ฉันเกลียดความคิดถึง
01:47 AM

ถ้าเป็นปกติเราควรจะหลับไปแล้วด้วยฤทธิ์ยานอนหลับ 2 เม็ดและเพลงโปรดที่ฟังก่อนนอน

แต่เหมือนคืนนี้อะไรๆจะไม่เป็นใจ

เมื่อเพลย์ลิสต์ดันซุ่มเพลง “จะได้ไม่ลืมกัน” ขึ้นมา

จากที่กำลังเคลิ้มกับเพลงและฤทธิ์ยา ภาพในหัวกลับเล่นย้อนอดีตไปเรื่อยๆ ทั้งตอนทีี่มีความสุขและมีความทุกข์

ทุกความทรงจำต่างๆทำให้เราเกิดอาการที่เรียกว่า คิดถึง ขึ้นมาซะอย่างนั้น

ซึ่ง...เราเกลียดความคิดถึง


เพราะการที่เราคิดถึงใครสักคนหรืออะไรสักอย่าง
นั้นหมายถึง คนหรือของสิ่งนั้นไม่ได้อยู่กับเราแล้ว

คิดถึงแก
คิดถึงยู
คิดถึงพวกมึง
คิดอดีตที่ผ่าน
คิดถึงความสุขที่ร่วมกันสร้าง
คิดถึงความทุกข์ที่เจอมาด้วยกัน
คิดถึงมากๆ

จะเป็นยังไงกันบ้างนะ

ยังสบายดีกันอยู่มั้ยนะ

ตอนนี้มันหลับไปแล้วหรือยัง

แล้วคิดถึงเรา..เหมือนที่เราคิดถึงบ้างมั้ย

สารภาพตรงนี้เลยว่าเสียน้ำตาให้กับความคิดถึงไปมาก

มากกว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา

ถ้าคิดเป็นว่า คิดถึง 1 ครั้ง=น้ำตา 1 หยด

เราคงมีทะสาบแห่งความคิดถึงเป็นของตัวเองอยู่หลังบ้านแน่นอน


02:34 AM

น้ำตาพึ่งหยุดไหลเพราะปิดเพลงไปแล้ว

พร้อมกับความง่วงที่เริ่มกลับมา

ก็ดี พรุ่งนี้ต้องทำงานดี

ให้กายกับใจได้พักผ่อนบ้าง

แม้การคิดถึงความสุขต่างๆที่ผ่านมามันจะมีดีต่อใจก็เถอะ แต่เมื่อในตอนนี้มันไม่มีแล้ว..

ทุกอย่างเป็น “อดีต” ไปแล้ว

เห้อ ใจพังยับเยินครั้งที่ล้านสี่

เอาเถอะ สักวันคงชินไปเอง

แล้วเมื่อถึงวันนั้น หวังว่าเราจะคิดถึงทุกอย่างได้โดนไม่มีน้ำตาเข้ามายุ่งนะ


คิดถึงนะ
Goodnight


SHARE
Writer
29th
Fine, thanks.
Try to be positive thinker even though I’m not.

Comments