วันนี้เท่านั้น พรุ่งนี้ไม่รู้
หลังจากที่บอกว่าจะมาสรุปชีวิตช่วงปีที่แล้ว เมื่อต้นปี ก็งานยุ่งจนไม่มีเวลามาเขียนเลย 
    ปีที่แล้วก็ถือว่าเป็นการเรียนรู้ทุกอย่าง มีหลายหลายอารมณ์มากในปีนั้น พอพูดแล้วเหมือนผ่านไปแปปเดียว แต่พอรวมเรื่องต่างๆแล้วถือว่าเยอะมาก ทั้งอินเลิฟ ทั้งอ่อนแอ ทั้งร้องไห้ ทั้งเศร้า ทั้งดีใจทมันปะปนกันไปหมด ชีวิตที่สับสน หมด passion ในการทำงาน เป็นปีที่ถามหาความหมายของการมีชีวิตอยู่ เป็นปีที่เหนื่อยสาหัสกว่าทุกปี เชื่อว่าปีนี้ก็เช่นกัน หลายๆเรื่องให้ลงรายละเอียดคงไม่ไหว สรุปว่าทุกครั้งที่ท้อ เรามีคุณคอยให้กำลังใจ ทุกครั้งที่ร้องไห้มีคนคุณคอยรับฟัง แต่มันก็ไม่ใช่ทั้งหมด เราว่ามันอยู่ที่เราบอกตัวเองต่างหากว่าทุกอย่างมันจะผ่านไป ทุกอย่างจะต้องดีขึ้น เป็นปีที่ชอบหนีปัญหาเอามากๆ ด้วยการเข้าไปจัดการกับปัญหาให้มันจบไป 

  ช่วงนี้มีเรื่องที่ไม่เข้าใจกันบ่อย พูดขัดหูกันบ่อย แต่เธอก็จะดูออกว่าเรางอน เธอก็จะง้อเราด้วยวิธีการโทรมาหา คอลมาบ้าง แค่นี้เราก็หายงอนแล้ว เราบอกรักเธอทุกวัน โดยที่เธอไม่ต้องบอกรักกลับมา เราเถียงกันบ่อยเพราะเธอไม่เชื่อในรักแท้ แต่ฉันเชื่อว่ามันมีจริงซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันจะเกิดกับฉันรึเปล่า แต่ฉันก็พยายามเข้าใจว่าประสบการณ์ของเรามันต่างกัน เธอมาจากครอบครัวที่ไม่อบอุ่น ส่วนฉันมาจากครอบครัวที่อบอุ่นเกินไป ฉันไม่ขอให้เธอเปลี่ยน แต่ฉันจะมองเธอด้วยความเข้าใจ แต่ขออย่างเดียวให้เธอซื่อสัตย์กับตัวเอง ในวันนี้ที่เรายังรู้สึกกันอยู่ ฉันจะบอกรักเธอทุกวัน รักเธอให้ดีที่สุดเท่าที่คนคนนึงจะรักได้ ไม่รู้ว่าเธอจะสัมผัสได้รึเปล่าในสิ่งที่เราพยายามทำให้ อนาคตช่างมัน ความรักคือการปรับตัวไปพร้อมกับความเปลี่ยนแปลง วันนึงฉันจะรับให้ได้ จะรักตัวเองให้มากเท่ากับที่รักเธอ และแม้สุดท้ายมันจะเป็นรักแท้รึเปล่าก็ช่างมัน ขอให้เป็นรักที่ดีก็พอ แด่คุณคนที่ไม่เชื่อในรักแท้ แต่ให้เป็นรักที่ดี เพราะต้องวันนี้เท่านั้น พรุ่งนี้ไม่รู้ 😶
SHARE
Written in this book
365 Day countdown
Writer
yellowmellow
Writer
อ่อนแอที่สุดก็ในนี้แหละ คนที่ให้คำปรึกษาให้คนอื่นใช่ว่าจะหาทางออกเองได้

Comments