สัตว์กระดาษขาว
ช่วงนี้เห็นการเล่น #10yearschallenge เป็นที่โปรดปรานกันมาก มันก็ทำให้เราไปนั่งขุดรูปเก่า ๆ มาดู ก็ตลกดีที่ตัวเราเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกัน แต่ระหว่างที่หารูปเก่าและดูของคนอื่น ๆ ทำให้เห็นบางอย่างที่คล้ายกันของหลาย ๆ คนรวมทั้งตัวเราเอง ว่า..
ทุกคนต้องเปลี่ยนไป 
 
ใช่ "ต้องเปลี่ยนไป" 

ไม่ใช่เฉพาะภายนอก แต่ภายในก็เช่นกัน
เคยพูดกับบางคนไว้ว่า จริง ๆ คนเรามันไม่เคยเปลี่ยนหรอก
แค่ได้รับอะไรใหม่ ๆ เข้ามาแปะเพิ่ม หรือทิ้งบางอย่างไป

..มันเลยดูเปลี่ยนไป..

ซึ่งจริง ๆ เราก็คือเราคนเดิม คนที่เห็นว่าเปลี่ยนคือคนอื่น 
เราคือเราคนเดียวกับเมื่อ 20ปี 10ปี 5ปี หรือปีที่แล้ว
และเราคือคนเดียวเท่านั้นที่รู้ความจริงข้อนี้ 
มนุษย์เป็นสัตว์ ไม่ว่าเราจะยกย่องตัวเองให้เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นแค่ไหน
เราก็คือสัตว์ คือสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์นึงบนโลก แค่นั้น
เราคือสัตว์ ที่ทำผิด ที่ไม่เข้าใจ ที่ไม่ยอมรับในหลาย ๆ อย่าง
เราคือสัตว์ ที่เกิดมาเป็นดั่งกระดาษขาว และถูกแต้มสีมาตลอดชีวิต
บางครั้งก็เป็นสีสันสวยงาม บางครั้งก็เป็นสีดำ
บางครั้งก็จากคนรอบข้าง บางครั้งก็แต้มเอง
จุดเหล่านั้นคือสิ่งที่คนอื่นมองเรา และเราไม่สามารถควบคุมได้
บางครั้งเราก็ทำให้มันชัดเอง บางครั้งก็เปล่า
..เราคือคนเดียวกับเมื่อ 20ปี 10ปี 5ปี หรือที่แล้ว 
ที่มีสีเพิ่ม
บางสีก็เข้มขึ้น
บางสีก็จางลง
แค่นั้นเอง
และเราคือคนเดียวเท่านั้นที่รู้ความจริงข้อนี้
..ของตัวเอง

...ถึงกระนั้น หลายคนก็ชอบให้คนรอบตัวเป็นเหมือนเดิมอยู่ดี
ไม่ว่าจะด้วยความยึดติดส่วนตัว ความเคยชิน หรืออะไรก็ตามแต่

เหมือนเดิมของเขา คงเป็นเราที่ถูกแต้มไว้เพียง 2 สี

เหมือนเดิมของเขา คงเป็นเราที่ถูกแต้มไว้เพียง 3 สี

เหมือนเดิมของเขา..คงเป็นเราที่ทุกสีเคยจางกว่านี้

..น่าสลดที่บางคนเรียกมันว่า "ความรัก" ด้วยซ้ำ..
ตกลงคุณรักเรา... หรือรักสีที่อยู่บนตัวเรา
หลายคนที่สนิทกัน โกรธกัน
เพียงเพราะแค่มองแต่สีที่ถูกแต้มใหม่
หลายคนที่เกลียดกัน ให้อภัยกัน
เพียงเพราะแค่มองสีอื่น หรือสีขาวเดิมของคนคนนั้น
น่าตลกที่หลาย ๆ ครั้งพวกเขาเติมสีให้กันเอง
แล้วก็มองเฉพาะสีนั้นอย่างใจจดใจจ่อ
และบางครั้ง สีนั้นไม่เคยมีอยู่จริงด้วยซ้ำ

เราเลือกเองที่จะโกรธ
เราเลือกเองที่จะเกลียด
เราเลือกเองที่จะรัก
เราเลือกเองที่จะอภัย
เรา...เลือกสีให้คนอื่นเอง
..................เพื่อตัวเอง 

แต่ก็..นั่นแหละ มันคงไม่มีใครเปลี่ยนไปจริง ๆ หรอก
สีที่เราเลือกแสดงออก กับ สีที่คนอื่นเลือกมองต่างหากที่เปลี่ยน
ต่อให้เราแสดงสีฟ้า คนก็อาจมองสีเขียว
ต่อให้เราแสดงสีส้ม คนก็อาจมองสีแดง
..ต่อให้เราแสดงสีขาว คนก็อาจเห็นสีดำ..

และเราไม่สามารถไปบังคบอะไรใครได้ นอกจากตัวเราเอง
สีขาวของเรา อาจมีน้อยคนที่เห็น 
แต่หนึ่งในนั้นคือตัวเราเอง
ต่อให้ถูกสีอื่นบดบังแค่ไหน
มันก็มองเห็นได้ ตราบเท่าที่เราจะมอง

เช่นกันกับผู้อื่น
ต่อให้สีของเขามากขึ้นเพียงใด
ต่อให้สีของเขาเข้มขึ้นหรือจางลงเพียงใด
ต่อให้สีของเขามืดมดเพียงใด
สีขาวเดิมของเขาก็อยู่ที่เดียวกัน
สีขาวที่เรารู้จัก
สีขาวที่เราเฝ้าตามหา
มันอยู่แค่ตรงหน้า
...แค่นั้นเอง

SHARE
Writer
ToongMaew
นักโม้
คุงคูที่ขี้เกียจสอน ชอบปล่อยให้เด็กตรัสรู้เอง มีแมวไว้จิ้มและดูมันนอน

Comments