้แบบนั้นจนสูญหายในที่สุด ฉันก็ไม่เคยคิดว่าสีที่ถูกผสมจะไม่คู่ควรกับชื่อเรียกหรือความสัมพันธ์ใดอีกเพียงเพราะแค่ครั้งแรกสีนั้นเจือจางจนหายไป 



โปรดใช้ชีวิตโดยเชื่อว่า สักวันจะมีคนหนึ่งที่ เป็นทุกเฉดสีและทำให้สีที่ถูกผสมสัมพันธ์กับชื่อเรียกได้อย่างสมบูรณ์







thatsjunejayy
:^)
SHARE

Comments