ความรัก ความตาย ไร้ขอบเขต

ขอให้ความรักนี้เป็นเหมือนห้วงสมุทร 
 อันเคลื่อนไหวอยู่ระหว่างฝั่งแห่งวิญญาณของเธอทั้งสอง    - คะ  คะ  คา .... คาา..า ( ออกเสียงไม่ได้ เพราะจำไม่ได้ )   คาอะไรวะ!!  
//  มีภูมิหลังอธิบายไว้ท้ายเรื่อง เชื่ออย่างยิ่งว่าท่านจะกลับมาอ่านใหม่อีกครั้ง
ด้วยความรู้สึกที่ต่างไป //


A   คุยถูกคอว่ะ เรามีอะไรคล้ายๆ กัน
      เหมือนรู้จักกันมานาน
B   นั่นดิพี่ 


ชายสองคน คุยออกรสระหว่างเดินลงบันไดจากชั้น 13 ของตึกร้างแถวทองหล่อ ชายที่มีอายุมากกว่าถือกุญแจที่มีสมุนเป็นดอกย่อย ๆ อีกประมาณ 15 - 20 ดอก แท้จริงชายที่อายุน้อยกว่ามาดูห้องพักที่นี่ แล้วชายที่อายุมากเป็นเจ้าของตึกร้างนี้   ทั้งสองเดินลงมาถึงชั้นลอยชั้น 12 เป็นโถงกว้างๆ ที่แต่ก่อนเคยเป็น BAR ขนาดเล็กๆ โถงนี้มีเสาอยู่ 2 ต้น ไม่มีฟอร์นิเจอร์ใดใดเลย



A    ห้องพออยู่ได้มั้ยต้อม 
B    เหี้ย !
A    ห้องเหี้ยสินะ ....  
ชายอายุมากกว่าเก็บกุญแจด้วยความน้อยใจ   
B     เปล่าพี่ เหี้ยเสา
       ผมตายเพราะอีเสานี่แหละพี่ 
A     ยังไง ไหนเล่า 
B     แม่ง คือตอนผมแต่งงานพี่เคยเห็นเสาน้ำแข็งแกะสลักป่ะ งานแต่งผมอ่ะมันแกะเสาแล้วข้างบนเป็นหงศ์ตัวใหญ่ ขนาดประมาณนี้ ( เขากางแขนสุดแขน )  อยู่บนยอดเสาจ้างช่างแกะสลักจากมูเตรูมาแกะ แพงมาก ซึ่งตอนนี้ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสั่งมาทำไม 
A     เห้ย มีเหมือนกันเลย แต่งานแต่งของพี่มีตัวเล็กๆ สั่งมาเพราะแฟนพี่ชอบ 
B     ในงานผมกะทำเซอร์ไฟรท์แฟนด้วยการแต่งชุดเป็น SUPERMAN พอเจ้าสาวออกมาโผล่ในงาน ผมก็จะเปิดตัวอุ้มเจ้าสาวขึ้นสลิงไปตัดเค้กบนชานเดอเลีย
A      โอโห ไหนมึงจบถาปัตย์แต่มึงเล่นใหญ่มาก
B      ผมเคยเล่นละครเวทีด้วยพี่ ต่อนะ... พอแฟนผมเห็นชุดแล้วก็ชอบ ลืมบอกแฟนผมชื่อ จะ ... จะ ....เจะ .. เจะ ( นึกชื่อไม่ออก )  โอ๊ยย นั่นแหละ นางชอบมาก เลยแกล้งวิ่งไปหลบหลังเสา แฟนผมกวนตีนนั่นแหละพี่ 
A      หลบแบบนี้ป่ะ 
เขาทำท่าหลบจำลองจากภาพยนตร์อินเดียหลายๆเรื่องที่เคยดู เริ่มจากการซ่อนตัวหลังเสาให้มิด แต่ทว่าไม่มิด และเริ่มโยกตัวเป็น Step ซ้ายขวา 
 

