สัตว์กระดาษขาว
ช่วงนี้เห็นการเล่น #10yearschallenge เป็นที่โปรดปรานกันมาก มันก็ทำให้เราไปนั่งขุดรูปเก่า ๆ มาดู ก็ตลกดีที่ตัวเราเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกัน แต่ระหว่างที่หารูปเก่าและดูของคนอื่น ๆ ทำให้เห็นบางอย่างที่คล้ายกันของหลาย ๆ คนรวมทั้งตัวเราเอง ว่า..
ทุกคนต้องเปลี่ยนไป 
 
ใช่ "ต้องเปลี่ยนไป" 

ไม่ใช่เฉพาะภายนอก แต่ภายในก็เช่นกัน
เคยพูดกับบางคนไว้ว่า จริง ๆ คนเรามันไม่เคยเปลี่ยนหรอก
แค่ได้รับอะไรใหม่ ๆ เข้ามาแปะเพิ่ม หรือทิ้งบางอย่างไป

..มันเลยดูเปลี่ยนไป..

ซึ่งจริง ๆ เราก็คือเราคนเดิม คนที่เห็นว่าเปลี่ยนคือคนอื่น 
เราคือเราคนเดียวกับเมื่อ 20ปี 10ปี 5ปี หรือปีที่แล้ว
และเราคือคนเดียวเท่านั้นที่รู้ความจริงข้อนี้ 
มนุษย์เป็นสัตว์ ไม่ว่าเราจะยกย่องตัวเองให้เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นแค่ไหน
เราก็คือสัตว์ คือสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์นึงบนโลก แค่นั้น
เราคือสัตว์ ที่ทำผิด ที่ไม่เข้าใจ ที่ไม่ยอมรับในหลาย ๆ อย่าง
เราคือสัตว์ ที่เกิดมาเป็นดั่งกระดาษขาว และถูกแต้มสีมาตลอดชีวิต
บางครั้งก็เป็นสีสันสวยงาม บางครั้งก็เป็นสีดำ
บางครั้งก็จากคนรอบข้าง บางครั้งก็แต้มเอง
จุดเหล่านั้นคือสิ่งที่คนอื่นมองเรา และเราไม่สามารถควบคุมได้
บางครั้งเราก็ทำให้มันชัดเอง บางครั้งก็เปล่า
..เราคือคนเดียวกับเมื่อ 20ปี 10ปี 5ปี หรือที่แล้ว 
ที่มีสีเพิ่ม
บางสีก็เข้มขึ้น
บางสีก็จางลง
แค่นั้นเอง
และเราคือคนเดียวเท่านั้นที่รู้ความจริงข้อนี้
..ของตัวเอง

...ถึงกระนั้น หลายคนก็ชอบให้คนรอบตัวเป็นเหมือนเดิมอยู่ดี
ไม่ว่าจะด้วยความยึดติดส่วนตัว ความเคยชิน หรืออะไรก็ตามแต่

เหมือนเดิมของเขา คงเป็นเราที่ถูกแต้มไว้เพียง 2 สี

เหมือนเดิมของเขา คงเป็นเราที่ถูกแต้มไว้เพียง 3 สี

เหมือนเดิมของเขา..คงเป็นเราที่ทุกสีเคยจางกว่านี้

..น่าสลดที่บางคนเรียกมันว่า "ความรัก" ด้วยซ้ำ..
ตกลงคุณรักเรา... หรือรักสีที่อยู่บนตัวเรา
หลายคนที่สนิทกัน โกรธกัน
เพียงเพราะแค่มองแต่สีที่ถูกแต้มใหม่
หลายคนที่เกลียดกัน ให้อภัยกัน
เพียงเพราะแค่มองสีอื่น หรือสีขาวเดิมของคนคนนั้น
น่าตลกที่หลาย ๆ ครั้งพวกเขาเติมสีให้กันเอง
แล้วก็มองเฉพาะสีนั้นอย่างใจจดใจจ่อ
และบางครั้ง สีนั้นไม่เคยมีอยู่จริงด้วยซ้ำ

เราเลือกเองที่จะโกรธ
เราเลือกเองที่จะเกลียด
เราเลือกเองที่จะรัก
เราเลือกเองที่จะอภัย
เรา...เลือกสีให้คนอื่นเอง
..................เพื่อตัวเอง 

แต่ก็..นั่นแหละ มันคงไม่มีใครเปลี่ยนไปจริง ๆ หรอก
สีที่เราเลือกแสดงออก กับ สีที่คนอื่นเลือกมองต่างหากที่เปลี่ยน
ต่อให้เราแสดงสีฟ้า คนก็อาจมองสีเขียว
ต่อให้เราแสดงสีส้ม คนก็อาจมองสีแดง
..ต่อให้เราแสดงสีขาว คนก็อาจเห็นสีดำ..

และเราไม่สามารถไปบังคบอะไรใครได้ นอกจากตัวเราเอง
สีขาวของเรา อาจมีน้อยคนที่เห็น 
แต่หนึ่งในนั้นคือตัวเราเอง
ต่อให้ถูกสีอื่นบดบังแค่ไหน
มันก็มองเห็นได้ ตราบเท่าที่เราจะมอง

เช่นกันกับผู้อื่น
ต่อให้สีของเขามากขึ้นเพียงใด
ต่อให้สีของเขาเข้มขึ้นหรือจางลงเพียงใด
ต่อให้สีของเขามืดมดเพียงใด
สีขาวเดิมของเขาก็อยู่ที่เดียวกัน
สีขาวที่เรารู้จัก
สีขาวที่เราเฝ้าตามหา
มันอยู่แค่ตรงหน้า
...แค่นั้นเอง

SHARE

Comments