ไม่อยากให้มีชื่อเรื่อง
คนเรารักตัวเองเสมอ แม้แต่การรักคนอื่นก็คือการรักตัวเอง มันถูกผูกพันด้วยผลประโยชน์บางอย่างเสมอ และเวลาที่เราเลือกที่จะตัดสายสัมพันธ์บางเส้นทิ้งไป มันอาจช่วยให้ตัวตนนั้นเป็นอิสระมากขึ้น ไม่ทางใดก็ทางหนี่ง กลับมาจมอยู่กับตัวเองอีกครั้ง เพราะเราไม่สามารถบังคับทุกสิ่งได้ดังใจต้องการ ดังนั้นเราจึงบังคับตัวเองให้ได้ก็พอ 

ตัดทิ้งไปอีกแล้ว ความคิดนี้คงเหมือนเด็กๆ แต่ในเมื่อเราไม่สามารถทำใจให้อยู่กับสิ่งนี้ได้ ก็ต้องทิ้งไป ยังมีสังคมและความสัมพันธ์อีกเป็นล้านเส้นที่รอให้เราเข้าไปทดลองเชื่อมต่อ มันอาจดีกว่านี้ ตรงใจกว่านี้ ไม่ทรมานเท่านี้ 

อย่าให้ใครนิยามความเจ็บของคุณว่ามันเป็นแค่ความเหงาเลย คุณเองนั่นแหละที่รู้ดีที่สุดว่ามันคืออะไร ทำไมมันถึงเกิดขึ้น มันดำรงอยู่มานานเท่าไหร่แล้ว ถึงแม้คุณจะไม่มีสิทธิ์ไปชี้หน้าด่าคนอื่น ไม่สามารถพูดทุกสิ่งในวจได้ทั้งหมดเพราะไม่รู้จะต้องพูดอย่างไร แต่จงอย่ายอมให้ใครมานิยามคุณและความรู้สึกของคุณเป็นอันขาด 

มันมีค่าต่อตัวคุณเอง ถึงแม้ใครจะไม่เห็นค่าก็ตาม มันคือสิ่งที่อยู่ข้างใน ผูกอยู่กับแก่นของคุณ ใช่ วันนี้มันเจ็บ แต่วันนึงมันจะดีขึ้น ต่อให้คุณจะต้องรักษาเยียวยามันเพียงลำพังก็ตาม สักวันมันจะดีขึ้น จงเชื่อแบบนั้น เชื่อในคำตอบของคุณที่ไม่มีใครเชื่อ 

ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร ก็แค่การถูกทำร้ายอีกครั้งและอีกครั้ง มันเจ็บแต่มันจะหาย จะเบาบางลงไม่ต่างจากครั้งก่อนหน้านี้หรอก คุณจะผ่านมันไปไก้เหมือนเดิม 

:)
SHARE
Writer
rosegoldviper
realistical human
Dreamer / Listenner / Steak lover

Comments