My twelve
ฉันเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่นชอบเลข 12 มากๆ
ถ้าจะถามหาเหตุผลก็คงตอบไม่ได้
ฉันแค่รู้สึกว่ามันเป็นเลขที่ดีต่อใจฉัน
วันนี้เป็นวันที่ 12 แรกของปี 2019
ซึ่งตรงกับวันเด็กแห่งชาติ
ภาพที่ฉันเห็นคือพ่อและแม่
พาลูกๆไปเที่ยวงานวันเด็กตามสถานที่ต่างๆ
เด็กน้อยบางคนก็ต้องแต่งตัวเพื่อแสดงความสามารถบนเวที
พอเห็นภาพแบบนั้นก็ทำให้ฉันอดคิดถึงตัวเองตอนเด็กไม่ได้
เด็กผู้หญิงตัวดำๆผอมๆ
ที่มักจะโดนคุณครูเลือกให้ไปเต้นวันเด็กทุกปี
ฉันก็สงสัยว่าตัวฉันมีอะไรดี...
ทำไมต้องเป็นฉันที่ถูกเลือกตลอด
ทั้งๆที่ฉันก็เต้นไม่เก่ง เรียกได้ว่าใช้เวลาซ้อมมากกว่าเพื่อนคนอื่นๆ
แถมด้วยความที่ตัวเองตัวเตี้ย
จึงต้องมาเต้นข้างหน้าตลอด
พอมานึกๆก็ขำ
เมื่อตอนเด็กแค่ได้กินไอติมรสโปรด
ก็ทำให้วันทั้งวันเป็นวันที่ดีแล้ว
วันๆแทบไม่ต้องคิดอะไร
เรียน เล่น ทำการบ้าน กลับมาก็อ่านหนังสือ
เขียนไดอารี่ ทำงานบ้าน เลี้ยงน้อง
มันก็สนุกดีนะ
มีความสุขกับอะไรง่ายๆ
เอ่อฉันไม่แน่ใจว่านั้นเขาเรียกว่าความสุขได้ไหม
แต่มันก็ทำให้ฉันสบายใจ
งืมมมจะว่าไป
เวลามันก็ผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ
เพียงไม่นานฉันก็จะต้องย้ายจากวัยเรียนไปเป็นวัยทำงานแล้ว
ชีวิตที่บอบบางและสั้น
มันคงไม่ใช่เรื่องดีที่จะจมอยู่กับอดีต
ในเมื่อคิดไปเครียดไปก็แก้ไขอะไรไม่ได้อยู่ดี
อนาคตที่น่ากลัวก็กำลังรอเราอยู่
สิ่งแรกที่จะไม่ทำให้สติแตก
ก็คงต้องแก้ที่ไม่หมกมุ่นกับอดีตนี่แหละมั้ง
เดี๋ยวเวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆแล้ว
อย่าจมกับอดีตเลยนะ
แค่จมกับความเศร้าก็เหนื่อยมากพอแล้ว
อยู่กับปัจจุบัน
อยู่กับตัวเอง
ไม่เอาใจตัวเองยกให้ใครทั้งดวงอีกนะ
บทเรียนครั้งนี้ยิ่งใหญ่มากจริงๆ
กลับมารักตัวเองได้แล้วนะ
ยากหน่อย
แต่เอาเถอะ
ต้องทำให้ได้
ยิ้มให้กับคนในกระจกและอยู่กับเขาต่อไปนะ
💓
SHARE
Writer
qmiisr
reader and sleeper
มนุษย์ปล.ผู้บิดเบี้ยวและเด๋อด๋า ชอบถ่ายรูปท้องฟ้า และรักโกโก้เป็นชีวิตจิตใจ อยากท่องเที่ยวรอบโลกแล้วเขียนหนังสือดีๆสักเล่ม🌻

Comments