you are my sunshine.☀️
รอยยิ้มของเธอเหมือนแสงสว่างวาบในใจของเรา

ใช่สิ  เธอเหมือนพระอาทิตย์

เพราะ เธอฮอตเหลือเกิน

คนชอบเธอน่ะ เยอะเหลือเกิน

แต่เราก็ยังทำได้แค่มองอยู่เหมือนเดิม



you are my sunshine.My only sunshine.
You make me happy when skies are grey.
........



ใช่วันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้ามืดครื้ม และ ฝนตั้งเค้า
และ...เรา ยังคงสถานะเป็น "เพื่อนร่วมคณะ" กันเหมือนเดิม


หมายถึง เรายังไม่สนิทกันแบบที่ "คุย" เล่นเหมือนคนที่สนิทใจ


ตอนนั้น เรามีเรียนวิชาเดียวกัน 
จำได้เลย มันคือซัมเมอร์
จำได้ว่า เรานั่งอยู่ข้างหลังเธอ
ถัดไป 2 แถว


ทำไมต้อง 2 แถวน่ะหรอ ก็เพราะ 
1. เธอจะได้อยู่ในสายตาเราตลอดเวลา
2. ถ้านั่งติดเธอไปมากกว่านี้ เรากลัวเรียนไม่รู้เรื่อง


ยอมรับอย่างไม่อายเลยว่า "เธอแม่งมีผลต่อสมาธิเราจริงๆ"


ระหว่างอาจารย์กำลังอธิบายสไลด์และปรัชญาจากคนในอดีต
อยู่ๆทุกคน ก็รับรู้ได้ถึง เสียงฝนที่ตกลงมาอย่างบ้าระห่ำ
หลังจากนั้น

เสียงฝนกระทบหลังคาอาคารเรียนก็ดังกลบเสียงแอร์ปรับอากาศในห้องเรียนจนหมด
ฝนในกรุงเทพฯ มักมาพร้อมกับเสียงบ่น

"ฝนตกอีกแล้ว โคตรแย่เลย"

ใครจะไปคิดว่า หน้าร้อนเมืองไทย ฝนจะตกบ่อยขนาดนี้
โชคดีที่เราติดร่มไว้ในกระเป๋า
ในกระเป๋าผ้าใบเดิมที่ไม่ได้เอาออกตั้งแต่หน้าฝนปีที่แล้ว



เราโคตรเกลียดฝนเลย 
ฝนที่คนอื่นบอกว่าชุ่มฉ่ำ 
ฝนที่ชาวนาหรือเกษตรกรชอบ
ฝนที่ใครบางคนชอบเล่นอย่างสนุกสนาน

เราไม่ชอบฝนที่
พอมันเปียกแล้ว กว่ามันจะหายหรือแห้ง
มันต้องใช้เวลา

เราไม่ชอบฝนเพราะ เราเป็นพวกชอบถือของ
นู่น นี่ เต็มมือไปหมด 
และถ้ามันเปียก 
ชีทเอย แฟ้มเอย กระเป๋าเอย เครื่องสำอางเอย
มันพังเละไปหมด


อาจารย์ยอมหยวนปล่อยนักศึกษากลับบ้าน
เพราะ มหาลัยฯ เราอยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา
ลมจากฝนเลยแรงกว่าที่อื่นมากกว่าปกติ
ลมมันพัดละอองน้ำจากแม่น้ำเข้ามาสบทบด้วย

เราคิดหาวิธีกลับบ้าน ในขณะที่มือก็เก็บของเข้ากระเป๋า
เราไม่ได้ขับรถมาม.เหมือนเพื่อนส่วนใหญ่
เพราะ... เราขับรถไม่เป็น 

'คงต้องกลับแท็กซี่และไปต่อ bts'
เราตกลงกับตัวเองในใจเรียบร้อย

เราเก็บของเสร็จและเดินออกจากห้องพร้อมกับเพื่อนในกลุ่มที่สนิท
เราหันไปชวนเพื่อนหารค่าแท็กซี่ไปสยามตามปกติ
พร้อมกับใช้สายตากวาดหาเธอ

เห็นแล้ว !

เราทำทีชวนเพื่อนไปนั่งรอเพื่อนที่เหลือ
ในคอมม่อน
ที่ๆเขานั่งอยู่กับเพื่อนคนอื่นๆในคณะ

เราคุยกับเพื่อนคนอื่นๆในคณะได้ตามปกติ
หยอกล้อ กวนตีน กันได้ท้งชายและหญิง

แต่ไม่รู้จะมีใครสังเกตไหมนะ
หรือเธอจะรู้ตัวไหมนะ

ว่า
เราไม่กล้าแม้แต่จะสบตา หรือ เปิดปากคุยกับเธอเลย
ดันกลายเป็นว่าเราคุยได้กับทุกคน
ยกเว้น
"คนที่เราชอบ"


ในช่วงที่ตาไม่ได้มอง
ประสาทสัมผัสอื่นจะทำหน้าที่ดีขึ้น
สักพักหูก็ได้ยินเสียงเธอพูด ประมาณว่า 

