ครั้งหนึ่งกับหมูป่าและถ้ำหลวง
ตัดสินใจไปทำงานนี้แบบปุบปับมาก
คืนวันเสาร์ยังอยู่เชียงใหม่คุยเรื่องรายละเอียด 
อาทิตย์เดินทางแต่เช้ามืดไปเชียงรายแล้วลุยเลย

ไม่เคยทำงานแบบ fixer มาก่อน 
ครั้งนี้เป็นครั้งแรกจริงๆ
ลงพื้นที่แบบไม่มีบรีฟ ไม่มี Job description
ก็ค่อยๆเรียนรู้ คลำทางเอา ชั่วโมงต่อชั่วโมง วันต่อวัน
คิดว่าคงยังทำได้ไม่ดีมาก
แต่ก็เชื่อว่าตัวเองทำดีที่สุดแล้วค่ะ

จาก 6 วัน อีฟได้ใช้เวลา 4 วันแรกประกบทีมจากช่องข่าวเยอรมัน ZDF ทั้งที่ไม่รู้ภาษาเยอรมันเลยสักตัว
เวลาเค้าคุยกันจะมึนและง่วงมาก

ครั้งนี้ได้เรียนรู้การทำงานของโลกอีกใบที่ไม่มีอะไรซ้อนทับกับการทำงานทุกวันของเราเลย

เบื้องหลังงานข่าว (จากมุมของทีมทางเยอรมัน)
มีอะไรเยอะแยะซับซ้อนมากกว่าจะได้ออกไปฉายให้ทางบ้านดู แข่งกันหาข้อมูลและยังแข่งกับเวลา

ที่ประทับใจสุดคือเรื่องของจรรยาบรรณสื่อ
ที่ PD คนแรกชื่อนิกกี้สอนเรา
“ไม่ต้องรีบ แต่ต้องชัวร์”

หน้าที่โดยสังเขปก็คือเช็คข่าววนไป
โทรหาผอ.ศูนย์ข้อมูล
โทรติดต่อโรงเรียนขอสัมภาษณ์
ขออัพเดทจากดงสับปะรด
แปล press cons
สัมภาษณ์ภาษาไทย
ถอดซับไตเติลเป็นภาษาอังกฤษส่งไปที่เยอรมัน
ประสานงานแล้วแต่รีเควส ฯลฯ

ทึ่งกับการไม่กินไม่นอนของเหล่านักข่าวทั้งหลาย
ต้องอึดแถมทนเบอร์ไหนถึงจะอยู่ท่ามกลางสภาพอากาศแปรปรวน แถมตารางเวลาต่างๆไม่แน่นอนขนาดนี้ได้

นักข่าวฝรั่งหลายคนเห็นพ้องว่า
สภาพที่เชียงรายยังไม่เท่าไหร่
รายหนึ่งเคยทำข่าวสึนามิที่บังคลาเทศอยู่สองอาทิตย์
อีกรายไปทำสารคดีที่แอนตาร์กติกาอยู่สองเดือน
แค่นี้ชิวๆ

นานแล้วที่ไม่ได้ทำงานเป็นทีมร่วมกับใคร
วันแรกงงเลย โดนด่าด้วยเรื่องข่าวไม่คอนเฟิร์ม
แต่พอพูดเสร็จ เออก็กลับไปลุยงานกันใหม่

พอเค้าเห็นเราซึมก็ยังมาปลอบสไตล์ทื่อๆ
แบบเยอรมันนั่นแหละ ก็แปลกดีไปอีกแบบ ซึนดี
ประมาณว่าเค้าจริงจังกับงานมาก

แต่วันหลังๆก็เริ่มสนุก เริ่มรู้จักปล่อยวางบ้าง
บางอย่างได้แค่นี้ก็คือแค่นี้
บางอย่างถ้าได้มากกว่านี้ก็จะพยายามทำให้มากกว่านี้

ส่วนวันสุดท้ายก่อนกลับประกบทีมย่อยของ NBC
อเมริกันมาเลย เหมือนไปอยู่อีกโลกนึง
คงเพราะเป็นวันท้ายๆแล้ว ไม่ต้องวิ่งตามข่าว
เน้นประสานงานมากกว่า เลยชิวกว่ามาก
ทิปเรี่ยราดเหลือเกินค่ะคุณพี่
ขนาดก่อนขึ้นเครื่องยังจะหันมาทิป นี่วิ่งหนีสี่คูณร้อย

มาเครียดตอนพาไปส่งสนามบินแล้วมัน check through
อุปกรณ์ทั้งหมดยาวไปสนามบิน JFK ไม่ได้
อุปกรณ์มีกระเป๋าประมาณ 20+ ใบ
รวมเกือบ 200 โล
ละทีมผู้หญิงต้องขนกันเอง 2 คน

นี่ไม่นับต้องถอดแบตเตอรี่กล้องออกหมดแล้วหิ้วขึ้นเครื่อง
เพราะโหลดใต้ท้องเครื่องไม่ได้ รวมๆน่าจะอีก 20 กิโล 😂
การเป็นนักข่าวนี่ไม่ง่ายเลยจริงๆ

และมีผู้หญิงมาลงพื้นที่ทำข่าว เป็นตากล้องเองเยอะมาก
ชอบๆ ไม่มีอะไรที่นางทำไม่ได้

ประทับใจบรรยากาศการทำงานร่วมกันด้วย
คือเดินไปเบลอๆก็ทักคนนั้นคนนี้ได้เลย
พี่ๆนักข่าวสายอาชญากรรมใจดีนะ ไม่หวงข่าวเลย

ที่ขาดไม่ได้คือทีม fixers รวมดาวสาวสยาม
ได้นั่งคุยกันสนุกมากเลย
ทางนี้ชอบฟังเรื่องของคนโน้นคนนี้
ทุกคนมีที่มาต่างกัน พื้นเพต่างกัน ประสบการณ์ต่างกัน
และมีนิสัยช่างเม้าท์พอๆกัน ชอบบบบบบ~

โดยรวมเหมือนหนีแม่ไปออกค่ายบนดอย 1 อาทิตย์
เหนื่อยแต่ก็สนุก
การได้เอาตัวเองไปลองอะไรใหม่ๆให้อะไรมากกว่าที่คิด
ได้เห็นกำลังใจและการสนับสนุนกันและกันระหว่างประเทศ
ได้เห็นกองกำลังย่อมๆเบื้องหลังข่าวสั้นๆที่เราดูอยู่ทุกวัน

ประทับใจมากเลย ♥️

So grateful, just so grateful.

ปิดจ๊อบกลับมานอนเขียนโพสต์นี้ที่เชียงใหม่แล้วจ้า

note to self
13.07.18


SHARE
Writer
Gentlediary
Language enthusiast
ความคิด I ความสนใจ I ความทรงจำ IG: Eve.piri

Comments