B     พี่ทำไรวะ 
A     ช่วยแสดงไงจะได้เห็นภาพ 
B     ไหนพี่บอกเป็นสัตวแพทย์
A     นอกเวลาพี่ก็เล่นละครเว้ยคนในวงการรู้จักพี่เยอะ ต่อเหอะ หลบแล้วไงต่อ
B     หลังจากนั้นก็...  วิ่งไปกะจะโอบแฟนแล้วเหาะทยานฟ้าตามหวัง แต่พลาดชนเสาปั้ง ! ( วิ่งไปชนเสา ) แล้วหงศ์แม่งล่วง
A      ล่วงไง
B      เหินเลยพี่ 
A      แบบนี้ป่่ะ ( ขาเหยียดแขนขาออกกว้าง กะทำให้เหมือนหงศ์ แล้วจะกระโดดมาหาเขา ) 
B      ไม่ใกล้เคียงเลยพี่ ... 
ชายอายุมากกระโดดสโลว์เหินฟ้ามาตวัดมือบนอากาศให้เหมือนปีกตวัดลงบนหัวชายหนุ่มแบบหลอกๆ  
A     ( ทิ้งตัวนอนราบกับพื้น ) จบโดนหัว สมองทะลัก ตาย.......
B    มึงไม่น่าสั่งหงศ์นั่นเลยเอาจริง
A    โคตรพลาด  ไม่เป็นไรเราตายไปละ อย่างน้อยวิญญาณก็ยังอยู่
ชายหนุ่มครุ่นคิด เขาค่อยๆลุกขึ้นจากพื้นช้าๆ สบตากัยชายอายุมาก แล้วเอ่ยปากถาม 


พี่.... ทำไมเราสองคน ถึงยังไม่หายไป ..

ชายอายุมากครุ่นคิดบ้าง ยอมรับว่าเขาสะอึกกับคำพูด เขาเองก็ไม่รู้เหตุผลว่าทไไมวิญญาณอย่างเขา ถึงไม่หายไป

A    เห็นเสาสองต้นนี้มั้ย ตอนพี่อยู่ที่นี้เมื่อก่อน เขาว่ากันว่าเราจะสามารถติดต่อคนเป็นได้ผ่าน    เสาสองต้นนี้   
B   สมัยที่พี่บอกว่ายังไม่ได้เป็นเจ้าของตึกน่ะเหรอ  
A    ใช่ เจ้าของคนเดิมเขาตายที่นี่ เขาดูแลตึกใฟ้าะอาดเพื่อดวงวิญญาณดวงอื่นๆ จะได้เข้า  มาพักอาศัยได้  จนวันหนึ่งเขารู้ตัวว่ากำลังจะหายไป เขาพูดกับพี่ว่า " พี่ฝากด้วยนะ ต้อนรับดวงวิญญาณใหม่ๆ ให้ที่พักที่ดีแก่พวกเขา "        แล้วเขาก็สลายไปต่อหน้าพี่ เขาเคยบอกว่าหากเราสัมผัสเสาสองต้นด้วยใจมุ่งมั่น คิดถึง คะนึงหา หลับตา ฟังเสียง เราจะไม่เห็นคนเป็น ๆ ก็จริง แต่เราได้ยินเสียงพวกเขาได้ แต่ไม่มีใครเชื่อพี่ หาว่าพี่บ้า 
B     พี่แม่งบ้า
A     นั่นไงมึงอีกคน 
B     แล้วทำไมเรายังไม่หายไปพี่ 
A     พี่ไม่รู้ 
B     แล้วพูดทำม้าย !!!
ชายหนุ่มส่ายหัว ถอนหายใจอย่างผิดหวัง  
B    พี่รู้เรื่องผมละ ตาพี่บ้าง พี่ตายไง ..?
A    คะ... คะ คาาา... คะ จำไม่ได้ แต่คนนั้นเขาเคยกล่าวว่า  จงยืนอยู่ด้วยกันแต่ว่าอย่าใกล้กันนัก
เพราะว่าเสาของวิหารนั้นก็ยืนอยู่ห่างกัน
และต้นโพธิ์ ต้นไทร ก็ไม่อาจเติบโตใต้ร่มเงาของกันและกันได้

B   แล้วไงพี่
A   พี่ไม่รู้ว่าพี่ตายยังไง ตอนไหน  พี่เป็นคนกลัวความตายมากนะ พี่อยากใช้ชีวิตนานๆ แต่พอตาย กลับไม่รู้สึกกลัว เพราะตายโดยไม่รู้ตัว ( เขาหยุดสักครู่ ถอนหายใจ ) มันรวดเร็ว  ที่ตลกคืออะไรรู้มั้ย พอพี่มาอยู่ที่นี่ พี่คิดถึงแต่ลูกชาย ไม่ได้คิดถึงภรรยา มันตั้งคำถามว่าพี่รักเขาจริง ๆ มั้ย หรือแค่ทนอยู่ เพราะลูก ยิ่งคิดยิ่งเจ็บปวด อะไรอะไรมัน ชัดเจนและเป้นจริงยิ่งกว่าจริงเมื่อเราตายแล้วจริงๆ ความจริงแสนทรมานคือ พี่โคตรคิดถึงพวกเขาเลย  ภรรยา ... ลูกชาย .... ( เขามองหน้าชายหนุ่ม ) พี่นี่มัน แย่จริงๆ 
B   ช่างมันเหอะพี่ เราตายแล้ว เขาคงให้อภัยพี่แล้ว .... มันแย่ตรงที่ เราตาย เรากลับจำชื่อใครไม่ ได้เลย ทั้งตัวเอง คนรอบตัว จำชื่อใครไม่ได้เลยสักอย่าง    

