This Guy.
         เพราะเขาทั้งนั้นที่เข้ามาพังทลายโลกส่วนตัวของฉัน เข้ามาคอยเป็นห่วง 
นึกว่าไอ้อาการใจสั่นหรือประหม่าพวกนี้จะมีแต่ในนิยายซะอีก จนได้มาเจอกับตัวเอง 
ตื่นเต้น เลิ่กลั่ก สายตาหลบไปมา
         ต้องเป็นเพราะหลายๆปัจจัยแน่เลย 
การคุยกันทุกวัน
การคอลดูหนังไปพร้อมกัน 
การส่งยิ้มเมื่อเจอหน้ากันโดยที่มีแต่เราที่รู้ 
การโดนเพื่อนแซวในแต่ละวัน 
การถ่ายรูปและคอยรายงานว่าทำอะไรกันอยู่ หรือไม่ก็ การได้พบกัน
จะว่าเป็นพรมลิขิตก็ไม่ใช่ คงจะเป็น...
พบกันในช่วงเวลาที่เหมาะสมควรจะขอบคุณอะไรดีล่ะ 
ขอบคุณที่แกล้งฉันเมื่อ 4 ปีที่แล้วนะ:)))))
SHARE
Writer
Asgirl
writer
ว่างๆจะกลับมาอ่านเพื่อให้ได้ความรู้สึกเดิมอีกครั้ง

Comments