Chances
“เราเลิกกับแฟนเก่าเพราะความต้องการไม่ตรงกันค่ะ 

เราทำงานกลับมาห้อง ก็อยากพักเงียบ ๆ 
แต่แฟนเก่าเรา เค้าต้องการให้เราคุยกับเค้า ฟังเรื่องของเค้า 
ซึ่งเราไม่ต้องการฟังหรือพูดอะไรเพราะเหนื่อยงาน 
เหนื่อยการเดินทาง แล้วก็อีกหลาย ๆ เรื่อง รวมถึงนอกใจค่ะ” 

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันสาธยายสาเหตุที่ฉันเลิกกับแฟนเก่าทั้งที่คบกันมา 2 ปีกว่า

“ส่วนของเค้าคือ เค้าต้องการแค่มีคนอยู่ด้วย จะอยู่เงียบ ๆ 
หรือทำอะไรก็ได้ ขอแค่ให้รู้ว่ามีคนอยู่ในบ้านด้วยก็พอ 
แต่ที่ผ่านมาไม่มีให้ตอบโจทย์เค้าได้ เพราะอยู่กับที่บ้านกัน 
แล้วเค้าก็ไปหาที่บ้านทุกวันไม่ไหวไง ทำงานเหนื่อยอะ” 
เขาเล่าเรื่องฝั่งตัวเองในขณะที่รถกำลังมุ่งหน้าจากถนนกัลปพฤกษ์ไปยังถนนเทอดไท
หลังจากที่เราออกจากร้านข้าวแกงข้างทาง เพื่อกลับไปเอารถของเขาที่คอนโดฉัน

“งั้นเรามาลองดูมั้ย เธอกับเค้า เพราะเค้าอยู่คนเดียวอยู่แล้ว 
แล้วเราก็ไม่ไกลกัน เค้าไปค้างกับเธอได้ ยังไม่ต้องถึงกับเป็นแฟนกัน 
ใช้เวลาทำความรู้จักกันก่อน แล้วถ้ามันโอเคเราค่อยคบกันก็ได้”
บางอย่าง บางความรู้สึกในตัวฉันมันกำลังกระซิบบอกว่า 
เขาคนนี้แหละที่ฉันรอจะได้พบ และเปิดโอกาสให้ใจตัวเองได้ลองเสี่ยงอีกครั้ง

“เอาสิ ลองดู” เขาตอบพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ ที่มุมปากทั้งสองข้าง


“มาบ้านเลขที่ 47/10 ค่ะ” ฉันพูดพร้อมยื่นบัตรประชาชนให้รปภ. ที่ประจำการอยู่หน้าหมู่บ้าน

หลังจากขับรถเข้ามาตามทางไม่ไกล 
ฉันก็เห็นเขายืนรอที่หน้าบ้าน
ในชุดที่เรียกได้ว่า พร้อมเข้านอนเมื่อถึงเวลา

“ขอรบกวนหน่อยนะคะ” ฉันเอ่ยระหว่างที่ก้าวเท้าเข้าประตูบ้านนำหน้าเขาไป


“ทำไมเธอถึงโอเคกับเค้าล่ะ เค้าตัวเตี้ยนะ ขาก็ใหญ่ ตูดก็ใหญ่” 
เสียงของเขาอู้อี้ลอดผ่านแขนของฉันที่กำลังโอบกอดเขาอยู่

“ไม่นะคะ เค้าเตี้ยกว่าตัวอีก เค้าไม่ได้มายด์เรื่องรูปร่าง
แล้วเค้าก็ไม่ได้มองว่าตัวดูไม่ดีหรืออะไรนะ 
ถ้าเค้าไม่โอเค เค้าจะมาหาตัว กอดตัวอยู่หรอ หืมมม” 
ฉันลูบหัว และหอมผมของเขาระหว่างที่ตอบคำถาม

เขาลุกขึ้นจากโซฟาเบดเดินไปที่ประตู และวกกลับ

“ไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวตัวเหม็นบุหรี่” 
เขาคงจะเห็นสีหน้าสงสัยของฉันว่าเขาจะไปไหน ถึงได้พูดออกมา

ใช่แล้ว เขารู้ว่าฉันเหม็นกลิ่นบุหรี่ ดังนั้นเวลาที่เจอฉัน เขาจะไม่ค่อยสูบ
แต่ฉันก็อนุญาตเขาทุกครั้ง ค่อนไปทางรบเร้าให้เขาสูบเสียด้วยซ้ำ 
และครั้งนี้ก็เช่นกัน

หลังจากที่เขาสูบบุหรี่เสร็จ และก้าวเข้ามาในบ้าน 
เขาดิ่งขึ้นไปยังห้องน้ำชั้น 2 ทันที และกลับลงมาชั้นล่างในอีก 10 นาทีต่อมา

ตอนแรกฉันก็ไม่เข้าใจหรอกว่าทำไมต้องรีบขนาดนั้น
และทำไมถึงต้องไปเข้าห้องน้ำที่ชั้น 2
ทั้งที่ชั้นล่างของบ้านก็มีห้องน้ำ

แต่ตอนที่เขากลับมาสู่อ้อมกอดฉันอีกครั้งบนโซฟาเบดนั้น
ฉันได้เข้าใจว่าทำไม
ทำไมเขาต้องรีบขนาดนั้น
ทำไมต้องเป็นห้องน้ำชั้น 2

ก็เพราะว่าเค้ากลัวฉันจะเหม็นบุหรี่
เขาจึงรีบขึ้นไปที่เข้าห้องน้ำชั้น 2 
เพื่อจะได้ไม่ต้องเดินผ่านฉัน
และแปรงฟัน บ้วนปาก ล้างมือ 
เพื่อให้มีกลิ่นบุหรี่ติดตัวน้อยที่สุด

ดีที่ฉันอยู่กับเขา เขาจะได้สูบบุหรี่น้อยลง
และเขาจะได้เลิกสูบมันในที่สุด
อย่างน้อยเขาก็บอกกับฉันอย่างนั้น


นี่ฉันอาจจะมาถูกทาง ถูกคนแล้ว ก็เป็นได้นะ



SHARE
Writer
Loverdose
Wandering girl
My name is Love.

Comments