ฟองน้ำแห่งความเจ็บปวด


ฉันนั่งอยู่ตรงนั้น
.
ฉันนั่งอยู่ตรงนั้นมาตลอด
ฉันเฝ้ามองดูคุณ 
ฉันเห็นคุณ
.
คุณเปราะบาง
คุณเจ็บปวด 
คุณสับสน
.
สายตาว่างเปล่าไม่พร้อมเผชิญ กับรอยยิ้มที่คุณใช้กลบเกลือนอำพราง 
.
คุณอ่อนแอ
.
จริง ๆ แล้ว คุณอาจกำลังส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ ให้ช่วยเอาสิ่งเหล่านั้นออกไปจากคุณที
.
แต่โชคร้าย...
.
ฉันเปราะบาง เจ็บปวด และสับสน...
.
ฉันอ่อนแอไม่แพ้คุณ
.
และฉันอ่อนแอเกินกว่าจะช่วยเหลือคุณได้แล้ว 
ฉันไร้กำลังใด ๆ ไปช่วยพยุงจิตใจอันล่องลอยและบอบช้ำของคุณได้
.
เพราะจิตใจของฉัน ก็บอบช้ำ และล่องลอยไม่ต่างจากคุณเช่นกัน...
.
ฉันมองเห็นทุกอย่าง 
ฉันมองเห็นมาตลอด 
แต่ฉันไม่เหลือเรี่ยวแรงจะช่วยเหลืออะไรคุณได้อีกต่อไปแล้ว...
.
.
.
ฉันดูดซับความเปราะบาง ความเจ็บปวด ความสับสน และความอ่อนแอจากคุณ จนไม่เหลือพื้นที่แม้แต่ตารางนิ้วเดียวในจิตใจของฉันที่จะสามารถดูดซับและแบ่งเบาความทุกข์ทรมานของคุณได้มากไปกว่านี้อีกแล้ว
 .
.
.
ฉันเป็นแค่ฟองน้ำแห่งความเจ็บปวด
พยายามดูดซับแอ่งน้ำแอ่งนั้นให้แห้งเหือดไปจากคุณได้เสียที
.
ฉันพยายาม 
ใช้ทุกพื้นที่ว่างว่าง และฟองอากาศทุกช่องให้มีประโยชน์ที่สุด
หวังแค่ว่าความเจ็บปวดมันจะแห้งเหือดไปจากคุณได้บ้างเสียที
.
แต่โชคร้ายของคุณและฉัน
.
โชคร้ายของเรา
.
ฟองน้ำแห่งความเจ็บปวดนี้ ไม่เหลือที่ว่างที่สามารถดูดซับความเจ็บปวดจากคุณได้ไปมากกว่านี้อีกแล้ว
.
ทุกตารางนิ้วเต็มไปด้วยความเจ็บปวด 
แต่ขณะเดียวกัน ความเจ็บปวดของคุณก็ไม่เคยลดเลือนหรือจางไปได้เลย
.
.
.
ฉันขอโทษ
.
ฉันไม่สามารถทำให้แอ่งน้ำของคุณแห้งเหือดไปได้อย่างที่ฉันคิด
ความเข้มแข็งของฉันมันมีพื้นทีน้อยนิดเหลือเกิน 
และฉันใช้มันทั้งหมดไปกับการดูดซับความทุกข์ทรมานของคุณแล้ว
ฉันทำดีที่สุดได้เพียงเท่านี้จริง ๆ
.
.
.
ฉันขอโทษที่ฉันเข้มแข็งไม่พอที่จะรองรับความเจ็บปวดทั้งหมดของคุณไว้ได้
.
ฉันขอโทษที่อ่อนแอ
.
.
.
ตอนนี้ 
กลายเป็นฉันเองที่ต้องเฝ้ารอฟองน้ำอันใหม่ของใครซักคน 
มาดูดซับความเปราะบาง ความเจ็บปวด และความสับสน ที่ฉันดูดซับมาจากคุณ ออกไปเสียที 
.
ฉันหวังว่าฟองน้ำก้อนนั้นจะมีความเข้มแข็งอยู่มากพอที่จะดูดซับความเจ็บปวดเหล่านี้ออกไปจากฉันได้ทั้งหมด 
หรืออย่างน้อย
แบ่งเบามันไปบางส่วนแล้วรอจนกว่ามันจะระเหย และเหือดหายไปเองบ้าง ก็คงดี
.
ฉันหวังแค่ว่าฟองน้ำก้อนใหม่นี้ จะไม่ชุ่มโชกไปด้วยความเจ็บปวดทุกอนูฟองจนหนักอึ้ง 
และไม่สามารถใช้ประโยชน์อะไรได้อีกต่อไปแบบที่ฉันเป็น
.
.
.
ฉันหวังแค่ว่าฉันจะไม่เผลอทำร้ายใครโดยไม่ได้ตั้งใจ แบบที่คุณก็คงไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายฉันเหมือนกัน
.
เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว






SHARE
Written in this book
me
ฉันเอง นี่ฉันเอง เป็นฉันเอง เรื่องของฉันเอง :)
Writer
gade382
𝑺𝒖𝒏-𝑩𝒍𝒆𝒔𝒔𝒆𝒅 𝑮𝒊𝒓𝒍
former Role name : Ultimate•Sad•Girl. Completely unemotional or too emotional, choose one.

Comments