ทั้งสองเงียบปล่อยให้เสียงเงียบทำงาน สักครู่ก็เริ่มบทสนทนาต่อ 


A    รู้จักความตายครั้งแรกตอนไหน 
B    ตอนไหนเหรอ ... ตอนเด็กๆเลยอ่ะ ตัวประมาณนี้ ( ทำมือขีดที่เสาแบบประหนึ่งว่าเป็นแท่งวัดส่วนสูง )
A    มึงตัวเล็กนะ
B    นอนเล่นเกมพี่ เกมบอย ตอนนั้นแม่เดินเขามาสภาพร้องให้มาเลย แต่ผมไม่ได้สังเกตผมเลยบอกแม่ " ไม่ๆ หนูจะเล่นเกม อย่ากวนนะ ! "
แม่บอก “ หยุดก่อนลูกคุยกับแม่หน่อย" แม่พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่อุดมไปด้วยความเศร้าโศก ผมรู้ทันทีว่าแม่จริงจังกว่าทุกครั้ง แม่ดึงผมเข้ามากอดเชื่องช้า ในอ้อมแขนแม่ แม่ใช้มือขวา ลูบหัวแผ่วเบา แล้วก็บอกว่า 

“               หนูต้องรู้จักความตายนะ             ความตายไม่เจ็บปวด มันสงบนิ่ง
ทุกคนมีความตายเป็นของตัวเอง                    แค่ไม่รู้ว่ามันจะมาเร็วหรือมาช้า “  

     ผมก็กอดแม่ แล้วบอกแม่ว่า  
 " ผมจะอยู่กับแม่เองครับ" ... ( กอดเสา ) 

A  หลังจากนั้น?
B   หลังจากนั้น ผมก็ไม่เคยเจอพ่ออีกเลย 
    จำหน้าพ่อไม่ได้แล้ว ไม่มีรูปถ่าย มีแค่รูปวาดฝีมือแม่ที่ห่วยมาก 

ชายอายุมากร้องให้ภายใน ใจสั่น 
 A   ขอให้ความรักนี้เป็นเหมือนห้วงสมุทร 
     อันเคลื่อนไหวอยู่ระหว่างฝั่งแห่งวิญญาณของเธอทั้งสอง ( พูดแล้วมองที่เสาสองต้น ) 
     คะ คะ คา .... คาา..า ( ออกเสียงไม่ได้ เพราะจำไม่ได้ ) คาอะไรวะ!!  
เงียบสักครู่  เขาหงุดหงิดที่แม้แต่จะให้เครดิต ยังจำชื่อกวีไม่ได้ 


B       เราจะติดต่อมนุษย์ยังไงนะพี่ 
A       จับมือกันแล้วแตะที่เสา หลับตา คอยฟังเสียง 
B       เหมือนคนบ้าจริง ๆ ด้วย
A       ลองดู เผื่อได้ เขาว่ากันว่า ความรักสามารถรับรู้ได้อย่างไร้ขอบเขต ความรักเป็นสิ่งที่ท้าทายต่อการเรียนรู้โลกกว้างได้เสมอ
ทั้งสองลองแตะเสา  
A      ถ้ามีมนุษย์อยู่แถวนี้ ลองส่งเสียงหน่อย.....

