What am I doing? แค่ถามก็ได้สติ
เคยมั๊ยที่เพลินกับอะไรมาก ๆ แล้วรู้สึกตัวอีกทีเวลาก็ผ่านไปมากแล้ว
โดยที่ยังไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่างเดียว

เหมือนจิตไปอยู่อีกโลก 
โลกเสมือนจริงใน Youtube Instagram Facebook Twitter บล็อก 
หนังสือ ภาพยนตร์ ซีรี่ย์ แคนดี้ครัช ROV ชอปปิ้งออนไลน์ ฯลฯ

แล้วจู่ ๆ ก็เหมือนถูกดึงกลับสู่โลกในปัจจุบันขณะ 
เมื่อเราเงยหน้ามองนาฬิกาแล้วสะดุ้งเฮือก
และถามตัวเองว่า "เฮ้ย นี่เวลาผ่านไปขนาดนี้ได้ยังไง"

ถ้าฉันได้อ่านนิยายสักเล่ม 
แน่นอนว่าต้องตะบี้ตะบันอ่านเอาจนจบ
ไม่จบมันเหมือนค้างคา 
ปล่อยทิ้งไว้ครึ่ง ๆ กลาง ๆ มันไม่ฟิน!
หรือบางทีไถอินสตาแกรมไปๆ มาๆ ก็โดนดูดเวลาไปกับสตอรี่ของคนนั้นคนนี้ที่เราตาม
หรือ Youtube ที่เหมือนหลอดดูดวิญญาณ จากคลิปนั้นไปคลิปนี้ ดูแล้วอยากดูต่อไปเรื่อยๆ

และแล้วเวลาก็เลื่อนลอยคล้อยไป
รู้ตัวอีกที 
อ้าว! เลยเที่ยงคืนซะแล้ว
อ้าว! หมดวันแล้ว ยังไม่ได้ทำอะไรเลย

สารภาพว่าฉันสนใจเรื่องการใช้ชีวิตให้มีสติหรือในภาษาอังกฤษคือ mindfulness 
มาตั้งแต่มอปลาย ตอนนั้นชอบอ่านหนังสือของหลวงปู่ติช นัท ฮันห์เป็นพิเศษ
แต่มองมันในแง่ของการทำให้ชีวิตมีความสุขโดยการโฟกัสกับปัจจุบันขณะ
กินส้มก็ให้รู้ว่ากินส้ม ล้างจานก็ให้รู้ว่าล้างจาน 
โกรธก็ให้รู้ว่าโกรธ มีความสุขก็ให้รู้ว่ามีความสุข
ฉันพยายามใช้ชีวิตด้วยหลักการนี้มาประมาณหนึ่ง

แต่ไม่ได้คิดมาก่อนเลยว่า "สติ" 
จะเป็นตัวแปรหนึ่งของการเพิ่ม productivity หรือผลิตภาพของตัวเองได้ด้วย

ทีนี้ เรื่องมีอยู่ว่าช่วงอาทิตย์นี้กำลังทวีความตึงเครียดขึ้นทุกขณะด้วยเดดไลน์ที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ


น่าสนใจที่พอเราบอกตัวเองว่าเวลาเหลือน้อยลงๆ ทุกที 
คือจุดที่เราตระหนักว่า
เฮ้ย! ทำไมเวลามันเหลือน้อยจังขีดจำกัดที่เพิ่งมองเห็นทำให้รู้สึกถึงความขัดสนด้านเวลาขึ้นมาทันที
พลอยทำให้เครียด กดดัน อารมณ์แปรปรวน 
และแน่นอน...เราเสียดายเวลาที่จะไม่หวนคืนมาอีกแล้ว
ถ้าได้เวลาเพิ่มแค่หนึ่งวันก็มีความหมายเหลือเกิน

จุดเปลี่ยนคือระยะนี้ ด้วยความรู้สึกขัดสนด้านเวลา
ทำให้เมื่อเพริดไปกับสิ่งล่อตาล่อใจ
แล้วเกิดระลึกชาติขึ้นมาว่างานกองเป็นภูเขาอยู่นะ
ฉันจะถามตัวเองว่า 
What am I doing? นี่เราทำอะไรอยู่วะณ วินาทีนั้น สติก็พลันบังเกิด
เออใช่ เราต้องไปปั่นงานนี่นา
สิ่งที่เป็น priority ก็กลับมาเป็นสิ่งที่เราต้องใช้เวลากับมันให้มากที่สุด
เช่นที่ควรจะเป็น

นี่ไม่ได้แปลว่า เมื่อระลึกตื่นรู้ขึ้นมาครั้งหนึ่งแล้วฉันจะเร่งสปีดติดเทอร์โบ
มุมานะอยู่กับงานชนิดไม่วอกแวกเลย
ฉันก็ปุถุชนคนธรรมดา แถมยังสมาธิสั้นจนไม่อยากจะเชื่อตัวเองเหมือนกัน

แต่พอมันมีครั้งแรกของการถามตัวเองว่า 
What am I doing?
มันก็เริ่มมีครั้งที่สอง และครั้งที่สาม 
และอีกหลายๆ ครั้งตามมา
และฉันพบว่า ฉันระลึกถึง priority ของตัวเองได้เร็วขึ้นทีละนิด ๆ ทุกครั้งที่สติหลุดไป
เป็นอีกประโยคหนึ่งที่เหมือนธรรมดาแต่ได้ผลในเชิงปฏิบัติมากเลย

คงจะดีถ้าฉันมีสติแบบนี้ขณะใช้ชีวิตในทุกวัน 

นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่นะ 
...ฉันกำลังหลุดไปจากสิ่งที่ฉันควรจะทำอยู่หรือเปล่า
นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่นะ 
...นี่มันใช่สิ่งที่ฉันต้องการจะทำจริงๆ หรือเปล่า

เพราะเรามักลืมว่าเวลานั้นมีจำกัด
เราไม่ได้มีเวลามากอย่างที่เราคิด 
ชีวิตมีขีดจำกัดของมันเอง 
เดดไลน์ของเราแต่ละคนสั้นยาวไม่เท่ากัน
ดังนั้นการรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรจึงสำคัญ

What am I doing?
เจอกันในปัจจุบันขณะนะคะทุกคน

บันทึกเมื่อ 18 มกราคม 2562



SHARE
Writer
Gentlediary
Language enthusiast
ความคิด I ความสนใจ I ความทรงจำ IG: Eve.piri

Comments