ผมกับคุณ
ครั้งแรกที่เราพบกัน      ผ่านมานานแล้วเนอะ ตั้งแต่วันที่เราพบกัน และวันที่เราจากกันก็เช่นกัน ผมมักจะเถียงกับตัวเองเสมอ ว่าถ้าย้อนเวลากลับไปได้ วันที่เราพบกันผมจะเดินเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้นที่ผมเคยเดินเข้าไปหาเมืื่อสองปีก่อนมั้ย หรือ ผมแค่จะยิ้มให้คุณแล้วก็ปล่อยผ่านเลยไปนั้นแหละ 

      เวลาผมนึกถึงช่วงเวลาของเรา ผมก็จะเลือกทางแรกเสมอ 
แต่พอผมนึกถึงช่วงเวลาที่ผมต้องอยู่กับตัวเอง แน่นอน ผมไม่รู้จักคุณดีกว่า 
 แต่พอผ่านมาได้ขนาดนี้ ก็ขอบคุณทุกๆอย่างนะ ผมไม่โกรธ ไม่เกลียดคุณเหมือนวันก่อนแล้ว 
ได้แต่นึกถึงประโยคสุดท้ายที่คุณพูดเสมอ 
ตัว เราเหนื่อยกันมามากพอแล้ว 
พอเหอะ 


                               
     
SHARE
Writer
sleepallday
บ่น บ่น บ่น
บ่นไปตามอารมณ์ ชอบหลับ และเขียนไรไปเรื่อย

Comments