ณ ขณะนั้น...
ในวันวันนึงเราใช้เวลาในการ "โหยหาอดีต" ไปวันละ กี่นาที? กี่ชั่วโมง?
แล้ววันวันนึง เราใช้เวลาในการ "กังวลเกี่ยวกับอนาคต" ล่ะ ไปวันละ กี่นาที? กี่ชั่วโมง?
.
เราทุกคนล้วนเคยมีช่วงเวลาแบบนั้นถูกมะ
เราเองก็เสียเวลาไปกับ อดีตที่ผ่านมาแล้ว กับ อนาคตที่ยังมาไม่ถึง ไปเยอะเลยแหละ
ก็เราไม่ชอบอะไรที่มันไม่เป็นไปตามแผนนิ่ เราชอบที่ทุกอย่างมันได้ถูกตระเตรียมไว้แล้ว
...และช่วงเวลา และเหตุการณ์ดีดีในอดีตมันก็น่าคิดถึงไม่ใช่หรอ ก็ปัจจุบันตอนนี้เราไม่มีความสุขนิ่
จงมีความสุข กับปัจจุบันขณะเชื่อว่าทุกคนต้องเคยได้ยินประโยคนี้มาบ้าง ดูเหมือนไม่มีอะไร ดูเหมือนทำง่าย
แต่เอาจริงๆก็ยากอยู่ในที 
.
" หมอคะ...ช่วงที่ผ่านมาหนูไม่มีความสุขเลย หนูเอาแต่คิดว่า มันถึงเวลาที่เราเดดไลน์กับตัวเองไว้แล้ว ว่าจะทำสิ่งนี้ๆให้สำเร็จก่อนวันนี้ เวลาเท่านี้ แต่ดูทีท่าแล้ว...มันจะไม่สำเร็จ " 
" ทำไมต้องรีบขนาดนั้นล่ะครับ ค่อยเป็นค่อยไปไม่ได้หรอ อยู่กับปัจจุบันดีกว่านะครับ " ??
"..."
ตั้งแต่ต้นปีมา เราตั้งใจใช้ชีวิตมากๆ ตั้งใจเดินแบบสุดๆ ระวังดูแลตัวเองไม่ให้ล้ม ไม่ให้เจ็บตัว เจ็บใจตั้งแต่ต้นปี 
มันก็ไม่ได้ทำให้เรามีความสุขมากมาย แต่สำคัญคือ มันไม่ทำให้เราทุกข์ 
เพราะเราแทบจะไม่ได้คิดถึง หรือกังวัลเรื่องในอนาคตที่ไม่รู้และจับต้องอะไรไม่ได้
แบบที่เราชอบทำมันเป็นประจำ...
เราไม่ได้ปลง ตรัสรู้ และไม่ได้ปล่อยวาง เรายังเป็นคนคนนึงที่ซึมเศร้า คิดมาก และวิตกกังวล
.
แต่ แค่อยากจะบอกว่า...
"ช่วงเวลาที่เราได้ อยู่กับปัจจุบันขณะ
ไม่ได้กังวลกับอนาคต ไม่จมกับอดีต"

แม้จะแค่ช่วงเวลานึง แต่มันมีความสุขจริงๆนะ
.

ปล. ไม่รู้เพราะยาซึมเศร้าที่กิน หรือสติที่เรียกกลับมาได้อะไรก็แล้วแต่...
แต่ดีขึ้น : )



SHARE
Writer
mayasworld
monster
Wanderluster / patient of MDD

Comments