ครั้งหนึ่งเรา....(แค่)ไม่เข้าใจกัน
ปัญหาทะเลาะกับแฟน คงเป็นเรื่องธรรมดา ถ้าเราได้ยิน หรือได้ฟังจากเรื่องคนอื่น แต่พอมาเป็นเรื่องของตัวเอง ทำไมมันถึงดูเป็นเรื่องใหญ่ มองไม่เห็นออกว่าเราควรจะทำอะไรดี และก็กลัวว่าความสัมพันธ์จะต้องจบลง….

เมื่อมันมีครั้งแรก ครั้งที่สอง ครั้งที่สาม มันก็จะตามมา เวลาทะเลาะกันเราอาจจะไม่รู้ตัวเลยว่า เรากำลังเสียงดังใส่เขา เราไม่รู้เลยว่า เราพูดบั่นทอนจิตใจเขาขนาดไหน ทำไมตอนนั้น เราถึงมองเห็นแต่ตัวเอง

เวลาเราเหนื่อย เราท้อ เราต้องการกำลังใจ เราต้องการได้ยินคำพูดที่โอบอ้อมเรา
แต่หากอะไรก็ตามที่มันเป็นเรื่องจริง หรือเป็นแค่มุมมองๆ หนึ่ง ที่มันไม่ตรงกับสิ่งที่เราอยากฟัง มาทิ่มแทงใจ เราก็จะรู้สึกไม่ดี จนเราแทบจะทนฟังไม่ได้ 
.
.
นั่นก็เพราะเรายังไม่ยอมรับความเป็นจริง
.
.

วันนี้เป็นวันที่สามแล้ว ที่เราทะเลาะกันด้วยเรื่องเดิม บนรถคันเดิม ที่เมื่อก่อนมันเคยอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะ มีกลิ่นหอมของความรักจางๆ และรสหวานจากความสุข

ในเวลาเกือบแปดโมงของทุกเช้า เราจะไปทำงานด้วยกัน บางวันเราก็เติมพลังให้กันโดยการอ่านหนังสือดีๆ สักเล่มให้เขาฟัง หรือพลัดกันเล่าเรื่องตลก แต่ในวันนี้มันกลับเปลี่ยนไป

“ทำไม...ทำไมสิ่งที่พี่พูดมันเหมือนไปทำร้ายหนู”
.
.
“พี่คิดว่า พี่ควรจะหุบปาก แล้วไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก เพื่อไม่ให้ความสัมพันธ์เรามันแย่ไปกว่านี้”

คำพูดตัดพ้อ กับแววตาที่เราเองก็คาดเดผาไม่ออกว่าเขากำลังรู้สึกยังไง แต่ทำไมเรามองแล้วรู้สึกเศร้าเหลือเกิน แล้วน้ำตาที่สะกดกลั้นเอาไว้ ก็ค่อยๆ รินไหลออกมา

เราได้แต่เสมองไปนอกหน้าต่าง ความเงียบปกคลุมไปทั่วทั้งคันรถ ภายในใจเรารู้ดีว่าเขาไม่ผิด คำขอโทษผุดขึ้นเป็นล้านคำในหัว แต่ไม่ยอมหลุดออกจากปากแม้แต่คำเดียว

อึดอัด… จนเรารู้สึกได้ว่า ถ้าให้เลือกระหว่างสิ่งที่เป็นปัญหา กับผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า เราจะเลือกอะไรดี เราก็ได้แต่แอบหันไปมองเขา เห็นใบหน้าที่นิ่งสงบ มองออกไปที่ถนนตรงหน้า แววตาที่ว่างเปล่า แต่ทำไมเรามองแล้วรู้สึกเศร้าก็ไม่รู้

จริงสินะ… ที่ผ่านมา เราก้าวข้ามความรู้สึกแย่ๆ ได้ ก็เพราะมีเขาเป็นหนึ่งกำลังใจที่คอยสนับสนุน ไม่ว่าเราจะไปไหน เขาก็อาสาไปส่งเกือบทุกที่ เราไม่สบายก็ได้เขาคอยดูแล เรายิ้มเขาก็ยิ้มด้วย เราเครียดเขาก็เครียดด้วย วันนี้เราเศร้า เขาก็มาร่วมเศร้าด้วย

กับปัญหาที่เกิดจากตัวเราแค่นี้ เราจะลองรับฟังเขาบ้างไม่ได้หรอ…..

สุดท้าย เราก็ตัดสินใจได้ว่า เราขอเลือกผู้ชายคนนี้ คนที่เรารัก และเราเองก็อยากให้ความสุขเขาบ้าง เหมือนที่เขามอบมันให้เรา

มีคำพูดประโยคนึง ของพี่ที่ทำงาน มันกินใจเรามาก มันทำให้มุมมองในแง่ลบของการทะเลาะกันมันซอฟลงไปเลย

“ ไม่ว่าเราจะทะเลาะกันยังไง สุดท้ายอะ เราต่างก็รู้ดีไม่ใช่หรอ ว่าเราไม่เคยประสงค์ร้ายต่อกัน “

อื้มมมมมม ใช่เลย เขาไม่เคยประสงค์ร้ายต่อเรา แล้วด้วยเหตุใด ทำไมเราถึงจะต้องไม่พอใจกับคำพูดที่เขาเอ่ยออกมาด้วยความซื่อตรงและจริงใจด้วยล่ะ

ถ้าเราลองฟังดีๆ เขาอาจกำลังบอกทางออกให้กับเราอยู่ก็ได้นะ

ขอบคุณนะคะที่รัก :)









SHARE
Writer
thematchs
Writer
Everything happens, it has a reason by itself. I think that.

Comments