คนนี้ห่วงเป็นพิเศษนะ
"คนนี้ห่วงเป็นพิเศษนะ"

เสียงนุ่มทุ้มของชายหนุ่มวัยทำงานกำลังค่อยๆเคลื่อนเข้าสู่ประสาทสัมผัสของฉัน ฉันจำเสียงเขาได้ดี เราเดินกอดคอกันไปพูดคุยสารพัดสารเพ หัวเราะ ยิ้ม สนุก เหมือนได้ย้อนกลับไปในวัยเด็กอีกครั้ง ไม่แปลกหรอกที่มันจะเป็นแบบนี้ เพราะเราสนิทกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว เรายังหยอกล้อกันเหมือนเดิม บางครั้งก็เจอรุ่นพี่ที่รู้จักบ้างแต่เราก็ยังตัวติดกันไม่ไปไหน 

น่าเสียดายที่เรื่องราวทั้งหมดที่เป็นแค่ความฝัน ...
ฉันฝันถึงเขาบ่อยๆทั้งๆที่เราไม่ได้คุยกันมาสักพักใหญ่แล้ว จะว่าไปก็เกือบๆจะครึ่งปีที่เราไม่ได้แม้แต่แชทหรือโทรหากัน ทามไลน์ในเฟสบุ๊คแจ้งเตือนความสัมพันธ์ครั้งก่อนที่บอกว่าเราเป็นเพื่อนที่รักกันมาก ระหว่างเรามีความผูกพันมากมายเกิดขึ้น แต่ก็นั่นแหละอาจจะเป็นแค่ชั้นเองที่คิดไปคนเดียว เวลาผ่านไปเราต่างเติบโตกันไปในแนวทางของตัวเอง เราพบเจอผู้คนมากขึ้น ทั้งเราและเขาต่างถูกกาละเวลาขัดเกลานิสัยจนเป็นตัวตนเฉกเช่นทุกวันนี้
กูคิดถึงมึงนะ ...
คำที่อยากพูดแต่ก็เก็บไว้ได้แค่ในใจ 
"กูรักมึงเสมอนะ" 
หลายปีก่อนกูเคยพูดกับมึงยังไง 
วันนี้กูก็ยังยืนยันแบบนั้น
กูหวังว่าสักวันนึงเราจะได้กลับมาคุยกันเหมือนเดิมนะ 
ในวันที่เราไขว้เขวไปกับบางจังหวะของชีวิต
กูอยากให้มึงให้อภัยกูและที่สำคัญให้อภัยตัวมึงเอง
กูเองก็มีส่วนผิด และตอนนี้กูก็ให้อภัยมึงและตัวเองได้แล้ว
กูจะยินดีกับทุกย่างก้าวของมึง ไม่ว่ามึงจะอยู่ที่ไหน ทำอะไร หรือยืนข้างใคร กูก็จะอยู่ตรงนี้เสมอ 

กููไม่เคยมีภาพในหัวเลยว่าวันหนึ่งจะไม่มีมึงในชีวิต 
พอวันนั้นมาถึงจริงๆกูก็รู้ว่ากูทำใจไม่ได้เลย
กูจะมองมึงอยู่ห่างๆแม้ในวันนี้จะไม่มีที่สำหรับกูในพื้นที่ชีวิตมึงเลยก็ตาม 

SHARE
Writer
rainnycool
...
ผู้หลงรักธรรมชาติ ชื่นชอบการอ่านและชอบบอกเล่าเรี่องราวต่างๆผ่านตัวอักษร ชอบฟังเพลงPOPและR&B นอกจากนี้ยังรักการดื่มกาแฟเป็นชีวิตจิตใจอีกด้วย

Comments