เมนูที่ไม่ได้สั่ง
ค่ำวันศุกร์ หลังจากเลิกงานฝ่ารถติดหนึบหนับกลับมาถึงบริเวณใกล้บ้าน ผมแวะซื้อข้าวต้มกุ๊ยเจ้าหนึ่งที่เคยพาภรรยามากินเมื่อสัปดาห์ก่อนแล้วเธอติดใจ ร้านข้าวต้มร้านนี้เป็นร้าน ‘ข้าวต้มโต้รุ่ง’ ไม่ต่างจากร้านข้าวต้มอื่นๆ ที่เราคุ้นเคย หากแต่ที่สิ่งผมรู้สึกว่าร้านนี้ไม่เหมือนร้านอื่นก็คือ ‘เฮียเจ้าของร้าน’ นั่นเอง

ครั้งแรกที่ผมตัดสินใจไปนั่งกิน ผมพบว่าเฮียแก ‘ติสต์’ อยู่พอตัว วันนั้นแกจัดร้าน ทำกับข้าว เสิร์ฟอาหาร อยู่คนเดียว ย้ำอีกครั้งว่าแกทำอยู่คนเดียว! ลองนึกดูสิครับ คุณเคยพบเห็นร้านข้าวต้มกุ๊ยร้านไหนบ้าง ที่มีหน้าร้านกว้างใหญ่ มีโต๊ะให้นั่ง 6-7 โต๊ะ แล้วมีเจ้าของร้านยืนโด่อยู่คนเดียว?

นี่ยังไม่นับตอนไปสั่งข้าว ที่แกยังจะมีกติกาชวนให้เราฉงนอีก คือให้เราเดินไปสั่ง ‘กับ’ ที่หน้าเตา แต่โวยวายห้ามสั่ง ‘ข้าว’ เพราะเดี๋ยวแกมารับออเดอร์ข้าวที่โต๊ะ 

“อะไรกันวะเนี่ย” ตอนนั้นผมอยากตะโกนประโยคนี้ให้ดังลั่น

แต่หลังจากตักอาหารเข้าปากผมก็พบว่า เฮ้ย...ภายใต้ความติสต์นั้นมีความอร่อยซ่อนอยู่ ผมกับภรรยาเราให้อภัยเฮียทุกสิ่ง โดยหลังจากวันนั้น ภรรยาผมก็แวะไปซื้อร้านเฮียอีกด้วยความติดใจ

จนถึงมื้อค่ำนี้ อยู่ๆ ภรรยาผมเธอก็รู้สึกอยากกินข้าวต้ม พร้อมกับเจาะจงว่าต้องเป็นเจ้านี้เท่านั้น ในฐานะสามีที่ดีที่อยากจะบริการภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์อยู่ ผมจึงเต็มใจที่จะแวะซื้อไปให้ โดยมีเมนูที่เธอรีเควสมา 2 อย่าง และบอกให้ผมเลือกเองอีก 1 อย่าง

หลังจากพลิกหน้าเมนูไปมาอยู่หลายครั้ง ผมก็ยังนึกไม่ออกว่าจะสั่งกับอีก 1 อย่างเป็นอะไรดี จะสั่งอะไรที่เราชอบก็กลัวว่าภรรยาจะแพ้ท้องอาเจียนจนหมดความอร่อย คิดไปคิดมาสุดท้ายผมเลยเลือกสั่งเมนูสุดท้ายคือ ‘ไข่เจียวหมูสับ’ ไป

สิ้นเสียงคำว่า “ไข่เจียวหมูสับ” เฮียแกถึงกับ ‘ผงะ’ ติสต์แตก ร่างศิลปินใหญ่เข้าสิง

แกถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะบอกกับผมว่า “ไข่เจียวหมูสับคุณกลับไปทำกินเองที่บ้านก็ได้” ว่าแล้วเฮียแกก็แนะนำ ‘ไชโป๊ะผัดไข่’ ให้แทน
 
“คือจะว่ายังไงอ่ะ เอาเป็นว่าลูกค้าที่มากินเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ชอบละกัน กินกันเกลี้ยงจานอ่ะ” แกสำทับต่ออีกว่า “ไอ้หนุ่มเอ๊ย! กินอะไรแปลกใหม่บ้างเถอะ”

จริงอยู่ว่ามันเป็นสิทธิ์ของเราที่จะสั่งไข่เจียวหมูสับ ก็เฮียแกเขียนเองนี่นาว่ามีเมนูนี้ เราก็ควรจะสั่งได้สิ ห้ามลูกค้าแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน
 
แต่ในอีกมุมหนึ่ง เฮียแกก็อุตส่าห์ ‘เล่นใหญ่’ ซะขนาดนั้น มันก็สนุกดีไม่ใช่หรอที่ผมจะลองเออออห่อหมกไปกับแกหน่อย

“โอเคครับ” ผมตกลง
เฮียหัวเราะร่า ก่อนจะคว้าตะหลิว

พอกลับถึงบ้านผมแกะกับข้าวใส่ถ้วยใส่จาน ลุ้นตัวโก่งว่าภรรยาจะเหม็น ‘ไชโป๊ะผัดไข่’ มั้ย แต่ปรากฏว่าเธอชอบ บอกว่าอร่อยมาก ผมไม่รีรอรีบตักเข้าปาก ไข่เจียวหมูสับที่ผมสั่งทำให้เฮีย ‘ผงะ’ ได้ ไชโป๊ะผัดไข่ของเฮียก็ทำเอาผม ‘ผงะ’ ได้เหมือนกัน เพราะมันเด็ดจริงๆ มื้อค่ำนั้นของผมจึงอร่อยแปลกใหม่ไม่ซ้ำเดิม
 
กินไปผมก็คิดไป บางที ‘ไชโป๊ะผัดไข่’ ของเฮียแกก็กำลังบอกอะไรเราบางอย่างเหมือนกันนะ บางทีสิ่งดีๆ ในชีวิตอาจเข้ามาในรูปแบบที่เราคาดไม่ถึง 

ขึ้นอยู่กับเราจะเปิดโอกาสให้มันมั้ย?


เราพลาด ‘ไชโป๊ะผัดไข่’ ในชีวิตไปกี่จานแล้ว 
เพราะมัวแต่สั่ง ‘ไข่เจียวหมูสับ’ อยู่ได้ 

SHARE
Writer
NickyPP
writer
มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง facebook.com/nickyppth

Comments

ayia
4 months ago
อ่านแล้วอยากตามไปกินเลย ไม่รู้ว่าร้านไหนนะ
Reply