ดีใจด้วยนะ......
เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2017 เป็นวันแรกที่เราเริ่มงานพร้อมกับคนคนนึง เค้านิสัยดี น่ารัก และมีน้ำใจกับเราเสมอ เค้าเป็นเพื่อนคนแรกของเราในที่ทำงานใหม่... เมื่อธันวาคม 2018 เพื่อนคนแรกของเรา เค้าลาออกจากงาน..... และวันนี้  เราก็มาร่วมแสดงความยินดีกับงานแต่งงานของเค้า เรารู้สึกว่ามันยากมากเลยที่จะเขียนคำอวยพรลงในสมุด.... เราไม่รู้จะอวยพรอะไร เพราะที่ผ่านมา อย่างมากเราก็แค่อวยพรวันเกิด และก็วันปีใหม่... จะบอกให้เค้าอดทนหรอ ...??  ไม่เคยแต่งงานมาก่อนด้วยน่ะสิ เราก็ไม่รู้ว่าต้องทำอะไรบ้างถึงจะประคองความรักให้ยืดยาว แต่เราก็คิดว่าเพื่อนมีความอดทนมากพออยู่แล้ว  คนสองคน มาจากคนล่ะซีกโลกกัน เค้าต้องเรียนรู้ และอดทนต่อกันและกันมากพออยู่แล้วสิ เกือบ 10 นาที กว่าจะเขียนลงไปได้ สุดท้ายเราก็ได้แต่อวยพรให้เค้าทั้งคู่มีความสุขมากๆ และประสบความสำเร็จในการครองชีวิตคู่ และสุดท้ายมีเจ้าตัวน้อยไวๆ เราน้ำตาไหลแบบห้ามไม่อยู่ ตอนเราหลั่งน้ำสังข์  มันตื้นตันและใจหายอย่างบอกไม่ถูก
สุดท้ายก่อนกลับ เค้าบอกกับเราว่าแล้วไว้เจอกัน
              เมื่อถึงจุดนึงที่ต่างคนต่างโต ไปมีชีวิตของตัวเอง มีเส้นทางของตัวเอง เราอาจจะได้เจอกัน แต่อะไรหลายๆอย่างก็อาจจะไม่เหมือนเดิม มันคือจุดเปลี่ยนของชีวิต ทั้งของเขา และคนรอบข้าง แต่มันคือการเปลี่ยนแปลงที่ full of joy เค้ามีการเพิ่มบทบาทในชีวิต จากคนเป็นแฟน มาเป็นสามี ภรรยา อีกสักพัก ก็เพิ่มบทบาทเป็น พ่อ แม่  จนเรากลับมาย้อนมองตัวเราเอง ทำไมเรายังเหมือนเด็กน้อย ที่ไม่ค่อยมีความรับผิดชอบอะไร นอกจากรับผิดชอบตัวเอง เราจะพร้อมไหมนะ ถ้าวันนีึง มันถึงจุดเปลี่ยนของชีวิต แต่ชั่งเถอะ... ตอนนี้มีความสุขกับการเที่ยว การกินไปก่อนดีกว่า   เรื่องอื่นค่อยว่ากัน ...... 
SHARE

Comments