ความสำเร็จนั้นงดงามจริงหรือ ??
เวลาเราอ่านหนังสือ ดูหนังหรือฟังเรื่องราวของคนอื่น เรื่องมักเริ่มต้นที่สิ่งไม่ดี แต่จะด้วยอะไรก็ตามแต่ ทั้งความพยายาม ความดี ความเก่ง และอื่น ๆ ซึ่งนั่นมักจะทำให้ตัวเอกของเรื่องสามารถฝันฝ่าอุปสรรค จนจบได้อย่างสมบูรณ์แบบ



คือไม่ได้จะบอกว่าความพยายามไม่ดี การกลับตัวกลับใจหรือสิ่งอื่น ๆ ไม่ดี แต่ในความเป็นจริงแล้ว มีโอกาสไม่มากนักที่เรื่องจะจบลงสวยงาม และไม่เสมอไปที่ทุกคนจะพบเจอกับตอนจบดี ๆ แบบตัวเอกในเรื่อง



คำถาม คือ พวกที่ล้มเหลวไปอยู่ไหนหมด??

หรือ เรื่องราวของผู้ที่กำลังเดินไปไม่ถูกทาง อาจจะติดเหล้า ติดยา เกเรจนเรียนไม่จบ??

แล้วเรื่องราวของพวกตัวประกอบแบบ เจ้าของร้านชำ คนทำความสะอาดห้องน้ำ คนขายลูกโป่ง ที่ดูจะเป็นเหมือนตัวประกอบในเรื่องที่เรากำลังติดตาม แต่คนเหล่านั้น คือตัวเอกในเรื่องของตัวเอง โดยปฎิเสธไม่ได้ว่า เพราะคนเหล่านี้นี่แหละที่ทำให้โลกที่ถูกสร้างขึ้นดูสมจริงมากยิ่งขึ้น

แต่คงไม่มีใครเสียเวลามานั่งเล่าเรื่องราวของคนที่ไม่ประสบความสำเร็จโดยไม่มีแก่นสารให้เราฟังหรอกกระมัง?

และก็คงไม่มีนักอ่านมากมายนักหรอกที่อยากจะอ่านเรื่องราวที่ลงท้ายด้วยความล้มเหลว โดยไม่ได้ “อะไร”



จริง ๆ แล้ว ตอนจบที่ล้มเหลวควรเป็นผลลัพธ์ส่วนมากของเรื่องที่เริ่มต้นไม่ดีเสียส่วนใหญ่ด้วยซ้ำ



ฉันไม่เชื่อว่าโลกนี้จะใจดีขนาดยอมให้คนที่กลับตัวกลับใจ “ทั้งหมด” ได้พบเจอกับเรื่องดี ๆ

กับบางคนเองที่ทำดีมาตลอดยังจบลงด้วยโศกนาฏกรรมได้เลย แบบนั้นคงไม่ค่อยยุติธรรมกับพวกเขาจริงไหม ??



แล้วทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่วจะมีประโยชน์อะไรกัน ??



อย่าเพิ่งเข้าใจกันผิด ฉันไม่ได้จะบอกว่าการกลับใจภายหลังไม่ใช่สิ่งควรกระทำ หรือคนที่ร้ายควรจะร้ายต่อไปให้ถึงที่สุด

แต่อยากจะบอกว่า แทนที่จะมาพยายามหรือกลับใจภายหลัง ทำไมไม่สู้เริ่มต้นให้ดีตั้งแต่ทีแรก ??



แต่ก็อย่างว่าแหละ นี่คือชีวิตจริง เราไม่ใช่ตัวละครที่อยู่ในโลกของภาพยนตร์หรือเรื่องแต่งเรื่องไหน เราประสบกับเหตุการณ์เหล่านั้นด้วยตัวเอง ไม่ได้มองจากมุมมองของคนที่รับรู้ทุกเรื่องราว แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าทางไหนควรทางไหนไม่ควร



คนเราผิดพลั้งกันได้ เช่นเดียวกัน ฉันก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบอะไร ฉันก็ผิดพลาดอยู่มากมายไม่ต่างจากคุณ ๆ ทั้งหลาย ทำดีบ้าง ทำไม่ดีบ้างจนเป็นเรื่องธรรมดา



และยังมีอีกหลายความผิดที่ฉันยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังเดินมาผิดทาง



อาจจะเป็นสิ่งนี้เองก็ได้ ที่ทำให้ชีวิตคนดูมีมิติต่างจากตัวละคร มีรัก โลภ โกรธ หลง ดี ชั่ว ปนกันไป



ความไม่สมบูรณ์แบบนี้แหละที่จะช่วยให้คนเราดูสมบูรณ์แบบขึ้น



สิ่งที่ฉันทำได้ตอนนี้คือ พยายามบรรเทาให้ความผิดเหล่านั้น ร้ายแรงน้อยลง(ถ้ารู้ตัวล่ะก็นะ)



แต่ฉันก็ไม่ได้คาดหวัง ตอนจบ Happy ending แบบในนิทานเสียเท่าไหร่

หรือสุดท้าย ฉันอาจจะเป็นตัวอย่างที่ล้มเหลว และไม่เคยถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงเลยก็ได้



ใครจะรู้?? 
SHARE
Writer
Gorgeoussky
คนธรรมดา ไม่พิเศษ
หลงรักท้องฟ้า :)

Comments

ชอบที่พูดถึงตัวประกอบในหนัง ❤️ เพราะชีวิตจริงเราก็เป็นตัวประกอบเหมือนกัน 5555
Reply
Gorgeoussky
9 months ago
แต่ก็เป็นตัวเอก ในเรื่องของตัวเองนะ:)
จริงด้วย
Reply