The Winter 🌨️
ชีวิตก็เหมือนฤดูกาล เมื่อฤดูหนาวมาเยือนฤดูใบไม้ผลิก็ไล่หลังมาแล้ว
มนุษย์ทุกคน แน่นอนว่าต่างมีความคาดหวังเกิดขึ้นภายในจิตใจ ถ้าไม่คาดหวังเรื่องหนึ่ง ก็มักจะเป็นอีกเรื่องหนึ่งเสมอ

สหายบางคนกล่าวว่า ถ้าไม่คาดหวัง เราก็จะไม่ผิดหวัง ถ้าไม่ผิดหวังเราก็จะไม่เจ็บ แต่พอมาลองถามตัวเองจริงๆดูแล้ว เราไม่คาดหวังกับสิิ่งที่มีหวัง ได้มั้ย?

สมองมนุษย์มีกลไกประหลาดๆ ที่มักจะมองหาความหวังเสมอๆ และมันก็แปลกที่เรามักจะตั้งความหวังกับมันทันทีที่เห็นความหวังด้วย

คงจะต้องใช้ความชำนาญและการเหลากรอบความคิดในการที่จะเราจะมีหวังแต่ไม่คาดหวัง ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ เพียงแต่ต้องฝึกฝนเท่านั้นเอง

แต่ก็นั่นแหละ พอผิดหวังขึ้นมา เราก็มักจะเจ็บทุกครั้ง 
และทุกครั้งที่เราเจ็บ ก็ไม่ได้มีแค่เราคนเดียวที่เจ็บ แต่กลับมีคนรอบข้างเจ็บเพราะเราด้วยเช่นกันในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่เคยผิดหวััังในตัวเอง 
ความเจ็บครั้งนี้ได้ทำร้ายคนรอบข้างอย่างที่ไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้น

ทุกครั้งที่มีน้ำตาหนึ่งหยดไหลลงมา น้ำตาอีกหนึ่งหยดก็จะไหลลงมาจากดวงตาของพ่อและแม่เสมอ 

แม้จะได้รับกำลังใจทุกครั้งที่ล้ม แต่ก็ไม่เคยมีครั้งไหนที่จะรู้สึกดี กลับทำให้รู้สึกผิดมากกว่าเดิมที่ตัวเองไม่แข็งแกร่งพอที่จะต่อสู้ต่อ

บางคนบอกว่าเราจะต้องเป็นนักสู้ เราทำได้ ใช่ เราทำได้ แค่ในบางครั้งเท่านั้น แต่การที่ได้รับกำลังใจจากคนรอบข้างมากมายขนาดนี้ แต่พอเจอปัญหา กลับไม่ได้แข็งแกร่งมากพอที่จะผ่านไปทุกครั้ง มันกัดกร่อนหัวใจไปทีละน้อยๆ 

จนกระทั่งวันหนึ่ง 
จู่ๆ ก็รู้สึกว่าไม่มีค่าพอแม้แต่จะได้รับกำลังใจ แม้แต่คำว่ารักยังฟังแล้วเจ็บปวดไปหมดช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต ทุกคนต่างเป็นทั้งความมืด และความสว่างในชีวิตของใครบางคน แน่นอนว่าเราเองก็เป็นแบบนั้น

บางทีนี่อาจจะเป็นแค่ช่วงเวลานั้นที่ความมืดเข้ามาปกคลุม ความเยือกเย็นเข้ามาแทนที่ความสว่างไสว

แต่อย่าลืมนะ ใน 1 ปี ยังมีตั้ง 4 ฤดูเลย แล้วทำไมชีวิตคนเราจะต้องมีแต่ฤดูร้อน หรือฤดูใบไม้ผลิที่สดใส? 

นี่อาจจะเป็นแค่หนึ่งฤดูชีวิตที่อีกไม่นานก็ถึงเวลาผลัดเปลี่ยน

When the Winter comes, Spring is not far behind.




SHARE
Written in this book
The night 🌒
Writer
Castles
A daughter and a sister
Ordinary girl with a rollercoaster life

Comments