ขอเลือกด้วยตัวเอง!!
คิด ๆ ดูเส้นทางชีวิตคนหลายคน 
ถูกขีดไว้ให้ก้าวไปทางไหน...
บางทีมันไม่ใช่โชคชะตา!!
แต่เป็นผู้ใหญ่ขีดให้ตามความต้องการของท่าน
คุณยอมรับแบบนั้นได้หรือไม่ ? 
ในอนาคตจะมีความสุขเหรอ ?
..........................................
ชีวิตผมในช่วงวัยเด็กไม่มีโอกาสได้เลือก...
ตั้งแต่ ทรงผม เสื้อ กางเกง ถุงเท้า รองเท้า
แม่จัดการให้หมดหน้าที่คือไปนั่งให้ช่างตัดผมให้
ใส่ชุดที่แม่เตรียมไว้ให้ ของเล่นแม่ซื้อมาให้เอง
บางทีไปห้างสรรพสินค้าอยากได้ของเล่น
เกาะตู้โชว์ของเล่น "จะเอา จะเอา"
ยังไม่ค่อยได้ตามใจตัวเองเลย
..........................................
เรื่องเรียนมีหน้าที่ไปโรงเรียนเพื่อเรียนเท่านั้น
เรียนโรงเรียนไหนแม่จัดการพาไปสมัคร
เคยพาไปสมัครเรียนโรงเรียนประจำถามว่า
"ชอบมั้ย"
ตอบตามความคิดเลย "ไม่ชอบ"(- -)
แต่ต้องไปสอบอยู่ดี(จะให้เรียนอะทำไม)
ผมรู้ถ้าสอบได้ต้องนอนที่โรงเรียน
คืนวันจันทร์ถึงพฤหัสบดี
วันสอบทำข้อสอบเสร็จเร็วมากมั่วทุกข้อ
ทำไม่ได้เหรอ?
ผมไม่ได้อ่านคำถามด้วยซ้ำ!!
ไม่อยากสอบได้กลัวไม่ได้อยู่บ้าน
อยากอยู่กับปู่ ย่า พ่อ แม่ และน้อง
.....................................
ย้านโรงเรียนครั้งแรก
ตอนขึ้น ป.3 ไม่ต้องสอบ
(เพราะสอบไม่ติดหรอกพี่มั่วข้อสอบหมด 555+)
แม่พามาฝากกับอาจารย์เลยครับ(- -)
จบ ป.6 บอกให้เรียนแถวบ้าน
หัดนั่งรถเมล์ไปเอง
โรงเรียนชี้เลยไปสมัครสอบที่นี่ซะ
ให้ไปเรียนโรงเรียนชายล้วน
มาจากโรงเรียนสหก็ไม่ชอบนะซิ
บรรยากาศในโรงเรียนดีมาก
ติดสะพานปลาสูดอากาศชื่นใจมากกก
ตั้งแต่เด็กทำให้ทุกอย่างพอจะขึ้น ม.1
สมัครเรียนเตรียมเอกสารไปสมัครเองนะ
พ่อแม่ไม่ได้ไป เคว้งขว้างมากวันนั้น!!
........................................
วันสอบมุขเดิม(มั่วหมด ^^)
ประกาศผลไม่ได้ คิดในใจสบายละ
แต่โดนแม่บังคับให้บอกพ่อว่าอยากเรียน
สุดท้ายพ่อต้องไปฝากกับอาจารย์
(ศิษย์เก่าเรียนดีและสอบติดนายร้อยตำรวจ)
เปิดเทอมวันแรกพฤษภาทมิฬอีก
ฤกษ์ดีสุดๆ รอเหตุการณ์สงบ 
โรงเรียนเปิด ได้รับฉายาตั้งแต่วันแรก
ปีนั้นโรงเรียนจะรับนักเรียน 200 คน 
เด็กปีก่อน เลขประจำตัวสุดท้าย 29800
ปีนี้น่าต้องเป็น 30000 พอดี
ผมเลขประจำตัว 30001 ฉายา "เด็กเส้นอันดับ1"
นี่คือสาเหตุเริ่มต้นของอาการ "เบื่อเรียน"
......................................
หลังจากอยู่บ้านเฉยๆเกือบหนึ่งปี
เนื่องจากเรียนจบ ม.3 ช้ากว่าเพื่อน
ทำให้สมัครเรียนไม่ทัน
ตัดสินใจจะไปเรียน ปวช. ศิลปะ 
บอกพ่อไม่ได้ว่าอะไรตามใจ
แต่แม่ไม่ยอมให้เรียนศิลปะ
ทั้งที่โรงเรียนญาติแม่เป็นเจ้าของ
(อาจเป็นเพราะสมัยนั้นเด็กอาชีวะตีกันประจำ)
ต้องไปเรียน ม.ปลาย
.......................................
เกิดอะไรขึ้น!!
โมโหมากโวยวายจนพ่อต้องมาห้ามศึก
อารมณ์เริ่มเย็นลงผมเลยบอกพ่อกับแม่ว่า
"ผมไม่อยากเป็นแบบสมัยเรียน ม.ต้น อีกแล้ว 
ถ้ากลัวว่าเด็กอาชีวะตีกันบ่อย ลูกวิ่งหนีไม่ทัน 
ได้จะไปสมัครเรียน ม.ปลาย แต่ขอเลือกโรงเรียน เลือกสายเอง"
ตกลงกันได้ทำให้ตั้งแต่ขึ้น ม.ปลายเป็นต้นไป 
ผมได้เลือกเรียนในสถานที่ที่ต้องการ
ได้เรียนในสิ่งที่อยากเรียน อาการ"เบื่อเรียน"
ไม่กลับมาอีกแล้ว....
 เด็กควรได้ตัดสินใจบางเรื่องด้วยตัวเองบ้าง 
หากบัััังคับตลอดนอกจากกดดันแล้้ว
เด็กยังขาดภาวะผู้นำ
มันคงเป็นพรหมลิขิตที่เราได้พบกัน
ขอบคุณครับ





SHARE
Written in this book
Great Experience.
ถ่ายทอดเรื่องราวประสบการณ์ ในช่วงชีวิตที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน มีทั้งประสบการณ์เชิงบวก ประสบการณ์เชิงลบ (ส่วนใหญ่น่าจะเชิงลบ ^^) จากเด็กไร้ความใฝ่ฝัน ถูกทำลายเป้าหมายในชีวิต จนมาถึงทุกวันนี้....จะเป็นอย่างไร ?
Writer
LittWiz
Normal people
Wish happiness to everyone

Comments