จดหมายถึงน้องสาวที่น่ารัก
มีใครหลายๆคนตั้งคำถามว่าเรารักเด็กคนนี้ที่ตรงไหน
คงจะสงสัยกันไปตามๆกันเพราะเราเป็นคนที่ไม่ชอบเด็กสักเท่าไรนัก
ตอนที่เราเห็นหน้าน้องคนนี้ครั้งแรกเราไม่รู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำ
ตอนที่บีเอ็นเครุ่นสองเปิดออ เราไม่คิดจะสนใจ
เราก็เหมือนใครหลายๆคน ที่คิดว่ารุ่นสองจะไปรอดเหรอ

แต่อะไรไม่รู้นะ เมื่อไรก็ไม่รู้เหมือนกันที่โดนเด็กคนนี้ตก
เด็กคนนี้มีสิ่งที่ทำให้เราสะดุดใจ ก็คือเขี้ยวของน้อง
ไม่ใช่ว่าเราจะชอบคนมีเขี้ยวทุกคนนะ
แต่พอเวลาเราเห็นน้องยิ้มเห็นเขี้ยวเล็กๆ
เรารู้สึกอยากจะให้น้องยิ้มแบบนี้ไปนานๆเลย

เราเริ่มติดตามน้อง ใครๆก็รู้เลยล่ะตอนนั้นว่าเรารักรตามากแค่ไหน
ใครถามก็ตอบเขาไปว่าชอบรตา ชอบที่สุดในโลกนี้แล้ว
เรียกได้เลยว่าเราเป็นโอชิน้องแบบเต็มตัว

ความรู้สึกที่เรามีให้น้องไม่ใช่แค่ไอดอลกับแฟนคลับ
ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้เหมือนกันที่เรามีความรู้สึกรักเด็กคนนี้เอามากๆ
เราเป็นลูกคนเดียวที่ไม่อยากมีพี่น้อง เพราะกลัวแม่ไม่รัก

แต่พอมาเจอรตา เรารู้สึกว่าเรารักรตาเหมือนเป็นน้องเราจริงๆ
เราอยากปกป้องน้องของเราให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
เราอยากให้น้องเรายิ้มแบบไม่มีเรื่องไม่สบายในใจ
เราอยากให้น้องเรากินข้าวอร่อยทุกมื้อ
เราอยากให้มีแต่คนเอ็นดูน้องเราเยอะๆ
เราอยากให้น้องเรานอนหลับสบาย ไม่ต้องฝันร้าย
เราอยากโอ๋น้อง เวลาน้องมีเรื่องไม่สบายใจ

เรารู้สึกหวงน้องมาก ไม่อยากให้น้องโตเป็นสาว
แค่ทาปากสีเข้มเราก็อยากจะร้องไห้
อยากให้น้องเป็นเด็กตัวเล็กๆของเราแบบนี้ตลอดไป
พูดแล้วก็จะร้องไห้ เพราะคิดว่ายังไงน้องก็ต้องโตขึ้นไปอีก

ตอนไปงานจับมือ เราได้มองหน้าน้องใกล้ๆ
ได้มองรอยยิ้มของน้องใกล้ๆ
ได้จับมือน้องแน่นๆ
บอกรักน้องกับปากตัวเอง
ได้ยินเสียงน้องเรียกชื่อเรา
เราก็อยากจะอยู่แบบนี้กับน้องเราต่อไป

ตอนที่น้องบอกกับเราว่าได้อ่านจดหมาย
ได้อ่านข้อความต่างๆทั้งหมด
พร้อมกับเอ่ยปากขอบคุณเราที่ยังอยู่ตรงนี้
มองตาเราด้วยตาแดงๆเหมือนคนจะร้องไห้
เราคิดได้ว่าเราไม่อยากไปไหนจากเด็กคนนี้เลย

เรายังไม่อยากตาย เราอยากเห็นน้องเราเติบโตขึ้นกว่านี้
อยากให้น้องเราพัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆ
คอยประคองน้องเราให้เดินไปอย่างช้าๆ
รอชื่นชมความสำเร็จจากความพยายามของน้อง
เป็นกำลังใจน้องต่อไปเรื่อยๆ

สิ่งที่พี่อยากจะบอกกับรตาพี่บอกไปหมดแล้ว
พี่ก็คงจะบอกอะไรซ้ำๆแบบนี้อยู่เรื่อย 
แต่พี่ก็จะบอกรตาอีกครั้งว่าพี่ขอบคุณรตามากๆ
ที่เปลี่ยนพี่เป็นคนที่ดีขึ้น รู้จักคุณค่าของความรัก
ความรักที่สามารถรักษาสภาพจิตใจของพี่ได้อย่างน่าประหลาด
ทำให้พี่รู้จักคุณค่าของชีวิตตัวเอง

รตาทำให้พี่รักการมีชีวิตอยู่ของตัวเอง
รักทุกๆวันที่มีรตาเป็นองค์ประกอบ

รอยยิ้มของเด็กคนนี้รักษาใจคนมานักต่อนัก
รวมถึงตัวเราเองก็ด้วย
และในอนาคตรอยยิ้มของเด็กคนนี้จะยังเป็นเหตุผลที่ทำให้เรามีชีวิตอยู่ต่อไป

พี่รักรตานะคะ
:)
SHARE
Written in this book
รตาอิสเดอะเบส
รตา ชินกระจ่างกิจ ผู้เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เรายังอยู่ตรงนี้
Writer
Itsora
Writer , Depression , Love
นานมาแล้วแสนนาน

Comments

pitiless
9 months ago
วันไหนดิเปรสอย่าลืมกลับมาอ่านบทความนี้นะคะอ
Reply
Itsora
9 months ago
♥︎
Sansastarkzz
7 months ago
เราก้ชอบรตา แต่คามิผักขมค่า อิอิ
Reply
Itsora
7 months ago
เราคามิรตาค่ะ แต่ชอบผักขมนะ คิคิ