  เขาทั้งสองรอ หลับตาปี๋ แต่เหมือนจะไม่มีเสียงใดใด นอกจากหัวใจเต้นของทั้งสอง 


B     เงียบเลย เราบ้าแล้ว 
A    เออจริง 
C    ใครอ่ะ ?
A + B   ว้ากกกกกกกกกกก!!!!!!!
ทะสองตกตะลึงพรึงเพริด กระโดดแทบตกจากชั้น 12 
B เห้ย มีจริงๆว่ะพี่ 
A  เชี่ยๆๆ เป็นจริงวะ  โอ้ย หัวใจจะวายตาย 
B  พี่ตายแล้ว ....
เขาลองทำพิธีกรรมเดิม ท่าเดิม และถามต่ออีกครั้ง 
B    ฮัลโหล
C    กุกลัวมึงนะ ใครอ่ะ เสียงใครไม่เล่น


B     อาคุณยังไม่ตายใช่มั้ยครับ
C    เออยัง มีอะไร อย่าหลอกกุนะ กูมีพระดี 
B    ไม่ๆ คือ อยากฟากบอกหน่อย ฝากบอกแฟนผมที ฝากบอกว่าเรารักเธอมากๆเลยนะ ขอโทษที่สั่งไอหงศ์นั่นมา ซึ่งจริงๆเราซุ่มซ่ามเอง
C   แฟนชื่อไร
B    จะ... จะะะ... จ่ะ .จะ  ( น้ำตาเขาไหลริน )  ผมจำไม่ได้ ...
C    ยากหน่อยนะ  แต่ถ้าเจอจะบอกให้ 
B   คือ เธอเป้นคนน่ารัก ยิ้มเก่ง มีใฝ่เม็ดเบอเร่อที่ตูดขวา คุณอย่าไปแอบดูนะ เธอผมยาว  เธอสวย หน้าผากเธอมีแผลเป็นเล็กๆ เพราะตอนนั้นลื่นหัวฟาดซิงค์ ผมเป็นคนทำแผลให้เอง พาไปเย็บด้วย ถ้าคุณเจอนะ ฝากบอกเธอที 
A    พี่ฝากด้วยสิ ขอโทษ ที่ทิ้งมา.... โดยไม่ได้บอกลา 
C   พี่ไม่ระบุเหรอว่าขอโทษใคร 
A     พี่....จำไม่ได้เหมือนกัน 
B     บอกลักษณะสิพี่
A     ไม่ล่ะ แค่นี้พอแล้ว 
C     เห้ย  ฝากด้วยดิ  ...  ม่า  คิดถึงม่ามากเลยนะ  ปีนี้เผากระดาษให้ไม่ได้ ค่า P.M 2.5 เกิน 
       เดี๋ยวเผาออนไลน์ไปให้นะ ลูกหลานสะบายดี  ม่าชื่อกิม..

มือทั้งสองหลุดออก เพราะระยะห่างของเสาไกล
กันนักพวกเขาเมื่อยล้าเกินกว่าจะทนไหว


ทุกอย่างสงบนิ่ง   พี่คิดว่าเพราะความรักทำให้คนตายอย่างเรายังมีชีวิตอยู่ 
 
B       ยังงั้นเหรอ .....
A       พี่ว่าอย่างนั้น                                  

บรรยากาศดูเศร้าหมอก ผู้ชายอายุมากกว่าจึงชวนไปกินข้าว 
A        ไปกินข้าวกันเถอะ ชวนเอ็งไปดูร้านอาหารอร่อยๆ ต้มแซ่บวิญญาณกุ้งอร่อยมาก
B        ไปตามหาอาม่าให้คนนั้นด้วย .... ชื่ออา....กะ กะ กะ 
ทั้งสองคนพยายามนึกชื่อแต่นึกไม่ออก 


A + B     โว๊ยยยยยยยยยยย!!!!!!! 
....


.
.
.


*** ทั้งสองคนเป็นพ่อลูกกัน 
30 ปีที่แล้ว นายวัฒน์ทิ้งลูกอายุ 5 ขวบออกจากบ้าน ก่อนจะถูกรถชนเสียชีวิตในเวลาเดียวกัน 
นายต้อม เสียชีวิตจากการแต่งงานเหตุเพราะรูปปั้นแกะสลักตกทับหัวตาย 

Happy  Happy นะครับ   จากผู้เขียน .... 

Video การแสดงสด
https://youtu.be/f1JWiagUUoc


SHARE
Writer
mighty_
Writer / Actor
Somebody kick me ass.

Comments

mrd_hi
2 months ago
ฮึ๊ยยย ชอบมากเลยค่ะ มีต่อมั้ยคะ 55555
Reply
mighty_
2 months ago
ได้เลยครับ x
mighty_
2 months ago
Link การแสดงสดครับ
https://youtu.be/f1JWiagUUoc
mrd_hi
2 months ago
ขอบคุณค่ะ ดูแล้ว สนุกดีค่ะ รอเรื่องต่อนะคะ 555