พบจิตแพทย์ครั้งที่ 10
รอบนี้รีบไปตั้งแต่คลีนิกเริ่มเปิด แต่ก็ไม่ทันผู้คนที่มารอล่วงหน้า ได้คิวเจอหมอที่ 30++ รอกันจนหน้าแห้งค่ะ ออกไปกินข้าวก็แล้ว แชทคุยกับเพื่อนจนนิ้วแทบล็อค กว่าจะได้เจอหมอคือสองทุ่มกว่าแล้วจ้า

หมอก็เช็คอาการความเครียด ความกังวล กินข้าวได้มั้ย ทำอะไรมาบ้าง เราก็มีหน้าที่ตอบไป เรื่องที่เราดูจะยังไม่คงที่สุดคงเป็นอารมณ์ ซึ่งก็รู้ตัวดี ตอนบอกหมอก็เกือบจะร้องไห้อยู่แล้ว พร้อมสารภาพความจริง (ในสภาพหมอหงอยมาก ๆ ถ้ามีหางคือหางตก) ว่ายังคิดเรื่องที่ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วบ่อย ๆ แค่ยังไม่ตัดสินใจว่าตอนไหน หมอดูเครียดขึ้นนิดหน่อย แล้วก็พูดว่า รอบนี้หมอขอปรับยานะครับ รู้สึกว่าอารมณ์ยังมีปัญหา ขอเพิ่มโดสนะครับ แล้วอีก 1 เดือนเจอกันใหม่ครับ. 

หลังจากนี้ก็รอรับเอฟเฟคยาเลยจ้า (ระหว่างที่เขียนอยู่นี้ก็เริ่มมีบ้างแล้ว)

ป.ล. การหาหมอของเรา บางคนที่ผ่านมาอ่านอาจจะคิดว่าทำไมหาหมอแล้วไม่เห็นดีขึ้นละ ทำไมยิ่งต้องกินยาเพิ่ม อยากจะบอกว่าอาการทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่างมาก ๆ และ คนไข้แต่ละคนก็ไวต่อสิ่งเร้าที่ต่างกัน หมอก็ต้องคอยดูแลคอยปรับกันไป และ สำหรับเราถ้าเทียบครั้งแรกที่เจอหมอเรารู้ว่าเราดีขึ้นมากแล้ว ถึงมันก็ไม่ได้ดีขึ้นทุกด้าน แต่อย่างน้อยเราก็รู้จักที่จะรับมือกับตัวเองมากขึ้น XD


SHARE
Written in this book
ห้องหมายเลข 4
ความรู้สึกระหว่างการไปพบจิตแพทย์ในแต่ละครั้งตั้งแต่ครั้งแรกจนถึงปัจจุบัน
Writer
Patpattpattt
Ordinary girl 🌈
This too, shall pass ฝาก Podcast ชื่อช่อง JIPATHA (จิปาถะ) ค่ะ : https://soundcloud.com/jipatha

Comments