but im a sunflower, a little funny.
“อะไรก็ได้ แต่มึงอย่าเป็นทานตะวันที่มีชีวิตเพื่อพระอาทิตย์อย่างเดียวได้ป่ะวะ ชอบเขาจนลืมคนบนพื้นโลกไปหมดแล้วมั้ง”



คำเปรียบเปรยแมส ๆ ของเพื่อนสนิทดังเข้าโสตประสาท เข้าหูซ้าย นิ่งค้างอยู่สักพัก 
แล้วไหลออกทางหูขวา 

อยากจะตอบกลับไปให้ดัง ๆ เลย อะไรก็ได้ แต่อย่าบอกให้ทานตะวันไม่หันหน้าตามพระอาทิตย์ได้ป่ะวะ ดอกไม้บางดอกมันอาจเกิดมาเพื่อเป็นแบบนั้น 


และใครบางคนอาจเกิดมาเพื่อรักใครอีกคน



รักอย่างหมดจิตหมดใจ 
และไปรักใครหน้าไหนไม่ได้อีกแล้ว 
 


บางทีความเจ็บมันไม่เคยช่วยให้เข็ด และน้ำตาไม่ได้ช่วยให้หยุดวิ่งตามคนที่ไม่เคยหยุดเดินได้เลย แต่นักรักบางคนยังทำตัวฟุ้งฝัน ยังเป็นกระต่ายที่สนใจพระจันทร์ เป็นกลางวันที่หลงรักกลางคืน เป็นน้ำที่พยายามละลายน้ำมัน เป็นทานตะวันที่หลงรักพระอาทิตย์



มันสนุกเหรอวะ รักในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เนี่ย



ไม่หรอก มันไม่สนุกสักนิด แต่ถ้ารักใครสักคนเพื่อเล่นสนุก ไปรักคนที่เขารักเรายังสนุกกว่าอีก และบางครั้งบางคราวจะมีเสียงกระซิบจากข้างหลัง จากคนที่หวังดีและวิ่งตามเรามาอย่างไม่ลดละ


“ยอมแพ้ได้แล้วมั้ง ถ้าเขาจะรักนาย เขาจะไม่ปล่อยให้นายวิ่งให้เหนื่อยหรอก”



แล้วทำไมเราถึงไม่ฟัง



“เขาจะไม่ปล่อยให้นายมีน้ำตาสักหยด”



ทำไมเราถึงยังออกวิ่ง



“ถ้าเขาจะรักนายในสักวัน เขาจะไม่ดูห่างไกลออกไปเรื่อย ๆแบบนี้ เขาจะไม่ถูกเปรียบเป็นพระอาทิตย์ จะไม่ถูกเปรียบเป็นดวงจันทร์หรือก้อนเมฆใด ๆ”



วิ่งสุดฝีเท้า

“เขาจะเป็นแค่คนธรรมดาคนนึง ที่รักนายไปหมดทุกส่วน โดยที่นายไม่ต้องพยายามอะไรเลย” 


...



เพื่อจะบอกให้รู้ว่าต่อให้จะไม่ถูกรักกลับ แต่เราจะรักเขาอย่างดีที่สุด แม้ใครจะบอกให้หยุดวิ่ง หรือแม้แต่ชะลอฝีเท้า เรากลับจะวิ่งให้เร็วกว่าเดิมอีก เพราะคงแบกรักจากคนอื่นไม่ไหว แค่รักที่มีไว้ให้เขา ก็หนักถ่วงหัวใจแสนสาหัสแล้ว



แต่ก็เท่านั้น



มันไม่ใช่การวิ่งมาราธอนเสียหน่อยถึงจะมีวันถึงเส้นชัย รู้อยู่แล้วว่าไม่มีวันชนะ รู้อยู่แล้วว่าสุดท้ายปลายทางมันไม่มีตอนจบที่พระเอกนางเอกได้คู่กัน



หนังสมหวังบ้าอะไรนางเอกวิ่งหนีพระเอก 


ตลกดี

แต่ขำไม่ค่อยออกเท่าไหร่



ถ้าจบลงที่ตรงนี้คงจะเศร้าไปหน่อย กลับมาอ่านอีกครั้งคงจะเหมือนพล็อตนิยายอกหักสักเรื่อง แอบรักรุ่นพี่ที่กำลังเรียนจบ อยากคุยกับแฟนคนอื่น ครูแอบชอบลูกศิษย์ เพื่อนรักแอบรักเพื่อน ฟังดูคลาสสิกดีเหมือนกัน รักคนที่ไม่มีวันรักตอบ



ถ้าเราอยากเป็นผีเสื้อที่ปีกสวยที่สุดแล้วรักคนที่กลัวผีเสื้อ

ถ้าเราจะปลูกดอกไม้แทบตายให้คนที่สุดท้ายเขาแพ้เกสร

ถ้าเราจะเป็นทานตะวันต้นเตี้ยที่หลงรักศูนย์กลางระบบสุริยะอย่างพระอาทิตย์

ถ้าเราจะอาจหาญรักคนที่เขารักคนอื่นอยู่แล้ว



แล้วสุดท้ายมันได้เติบโต , ก็เอาดิวะ  
แบบที่วงออกัสต์บอกไว้ ว่าวันนึงเรา
 
จะขอบคุณว่าใจที่ไม่เคยมีรักให้ใคร และนานต่อไปจะเป็นใจที่ไร้ค่า



จบแบบนี้ดูเศร้าน้อยลงกว่าเดิมไหม , ไม่เหรอ

เอาเถอะ ผลิบานเพื่อพระอาทิตย์ยังดีกว่าไม่ผลิบานเลย

ว่าไหม

ทานตะวันทั้งหลาย 


อ่านหนังสือไม่ทันแล้วยังอกหักอีก

ชาร็อตเอง.
 






SHARE
Writer
charrotss
kodaline — The one
let her (grow)

Comments

Yokohama
9 months ago
เพราะไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เสียงคนรอบข้างที่คอยเตือนจะดังสักแค่ไหน ดอกทานตะวันอย่างฉันหน่ะจะยังคงผลิบานแด่เธอพระอาทิตย์ที่เป็นศูนย์กลางจักรวาล(ในใจฉัน)
เสมอ,นิรันดร์—𝑏𝑜𝑦, 𝑦𝑜𝑢'𝑟𝑒 𝑚𝑦 (𝑠𝑢𝑛)𝑓𝑙𝑜𝑤𝑒𝑟🌞🌷
Reply
vanillafav
5 months ago
ขออนุญาตนำบทความบางส่วนไปลงไอจีนะคะ♡
Reply
Hangman6
3 months ago
ทำไมเราชอบมากเลยอ่ะ
Reply
Hangman6
3 months ago
ทำไมเราชอบมากเลยอ่ะ
Reply
Loveyasobad
2 months ago
ผลิบานเพื่อดวงอาทิตย์ดีกว่าไม่ผลิบานเลย แง้ 🥺✨
Reply