กลับมาพบกัน

ช่วงนี้เราได้เจอกัน 
ใช่ อ่านไม่ผิดหรอก ฉันได้เจอคุณ 
งานฉันความจริงก็มี แต่ฉันเทหมด เทหมดเลยจริงๆนะ
แล้วหาเรื่องไปเจอคุณได้ทุกวัน ด้วยเหตุผลไก่กา
ที่บางทีฉันเองก็ยังยอมรับมันไม่ได้ 
มันอาจดูไม่ดีนัก ในสายตาคุณ ในสายตาคนอื่น
แต่คุณอาจไม่รู้ว่าฉันคิดถึงมาก ... จนต้องมาวุ่นวาย

เมื่อเราเจอกัน
การวางตัวกับคุณไม่ใช่เรื่องง่าย
การมองหน้าคุณก็เช่นกัน มันไม่ง่ายเลย
และมันยิ่งไม่ง่ายเมื่อฉันตัวว่ารู้สึกกับคุณมากมายขึ้น
... แบบนี้
ฉันเชื่อว่าคุณก็รู้ว่าฉันรู้สึกยังไง 
แต่ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด เท่าที่พี่คนนี้จะมีสติพอ
ไม่ให้คุณอึดอัด ไม่ให้คุณลำบากใจ 

อยากให้รู้ว่าที่ฉันไม่ได้ไปใกล้คุณ ฉันไม่ได้เกลียดคุณ
ที่ฉันพูดจาห้วนๆกับคุณ มันเป็นเพราะฉันคิดไม่ทัน
ที่ฉันทำเป็นไม่ค่อยมองคุณ ไม่ค่อยสนใจคุณ 
ฉันกลัวเผลอทำให้คุณรู้ตัว ว่าฉันยังเขินคุณอยู่

แล้วก็มารู้สึกหน่วงๆเอง 
เมื่อถึงตาคุณเมินฉันบ้าง 
ฉันยังรู้สึกกับคุณอยู่จริงๆนั่นแหละ
แม้ว่าจะห่าง ไม่เจอกันนานเกือบสามเดือน
คนเคยไหวหวั่น ... ก็ยังคงใจสั่นอยู่ดี

หวังว่าคุณจะยังไม่รำคาญกัน ที่ฉันเป็นแบบนี้

ฉัน ยังไม่รู้เลยว่าจะทำยังไงกับความรู้สึกของตัวเอง
ที่มีต่อคุณ จะเดินหน้าต่อ ก็กลัวว่าจะเสียใจ
จะเดินจากไป ก็ยังเสียดาย
ฉันรู้ ... ว่าฉันยังเข้มแข็งไม่พอ 
ขอเวลาให้ฉันอีกสักนิดเถอะ ... Please



ก็ตั้งใจว่าจะเขียนกลอนที่ค้างไว้ ... ให้มันจบ
เป็นเรื่องที่ตอกย้ำตัวเองว่าฉันควรคบ เธอได้แค่ไหน
อยากเรียกร้องให้เธอห่วงหา แต่รู้ดีว่าไม่มีค่าอะไร
ถ้าฉันเขียนบางคำลงไป เธอมาอ่านคงลำบากใจ กว่าที่มี..................
ฉันเลยไม่มีคำที่จะเขียน ข้อความก็ยังคงค้างไว้
ความรู้สึกของฉันก็ยังค้างใจ ...
               ... ยังไม่กล้าเดินไปทางไหนอย่างนี้
ถ้าหากบทกลอนคือสิ่งที่ฉันคิด ให้ตัดสินใจเดินทางสักที
กว่าฉันจะเขียนจบคงต้องใช้เวลาที่มี ... อีกแสนนาน



ความจริง เวลานี้ ฉันควรจะทำงาน ...
... แต่คุณทำให้ฉันฟุ้งซ่าน คิดแต่เรื่องคุณ

ไม่ดีเลยจริงๆนะ คุณน่ะ 

# Story <<NPR>>



SHARE
Written in this book
Story for NPR
พี่ชอบเรานะ คนที่ไม่มีอะไรเหมือนพี่เลยสักอย่าง
Writer
DreamN
Reader
เป็นเพียงหนึ่งคน ที่หลงรักบทกลอนหวานๆ

Comments