ถ้าได้ครอบครองยังไงก็ต้องสูญเสีย
ทุกอย่างในโลกล้วนมีจุดจบ
อย่างที่ฉันเคยบอกว่าความรู้สึกของคนเราก็ยังมีวันหมดอายุ
แม้กระทั่งความทรงจำ
หรือแม้แต่เวลาในการมีชีวิตอยู่
แล้วนับประสาอะไรกับความสัมพันธ์ที่มันเปราะบาง

วันใดที่เราได้พบเจอ
วันนั้นเราต้องเตรียมใจว่าเราต้องจากกัน
วันใดที่เราจับมือกัน
ก็ต้องมีวันที่เราต้องปล่อยมือ
เมื่อใดที่มีความรัก
ก็ย่อมมีวันที่จะหมดรัก
ไม่มีคำว่าตลอดไปสำหรับอะไรทั้งนั้น
ยิ่งฉันเติบโตขึ้น
ฉันก็ยิ่งเห็นด้วยกับประโยคนี้มากขึ้น
ตลอดระยะเวลา 21 ปีที่มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้
ฉันได้พบเจอ ได้รู้จัก ครอบครอง และแน่นอนต่อมาไม่นาน ฉันก็ต้องลาจาก เปลี่ยนเป็นคนที่ไม่เคยรู้จักกัน สุดท้ายก็ต้องสูญเสีย
ไม่ใช่แค่คนรัก
แต่มันรวมถึงความสัมพันธ์ทุกประเภท
และถึงแม้...
ฉันจะบอกตัวเองเสมอว่า
“ไม่มีคำว่าตลอดไปสำหรับอะไรทั้งนั้น”
ในทุกๆครั้งที่ฉันเริ่มรู้จักกับใครสักคน
แต่พอเอาเข้าจริง
ฉันก็ดันบังคับและควบคุมความรู้สึกตัวเองไม่เคยได้เลย
ฉันกลับปล่อยทั้งร่างกาย หัวใจ และความรู้สึก
ให้ตกอยู่ในภวังค์แห่งการมีและการได้รับ
ฉันไม่เคยเตรียมใจไว้เลยว่า
หากวันหนึ่งที่เราไม่มีขึ้นมา
ร่างกาย หัวใจ และความรู้สึกฉันจะเป็นยังไง

สุดท้าย...
การพลัดพรากก็มาหาฉัน
มันไม่ใช่ครั้งแรก
แต่มันเป็นครั้งที่พันหรืออาจครั้งที่หมื่นแล้วในชีวิตฉัน
ที่ต้องสูญเสีย
ร่างกายฉันเริ่มตอบสนองต่อการสูญเสียอีกครั้ง
มือชา ปวดหัว น้ำตาเริ่มไหล เจ็บไปหมดทั้งร่าง
หัวใจเหมือนโดนมีดกรีด
ความรู้สึกว่างเปล่าที่เต็มไปด้วยความสับสนและเศร้าสลด...
ความเคยชินที่ฉันเคยมี ที่ฉันเคยได้สัมผัส ที่ฉันเคยรู้สึก
มันกลับหายไปในเวลาไม่นาน
เพียงเสี้ยววินาที
ก็ทำให้ความว่างเปล่าได้วนกลับมาหาฉันอีกครั้ง

นี่มันอะไรกัน...
ทั้งๆที่เป็นคนที่ผิดหวังมาตลอด
แต่เมื่อเจอการสูญเสีย
ก็กลับแย่มากขึ้นทุกครั้ง
บทเรียนในครั้งก่อนไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับฉันเลย
ยิ่งโตขึ้น
ฉันก็ยิ่งเสียใจมากขึ้น

แต่มันก็มีสิ่งหนึ่ง
ที่สอนฉัน
และทำให้ฉันมีลมหายใจเพื่อต่อสู้กับโลกนี้ต่อไป
นั่นก็คือ
หากเราไม่พบกับความสูญเสีย เราก็คงไม่รับรู้ถึงความรู้สึกดีเมื่อเราได้มา และเราก็คงไม่ทะนุถนอมดูแลสิ่งๆนั้นให้อยู่กับเรานานๆแน่นอน
ขอบคุณความสูญเสีย ความเสื่อมสลาย
และการจางหายไป
ที่มันทำให้ฉันรู้ว่า
สิ่งที่มีค่าไม่ใช่การได้มา
แต่เป็นการรักษาสิ่งนั้นให้ดีที่สุด
หากทุกๆอย่างมันอยู่ได้ตลอดไป
เราก็คงละเลยความรู้สึกกันและกันแน่นอน

หวังว่าคนนั้นของคุณจะดูแลคุณได้ดีกว่าที่ฉันทำ
รักษาความรักกันไว้ดีๆนะ
อย่ามาเห็นค่าตอนที่มันสายไปแล้วแบบฉัน

ขอให้ทุกคนใส่ใจคนข้างๆ
และอย่าลืม
รักคนในกระจกมากๆล่ะ
เพราะถึงแม้เราจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไป
แต่สิ่งหนึ่งที่จะอยู่กับคุณตลอดไป
ก็คือตัวคุณเอง
รักตัวเองให้มากๆ
ให้กำลังใจตัวเองบ่อยๆ
ไม่ดูถูกตัวเองนะ
มายิ้มให้คนในกระจกกันเถอะ


ด้วยรัก
(:

SHARE
Writer
qmiisr
reader and sleeper
เป็นคนเศร้าๆที่ชอบถ่ายรูปท้องฟ้า แถมยังเป็นคนที่ไม่สมหวังกับอะไรเลย อยากท่องเที่ยวรอบโลกแล้วเขียนหนังสือดีๆสักเล่ม ไม่รู้เหมือนกันว่ามีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร!????

Comments