ไม่ได้เอาร่มมา
สงสัยต้องรอให้ฝนหยุดตก
แล้วค่อยไป
เธอบอกว่าเรียกแท็กซี่ตอนนี้
ใกล้สนามหลวงแบบนี้
แย่งแท็กซี่กันชิบหาย


ผู้ชายก็แบบนี้แหละ 
ไม่ค่อยพกร่ม


เราตัดสินใจโกหกเพื่อนไปอย่างหน้าด้านๆ
"ชั้นไม่ได้เอาร่มมาอ่ะ แกเอามาหรอ"

ร่มในกระเป๋าเราคงสั่นริกๆ ถ้าพูดได้คงด่าเราว่าตอแหล

เพื่อนเราก็ไม่มีใครพกร่มมากันเลย 
เราจึงตกลงที่นั่งรอฝนให้ซาไปอีกหน่อย
และค่อยออกไปโบกแท็กซี่ที่หน้าม.

ตอนนั้นเพื่อนในกลุ่มยังไม่รู้ว่า
เราคิดกับเธอมากกว่าเพื่อน

แม้แต่เพื่อนสนิท
เราก็ยังไม่กล้าบอก
เพราะ เพื่อนในกลุ่มเรา กับ กลุ่มเธอ
สนิทกัน

มันอันตรายเกินไป 
เพราะอะไรน่ะหรอ
 ‘ความลับมันไม่มีในโลกหรอก’

เราก็แค่อยากอยู่ใกล้เธอ
ให้มากขึ้นไปอีกหน่อย
เผื่อเราจะกล้าที่จะเริ่ม "พูด" กับเธอไง



เราเม้ามอยกับเพื่อนตามปกติ 
หูก็ยังคงทำหน้าที่ที่ดี
นั่งฟัง เธอคุยกับเพื่อนของเธอที่โต๊ะข้างๆกัน

อยู่ดีๆ บทสนทนาก็มาที่เรื่องลูกของนักร้องรุ่นเก๋าคนหนึ่ง
ที่พึ่งออกซิงเกิลเพลง "คนละชั้น"
ที่ติดหูคนมากมายทุกระดับชั้นอายุ 

ใน 3 เจ้า ชอบเจ้าไหนมากที่สุด?
คำถามนั้นได้ถูกไล่ตอบกันเป็นวงกลม วนไปจนถึง เธอ

เธอทำหน้ากวนตีนและ บอกว่าขอไม่เลือก 
พร้อมพูดติดตลก ว่าเธอไม่ชอบผู้ชาย
.
.
.
น่ารักดี 
ทำอะไรก็ดูคูลไปโหม้ด
เพราะแบบนี้ไงคนเลยชอบเธอเยอะ


จนมันวนมาที่เรา
เราแกล้งเนียนทำเป็นนิ่ง ไม่ตอบ
ทวนคำถามใหม่ได้มั้ย
อะไรนะแก

อยู่ดีๆ เราก็ได้ยินเสียงที่หูล็อคความถี่เสียงนี้ไว้

(ชื่อเรา) ล่ะ ชอบใคร?อีหอยหลอด 
เธอเรียกชื่อเรา
สายตาเราเลยต้องสบตาเธอแบบช่วยไม่ได้

เราไม่รู้ว่าตอนนั้นเราทำหน้ายังไง
แต่หัวใจเราเต้นแรงมาก
ดังจนกลัวว่า
เพื่อนข้างๆจะได้ยิน

ในหัวมีคำตอบแล่นอยู่เยอะเต็มไปหมด
ล้วนไม่มีคำตอบที่เกี่ยวกับคำถามที่กำลังถามกันเลย

คำตอบแรกที่แล่นมา
แน่นอน...

เราชอบเธอไง


เราต้องแกล้งตีหน้านิ่ง พยายามยิ้มและเบนสายตามองเพื่อนคนอื่น
ทุกสิ่งตะกี้เกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาที

เราตอบไปว่า น้องเจ้านาย
เพราะน้องดูนิ่งและโตที่สุด
เราชอบคนดูเป็นผู้ใหญ่

เราตอบไปเท่าที่นึกได้ ณ ตอนนั้น
เพราะสติไม่ค่อยอยู่กับตัวแล้ว


แก แค่เท่านี้เราก็มีความสุขแล้ว
แค่เธอเรียกชื่อเรา
วันนี้เราแฮปปี้และแก

you make me happy when skies are grey.

เออ
เราชอบฝนมากขึ้นวันนึงละกัน
เพราะ
มันทำให้วันนี้
เราชอบตัวเองและชอบเธอมากขึ้นไปอีก


You will never know dear, how much I love you.
Please don't take my sunshine away.

หมายถึง เราพอใจที่จะแอบชอบเธอไปอย่างงี้
อยู่เป็น
my sunshine during the rain falls 
ต่อไปนะ




























SHARE
Writer
botie
learner
i just want to share some stories that have never been told.

Comments