มันจะมีบางคน..ที่เป็นข้อแม้ของทุกอย่าง
เราทุกคนต่างมีกำแพงเป็นของตัวเอง
เรามีกำแพงเอาไว้เพื่อป้องกันความรู้้้สึกที่เจ็บปวดในทุกรูปแบบ

ยิิ่งเราเคยเจ็บมากเท่าไหร่ 
เราก็จะยิิ่งก่อกำแพงสูงขึ้นมากเท่่่่านั้น

ในขณะที่เราเองก็ไม่เคยรู้สึกตัวเลยว่า..
กำแพงที่เราเป็นคนก่อขึ้น

ก็เหมือนกับห้องที่เราใช้กักขังตัวเองเอาไว้
มันทำให้เราไกลออกจากทุกคน ไกลออกจากทุกความสัมพันธ์ที่มีสิทธิ์จะทำให้เราเสียใจ

บางวันอาจจะมีคนอยากจะทำลายกำแพง
หรือพยายามจะปีนข้ามกำแพงมา

มันก็มีทั้งคนที่ทำสำเร็จ และก็มีคนที่ล้มเหลว
แต่ทุกอย่างก็ไม่ได้เป็นไปด้วยดีเสมอหรอก

คนบางคนที่ปีนข้ามกำแพงมาสำเร็จ
ก็กลับถอดใจ เมื่อรู้ว่าฉันกำลังก่อสร้างกำแพงเล็กๆ ขึ้นมาอีกครั้งในความสัมพันธ์นี้

อาจจะเป็นเพราะฉันกลัวที่จะเจ็บปวดมากเกินไป
แต่ทุกๆ กำแพงในตัวฉันนำพาให้ฉันได้พบกับคนอีกคนที่ฉันไม่เคยรู้จัก

เธอก็คือฉัน 
ฉันอีกคนที่ซ่อนอยู่ข้างใน

เธอเป็นคนที่ไม่เก่งวิชาภาษาไทยเอาซะเลย
ยิ่งเรียงความนะเขียนได้ห่วยแตกมากๆ

แต่ถึงยังไงซะ..เธอรักการเขียนมากๆ อยู่ดี
เหมือนมันเป็นสิ่งเดียวที่จะเล่าความรู้สึกของเธอให้ออกมาเป็นรูปธรรม

เธอชอบฟังเพลงเศร้า เพราะความเศร้าคือเพื่อนที่จริงใจที่สุดภายใต้ห้องแห่งกำแพงนั้น

แล้วเธอก็ยังเป็นคนที่รักการอ่านหนังสือเป็นชีวิตจิตใจ ทั้งๆ ที่ปกติแค่จับหนังสือก็ง่วงแล้ว

เธอมีความสุขกับการนั่งอ่านหนังสือในซอกมุมอับๆ ของห้องสมุด เธอใช้ชีวิตแบบนั้นมาตลอด

ในวันธรรมดาวันนึงที่ห้องสมุดปิดบางบริเวณเพื่อทำการก่อสร้าง ก็มีมุมของใครบางคนถูกปิดไปด้วยเช่นกัน มุมที่อยู่ใกล้ๆ กับมุมของเธอ ทำให้เขาต้องขยับมาอยู่ที่มุมเดียวกัน 

นั่นเป็นครั้งแรกที่เธอได้เจอกับคุณ
คุณอ่านหนังสือประเภทเดียวกันกับเธอ

คุณมักจะชอบหยิบหนังสือของนักเขียนคนเดียวกันกับเธอ ฉันเห็นที่คุณแอบหัวเราะออกมา ตอนที่เธองึมงำกับการเลือกหนังสือบนชั้น

เธออาจจะหันไปมองแรงใส่คุณบ้าง แต่อย่าใส่ใจ
เธอก็คงจะอายนั่นแหละ

แต่มีสิ่งนึงนะที่คุณไม่รู้..ตามปกติแล้วเธอไม่ค่อยแบ่งที่ให้ใครนักหรอกนะ ยิ่งที่มุมโปรดมุมประจำน่ะ 

การที่เธอจะยอมให้ใครสักคนปีนกำแพงข้ามมาเพื่อมาแชร์พื้นที่ด้านในก็คงเป็นเรื่องที่ยากพอตัว

แต่..คุณเป็นคนแรกที่เธอยอมให้ปีนกำแพงข้ามมา และคุณก็ยังเป็นคนแรก..ที่เธอยอมจะแชร์มุมอับๆ  ในห้องสมุดให้คุณได้นั่งอ่านหนังสือด้วยกัน ฉันก็ไม่รู้เหตุผลเหมือนกันว่าทำไม รู้แค่ว่า..

ตั้งแต่วันนั้นมุมของเธอก็กลายเป็นมุมของคุณด้วย เธอรู้ดีว่าความสัมพันธ์ครั้งนี้มีสิทธิ์ที่จะต้องเจ็บปวด และเสียใจ เธอรู้ดี แต่ไม่ต้องห่วง เธอจะไม่เป็นไร

เพราะการได้รักคุณมันมากพอจะทำให้คนอย่างเธอได้เรียนรู้ว่าไม่มีความสัมพันธ์รูปแบบไหนบนโลกที่จะไม่เสียใจหรอก เราต้องมีวันที่ใจแตกสลายกันทั้งนั้น

เพื่อจะทำให้เราเรียนรู้ว่า..เราควรจะรัก หรือทำตัวยังไงในความสัมพันธ์รูปแบบนั้นๆ แม้มันอาจจะต้องผิดหวัง และทำให้กำแพงมันสูงขึ้นไปอีก เธอก็จะไม่เสียดายหรอกนะ

เพราะอย่างน้อยก้อนอิฐทุกก้อนในกำแพงของเธอ
ก็ทำให้เธอได้พบกับคุณ คนที่เป็นข้อแม้ทุกอย่าง






SHARE
Written in this book
Blue in pink
Writer
feelblue
Girl
Just a lil girl who love in photo and story.

Comments